Krak\u00f3w zrobi\u0142 swego czasu desant na Katowice, obejmuj\u0105c kierownictwo NOSPR (Joanna Wnuk-Nazarowa), a p\u00f3\u017aniej CKK (Izabela Kosowska). Teraz przysz\u0142a pora na \u015bl\u0105ski rewan\u017c: Sinfoniett\u0119 Cracovi\u0119 obj\u0105\u0142 Jurek Dyba\u0142,\u00a0 kontrabasista Filharmonik\u00f3w Wiede\u0144skich, ostatnio tak\u017ce dyrygent, a do pomocy poprosi\u0142 Adama Weso\u0142owskiego, mened\u017cera AUKSO i tw\u00f3rc\u0119 Festiwalu Gorczyckiego.<\/p>\n
<\/p>\n
W ko\u0144cu Sinfonietta ma te\u017c swoje \u015bwi\u0119to, a nazwa Sinfonietta Festival \u0142\u0105czy si\u0119 nie tylko z nazw\u0105 zespo\u0142u, ale i z kameralistyk\u0105, kt\u00f3ra b\u0119dzie tu dominowa\u0107. Po dzisiejszym koncercie inauguracyjnym poszczeg\u00f3lni muzycy orkiestry wraz z zaprzyja\u017anionymi zespo\u0142ami (oraz holenderskim Storioni Trio) b\u0119d\u0105 gra\u0107 w Dworku Bia\u0142opr\u0105dnickim, gdzie znajduje si\u0119 siedziba orkiestry, \u0142\u0105cz\u0105c Mozarta z Schulhoffem czy Schuberta z Peterisem Vasksem. Eksperymentem b\u0119dzie wyst\u0119p orkiestry w MOCAK-u pod batut\u0105 Ernsta Kovacica, do niedawna szefa wroc\u0142awskiego Leopoldinum, z muzyk\u0105 drugiej szko\u0142y wiede\u0144skiej (Schoenberg, Berg, Webern), kt\u00f3ry b\u0119dzie otwiera\u0142 cykl o prowokuj\u0105cym tytule: Muzyka bez poklasku – zerwanie z tradycj\u0105<\/em>. Ot\u00f3\u017c za\u0142o\u017ceniem tych koncert\u00f3w ma by\u0107 brak oklask\u00f3w, \u017ceby w spokoju mo\u017cna by\u0142o prze\u017cy\u0107 i kontemplowa\u0107 wykonywane dzie\u0142a. Ciekawe, czy to si\u0119 uda, zw\u0142aszcza \u017ce program ambitny. Kolejnego dnia zn\u00f3w w Dworku Bia\u0142opr\u0105dnickim b\u0119dzie mo\u017cna odpocz\u0105\u0107 przy muzyce w\u0142oskiej (Boccherini, Rossini, Mascagni, Bottesini, Rota), gdzie i dyrektor zespo\u0142u popisze si\u0119 na kontrabasie. Wreszcie wielki fina\u0142 w Filharmonii Krakowskiej z bardzo zr\u00f3\u017cnicowanym programem, od Dvo\u0159\u00e1k<\/span>a do Macieja Ba\u0142enkowskiego, zwyci\u0119zcy konkursu kompozytorskiego og\u0142oszonego specjalnie na t\u0119 okazj\u0119, a punktem centralnym b\u0119d\u0105 Emanacje<\/em> Pendereckiego na dwie orkiestry smyczkowe (drug\u0105 b\u0119dzie Leopoldinum). Ciekawa mieszanka.<\/p>\n A co by\u0142o dzi\u015b? W Muzeum In\u017cynierii Miejskiej (gdzie wesz\u0142o pono\u0107 ok. 450 os\u00f3b) Sinfoniett\u0105 Cracovi\u0105 dyrygowa\u0142 od pulpitu koncertmistrza i gra\u0142 solo Vadim Gluzman. To prawdziwy obywatel \u015bwiata: urodzi\u0142 si\u0119 na Ukrainie, dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142 w Rydze, jako 17-latek wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do Izraela, a po paru zaledwie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Stan\u00f3w Zjednoczonych, gdzie studiowa\u0142 w Juilliard School. W sumie wi\u0119c: wyjecha\u0142 na tyle wcze\u015bnie, \u017ce na terenach by\u0142ego ZSRR nie uznaj\u0105 go za swojego (nie ma nawet rosyjskiej noty w Wiki), ale tam jednak cz\u0119\u015bciowo si\u0119 ukszta\u0142towa\u0142 i t\u0119 muzyk\u0119 czuje. \u015awiadczy\u0142 o tym program dzisiejszego koncertu, w kt\u00f3rym najwa\u017cniejszymi punktami by\u0142y dzie\u0142a Alfreda Schnittkego i Dymitra Szostakowicza, a po\u015brodku, dla kontekstu by\u0142 Mozart.