Tak w\u0142a\u015bnie, pocz\u0105tkiem wiersza Paula Verlaine\u2019a, zatytu\u0142owa\u0142 pewien francuski autor (nazwiska nie pomn\u0119) swoje opowiadanie SF, kt\u00f3re we wczesnej m\u0142odo\u015bci czyta\u0142am w jakiej\u015b antologii (cytat ten zosta\u0142 zreszt\u0105 niezr\u0119cznie przez kogo\u015b przet\u0142umaczony jako „Muzyka przede wszystkim”). W du\u017cym skr\u00f3cie akcja by\u0142a taka: ludzie przylecieli na planet\u0119. Zastali na niej niezwykle inteligentne istoty, kt\u00f3re zachowywa\u0142y si\u0119 uprzejmie, ale nie mia\u0142y specjalnej ochoty wchodzi\u0107 z przybyszami w za\u017cy\u0142o\u015b\u0107. Po prostu nie by\u0142y zainteresowane kontaktem, mimo \u017ce ludzie pr\u00f3bowali jak mogli, pokazywali swoje osi\u0105gni\u0119cia, swoj\u0105 sztuk\u0119. A one nic. Za to same mia\u0142y do\u015b\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 rozrywk\u0119: lubi\u0142y si\u0119 zbiera\u0107 przed \u015bcian\u0105, na kt\u00f3rej ukazywa\u0142y si\u0119 barwne, zmienne, abstrakcyjne obrazy. Ludzie si\u0119 zdumiewali: co te\u017c one w tym widz\u0105?<\/p>\n
Ale pewien in\u017cynier pomy\u015bla\u0142, pomy\u015bla\u0142, popracowa\u0142, w ko\u0144cu przyszed\u0142 przed t\u0119 sam\u0105 \u015bcian\u0119 i zapu\u015bci\u0142 projektor. Ukaza\u0142y si\u0119 kolorowe formy geometryczne, kt\u00f3re zmienia\u0142y si\u0119 w niezwykle logiczny spos\u00f3b. Zachwycone istoty natychmiast obst\u0105pi\u0142y in\u017cyniera z wyrazami entuzjazmu i od tej pory traktowa\u0142y ludzi z podziwem. Koledzy zapytali in\u017cyniera, co te\u017c on im pokaza\u0142? Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce przet\u0142umaczy\u0142 na obraz… II Koncert brandenburski Bacha.<\/p>\n
Czy rzeczywi\u015bcie muzyk\u0119 mo\u017cna w taki lub inny spos\u00f3b t\u0142umaczy\u0107? I czym w\u0142a\u015bciwie muzyka jest? Dla ka\u017cdego pewnie czym\u015b nieco innym. Jeden s\u0142uchaj\u0105c jej widzi obrazy. Inny po prostu s\u0142ucha d\u017awi\u0119k\u00f3w. Kto\u015b jeszcze inny szuka za ni\u0105 jakiej\u015b historii. Czym muzyczna logika r\u00f3\u017cni si\u0119 od logiki w\u0142a\u015bciwej dla innych dziedzin sztuki? A w czym jest podobna?<\/p>\n
I czy jest j\u0119zykiem? Prof. Edwin E. Gordon, wybitny ameryka\u0144ski specjalista w dziedzinie edukacji muzycznej, powiada: Muzyka nie jest j\u0119zykiem, nie ma gramatyki, ale, tak jak j\u0119zyk, pomaga nam zrozumie\u0107 nasze emocje. I tak samo mo\u017ce nam s\u0142u\u017cy\u0107 do porozumienia.<\/p>\n
A czym muzyka jest dla Pa\u0144stwa? Takie pytanie rzucam na pocz\u0105tek i prosz\u0119 o swobodne impresje.<\/p>\n
Temat\u00f3w do poruszenia w tym blogu jest wiele. Ch\u0119tnie dam si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Pa\u0144stwu zainspirowa\u0107. I niekoniecznie wy\u0142\u0105cznie o muzyce musimy tu rozmawia\u0107. Ale o niej przede wszystkim. De la musique avant toute chose. Cho\u0107 Verlaine, pisz\u0105c te s\u0142owa, mia\u0142 na my\u015bli poezj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak w\u0142a\u015bnie, pocz\u0105tkiem wiersza Paula Verlaine\u2019a, zatytu\u0142owa\u0142 pewien francuski autor (nazwiska nie pomn\u0119) swoje opowiadanie SF, kt\u00f3re we wczesnej m\u0142odo\u015bci czyta\u0142am w jakiej\u015b antologii (cytat ten zosta\u0142 zreszt\u0105 niezr\u0119cznie przez kogo\u015b przet\u0142umaczony jako „Muzyka przede wszystkim”). W du\u017cym skr\u00f3cie akcja by\u0142a taka: ludzie przylecieli na planet\u0119. Zastali na niej niezwykle inteligentne istoty, kt\u00f3re zachowywa\u0142y si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}