Zwi\u0105zek Kompozytor\u00f3w Polskich ma 70 lat. Ale nie obchodzi tego jubileuszu pompatycznie, cho\u0107 i pewnej pompy nie brakuje. Jednak nawet ona jest na weso\u0142o.<\/p>\n
<\/p>\n
Po co taka organizacja w dzisiejszych czasach, rodzaj zwi\u0105zku zawodowego kompozytor\u00f3w i muzykolog\u00f3w – powie kto\u015b. S\u0105 te\u017c kompozytorzy, kt\u00f3rzy nigdy nie mieli potrzeby si\u0119 do ZKP zapisa\u0107, np. Pawe\u0142 Mykietyn. Po co wi\u0119c w nim jeste\u015bmy? I dlaczego jednak wci\u0105\u017c nowi, m\u0142odzi si\u0119 zapisuj\u0105? Bo to jest po prostu nasze i tylko nasze, to jest rodzaj platformy \u015brodowiskowej, kt\u00f3ra nas \u0142\u0105czy. Nas – bo te\u017c jestem jej cz\u0142onkiem. To jest troch\u0119 jak bycie w rodzinie, du\u017cej i z\u017cytej, w kt\u00f3rej si\u0119 wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a. Przeszli\u015bmy razem trudne czasy – \u015bp. Kisiel powiedzia\u0142 o \u015bp. J\u00f3zefie Patkowskim, prezesie ZKP w czasach stanu wojennego, \u017ce „przeprowadzi\u0142 nas such\u0105 nog\u0105 przez Morze Czerwone”. Nigdy nie by\u0142o w\u015br\u00f3d nas w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce trzeba zachowywa\u0107 si\u0119 przyzwoicie i kiedy w owym stanie wojennym w\u0142adze odwiesi\u0142y ZKP jako pierwszy ze zwi\u0105zk\u00f3w tw\u00f3rczych, z nadziej\u0105, \u017ce zorganizuje kolejn\u0105 Warszawsk\u0105 Jesie\u0144 jako wyraz tzw. normalizacji, to ZKP pokaza\u0142 w\u0142adzom gest Kozakiewicza i Warszawska Jesie\u0144 w 1982 r. i tak si\u0119 nie odby\u0142a.<\/p>\n
Tak wi\u0119c prze\u017cyli\u015bmy niejedno, znamy si\u0119 jak \u0142yse konie, wiemy, czego si\u0119 po sobie spodziewa\u0107. I je\u015bli miewamy r\u00f3\u017cne pogl\u0105dy na wiele spraw, to jedno nas \u0142\u0105czy i zawsze \u0142\u0105czy\u0107 b\u0119dzie – muzyka. Jubileusz te\u017c jest muzyczny – i w\u0142a\u015bnie na weso\u0142o.<\/p>\n
Dzi\u015b na Zamku Kr\u00f3lewskim by\u0142a oficja\u0142ka – nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 przem\u00f3wienia, \u017cyczenia, wspomnienia, podzi\u0119kowania… oczywi\u015bcie muzyk\u0105 poprzeplatane. Po pierwsze, Krzysztof Knittel stworzy\u0142 szereg \u015bwietnych elektronicznych d\u017cingli w najlepszym oldskulowym stylu pami\u0119tnym z czas\u00f3w Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Po drugie, zesp\u00f3\u0142 instrument\u00f3w d\u0119tych blaszanych wykona\u0142 osiem fanfar sprezentowanych nam przez przedstawicieli o\u015bmiu naszych s\u0105siad\u00f3w: Szwecji – przez Ba\u0142tyk (Martin Q Larsson), Czech (Ivo Medek), Litwy (Zita Bru\u017eait\u0117), S\u0142owacji (\u013dubica \u010cekovsk\u00e1), Niemiec (Anette Schluenz), Rosji (Vladimir Tarnopolski), Ukrainy (Ihor Szczerbakow) i Bia\u0142orusi (Eugeniusz Pop\u0142awski). Eugeniusz zreszt\u0105 jest od pewnego czasu cz\u0142onkiem ZKP. Nie jest w naszym zwi\u0105zku jedynym obcokrajowcem: mamy te\u017c W\u0119gra (Szabolcs Eszt\u00e9nyi), Kuba\u0144czyka (Carlos Malcolm) i Syryjczyka (Zaid Jabri). Nie traktujemy wi\u0119c nazwy zwi\u0105zku absolutnie dos\u0142ownie.