<\/p>\n Suita w dawnym stylu<\/em> na skrzypce i orkiestr\u0119 kameraln\u0105, kt\u00f3ra jest wersj\u0105 utworu na skrzypce i fortepian<\/a>, zosta\u0142a przez Schnittkego zmontowana z fragment\u00f3w muzyki do r\u00f3\u017cnych film\u00f3w, m.in. komedii o perypetiach dentysty i dokumentu o sportowcach, a mimo to sprawia wra\u017cenie bardzo sp\u00f3jnej. Jak to u Schnittkego, jawne nawi\u0105zanie do baroku czy klasycyzmu jest zak\u0142\u00f3cane jakim\u015b dysonansowym wsp\u00f3\u0142brzmieniem, jak\u0105\u015b dziwn\u0105 artykulacj\u0105… Z tym, \u017ce tu jest jednak tego niedu\u017co i dlatego muzyka sprawia wra\u017cenie pogodniejszej. Gluzman wyst\u0105pi\u0142 dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie w potr\u00f3jnej roli, bo r\u00f3wnie\u017c konferansjera; opowiadaj\u0105c o Schnittkem powiedzia\u0142 rzecz zabawn\u0105: \u017ce jego utwory bywa\u0142y w ZSRR zakazywane jeszcze zanim powsta\u0142y. Dodaj\u0105c w nawi\u0105zaniu do jego w\u0119dr\u00f3wki przez style, \u017ce geniusz polega na obalaniu czasu, przeszed\u0142 swobodnie do Mozarta, zauwa\u017caj\u0105c jednak, \u017ce Adagio i Fuga<\/em>, kt\u00f3re muzycy wykonali po przerwie, m\u00f3g\u0142by r\u00f3wnie dobrze napisa\u0107 Beethoven czy Brahms, bo jest to nawi\u0105zanie do Bacha.<\/p>\n By\u0142 jeszcze m\u00f3j ulubiony Koncert G-dur<\/em> Mozarta, kt\u00f3ry mnie nieco rozczarowa\u0142, zw\u0142aszcza wolna cz\u0119\u015b\u0107, jak na m\u00f3j gust zbyt szybka, zbyt b\u0142aha. Emocjonalnym punktem kulminacyjnym by\u0142a zagrana na koniec Symfonia kameralna<\/em> (czyli Barszajowska wersja s\u0142ynnego III Kwartetu smyczkowego<\/em>) Szostakowicza. Tragizm tego utworu nikogo nie mo\u017ce pozostawi\u0107 oboj\u0119tnym i nawet solista wydawa\u0142 si\u0119 bezpo\u015brednio po jego wykonaniu bardzo wzruszony. Jednak zaordynowa\u0142 jeszcze bis („chcemy pozostawi\u0107 pa\u0144stwa z u\u015bmiechem”) – Polk\u0119<\/em> Schnittkego.<\/p>\n Sinfonietta b\u0119dzie wci\u0105\u017c jednym z licznych dzia\u0142a\u0144 Jurka Dyba\u0142a, kt\u00f3ry – oczywi\u015bcie poza swoj\u0105 wiede\u0144sk\u0105 robot\u0105 – nadal b\u0119dzie prowadzi\u0107 stworzony przez siebie Festiwal Pendereckiego<\/a> „Poziom 320” w kopalni Guido w Zabrzu. Podobnie Adam Weso\u0142owski zapewne rozstanie si\u0119 z AUKSO, ale zamierza kontynuowa\u0107 Festiwal Gorczyckiego<\/a>, odbywaj\u0105cy si\u0119 w r\u00f3\u017cnych miastach \u015al\u0105ska, kt\u00f3ry zyska\u0142 od zesz\u0142ej jesieni nowe miejsce – sal\u0119 NOSPR (\u015bpiewa\u0142 tam Andreas Scholl). W tym roku te\u017c ma by\u0107 ciekawie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Krak\u00f3w zrobi\u0142 swego czasu desant na Katowice, obejmuj\u0105c kierownictwo NOSPR (Joanna Wnuk-Nazarowa), a p\u00f3\u017aniej CKK (Izabela Kosowska). Teraz przysz\u0142a pora na \u015bl\u0105ski rewan\u017c: Sinfoniett\u0119 Cracovi\u0119 obj\u0105\u0142 Jurek Dyba\u0142,\u00a0 kontrabasista Filharmonik\u00f3w Wiede\u0144skich, ostatnio tak\u017ce dyrygent, a do pomocy poprosi\u0142 Adama Weso\u0142owskiego, mened\u017cera AUKSO i tw\u00f3rc\u0119 Festiwalu Gorczyckiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5046"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5046"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5046\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5047,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5046\/revisions\/5047"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}