<\/span><\/p>\n Innym jeszcze elementem muzycznym dzisiejszego wieczoru by\u0142 wyst\u0119p zespo\u0142u Kwartludium, kt\u00f3ry w czterech cz\u0119\u015bciach, tak\u017ce w r\u00f3\u017cnych momentach wieczoru, przedstawi\u0142 cykl Reminiscencje<\/em>, odnosz\u0105cy si\u0119 do wa\u017cnych dzie\u0142 polskiej muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej. Prezes ZKP zapowiada\u0142, \u017ce b\u0119dzie zgaduj-zgadula, co to za utwory, ale jako\u015b zapomnia\u0142, wi\u0119c mog\u0119 spokojnie napisa\u0107, \u017ce przerobione zosta\u0142y: Bez tytu\u0142u<\/em> Tomasza Sikorskiego, I Preludium taneczne<\/em> Witolda Lutos\u0142awskiego, Swinging Music<\/em> Kazimierza Serockiego i zn\u00f3w Lutos\u0142awskiego Subito<\/em>. Bardzo subtelnie i dowcipnie. I na koniec jedna rzecz powa\u017cniejsza: III Kwartet smyczkowy<\/em> Krzysztofa Pendereckiego w znakomitym wykonaniu Meccorre String Quartet.<\/p>\n Ale naprawd\u0119 weso\u0142o b\u0119dzie jutro w Zamku Ujazdowskim – istne wariactwo. Odb\u0119dzie si\u0119 prawykonanie kolektywnej kompozycji Ogniwo<\/em>, na kt\u00f3r\u0105 sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 fragmenty parudziesi\u0119ciosekundowe napisane przez 41 kompozytor\u00f3w (w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znalaz\u0142 si\u0119 nawet Stanis\u0142aw Skrowaczewski!). Dzie\u0142o zostanie poprzedzone referatem kolektywnym Za chwil\u0119 premiera. Apologia krytyczna<\/em>, w kt\u00f3rym z kolei wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 „tylko” 14 autor\u00f3w. Ka\u017cdy z nas (bo tu i ja si\u0119 dopisa\u0142am) mia\u0142 za zadanie napisa\u0107 250 znak\u00f3w, u\u017cywaj\u0105c obowi\u0105zkowo po jednym s\u0142owie z trzech par: aczkolwiek\/eo ipso, archetyp\/artefakt, mama\u0142yga\/kwiczo\u0142.<\/p>\n Potem czeka nas beatbox – Katalog Krytyk Druzgoc\u0105cych<\/em> w wykonaniu Patryka „Tik Tak Mateli” – a po nim co\u015b, czego wykonania sobie jak na razie nie wyobra\u017cam. Mamy bowiem za\u015bpiewa\u0107 Wielki Kanon do tekstu Statutu Zwi\u0105zku Kompozytor\u00f3w Polskich<\/em> (pope\u0142ni\u0142 go Aleksander Ko\u015bci\u00f3w), kt\u00f3ry jest piekielnie trudny i na pewno si\u0119 na nim powywalamy, ale \u015bmiechu b\u0119dzie co niemiara. Wiecz\u00f3r podsumuje Pierre Nick Duo – czyli Zdzis\u0142aw Piernik na tubie i Tadeusz Sudnik na urz\u0105dzeniach elektronicznych.<\/p>\n W przerwach mi\u0119dzy tymi weso\u0142ymi zabawami jest zwyk\u0142e walne zebranie jak co dwa lata, wybory, wnioski itp. Ale w sobot\u0119 jeszcze piknik w Stawisku, gdzie b\u0119d\u0105 nam przygrywa\u0107 Kompania Janusza Prusinowskiego i Kawalerowie B\u0142otni, a przy\u015bpiewywa\u0107 Zesp\u00f3\u0142 Mi\u0119dzynarodowej Szko\u0142y Letniej z Lublina. I w tym mi\u0142ym nastroju rozejdziemy si\u0119 na nast\u0119pne dwa lata.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zwi\u0105zek Kompozytor\u00f3w Polskich ma 70 lat. Ale nie obchodzi tego jubileuszu pompatycznie, cho\u0107 i pewnej pompy nie brakuje. Jednak nawet ona jest na weso\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5037"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5037"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5037\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5038,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5037\/revisions\/5038"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5037"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5037"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5037"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}