Programy kolejnych edycji Kissinger Sommer robi\u0105 wra\u017cenie: ca\u0142y miesi\u0105c i tyle gwiazd? Ale te\u017c du\u017co m\u0142odych, dopiero rozpoczynaj\u0105cych drog\u0119 artyst\u00f3w. Co procentuje.<\/p>\n
<\/p>\n
Nazwisko Kari Kahl-Wolfsj\u00e4ger mog\u0105 pami\u0119ta\u0107 ci, kt\u00f3rzy \u015bledzili nasze Wielkanocne Festiwale Beethovenowskie od ich krakowskich pocz\u0105tk\u00f3w. To ona praktycznie zrobi\u0142a pierwszy festiwal – El\u017cbieta Penderecka dopiero rozpoczyna\u0142a swoje kroki na tej drodze i poprosi\u0142a j\u0105 o pomoc. Ta pomoc by\u0142a bardzo szeroka, \u0142\u0105cznie z finansow\u0105 (p\u00f3\u017aniej panie si\u0119 rozsta\u0142y i ka\u017cda z nich robi swoje) . Ciekawa to osoba: Norwe\u017cka, studiowa\u0142a w Wielkiej Brytanii, wysz\u0142a za m\u0105\u017c i zamieszka\u0142a w Niemczech. Wykszta\u0142cenie ma szerokie: teatrologia, historia sztuki, literatura (napisa\u0142a doktorat z Henry’ego Jamesa), no i muzyczne. Zaczyna\u0142a od dziennikarstwa: pisa\u0142a teksty kulturalne do powa\u017cnego magazynu „Capital”. Jej m\u0105\u017c, kt\u00f3ry zmar\u0142 par\u0119 lat temu, by\u0142 r\u00f3wnie\u017c cenionym dziennikarzem, szefem dzia\u0142u politycznego „Die Welt”. Gdy zmar\u0142 szef „Capital”, Kari odesz\u0142a od zawodu, bo te\u017c jednocze\u015bnie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ma prawdziwe zdolno\u015bci organizacyjne. Nigdy nie uczy\u0142a si\u0119 managementu, ma po prostu wspania\u0142\u0105 intuicj\u0119, gust i wyczucie, a ponadto przy okazji pracy dziennikarskiej oboje z m\u0119\u017cem poznali wielu wa\u017cnych ludzi i wybitnych artyst\u00f3w. Festiwal Kissinger Sommer stworzy\u0142a w\u0142asnymi r\u0119kami i prowadzi go do dzi\u015b. Trzydziestoletnia epoka ju\u017c si\u0119 niestety ko\u0144czy: przysz\u0142oroczna edycja b\u0119dzie ostatni\u0105 przez ni\u0105 przygotowan\u0105. Burmistrz Bad Kissingen ju\u017c mianowa\u0142 nast\u0119pc\u0119, a Kari zabiera si\u0119 za tworzenie nowego festiwalu: w Monachium, z baz\u0105 w salzburskim Mozarteum. Z my\u015bl\u0105 o m\u0142odych. Kt\u00f3ra to my\u015bl jej zreszt\u0105 nie opuszcza.<\/p>\n Bo taka jest zasada robionych przez ni\u0105 festiwali: \u0142\u0105czy\u0107 uznanych artyst\u00f3w z m\u0142odymi talentami. Ta zasada sprawdza si\u0119 podw\u00f3jnie: m\u0142odzi zostaj\u0105 wypromowani, a\u017c sami zostaj\u0105 gwiazdami. Na ka\u017cdym festiwalu w Kissingen jest wybierany m\u0142ody laureat Luitpold-Preis; wystarczy spojrze\u0107 na list\u0119<\/a>, \u017ceby zrobi\u0142a wra\u017cenie, a ci laureaci nie s\u0105 jedynymi przyk\u0142adami tych, kt\u00f3rzy rozpoczynali tu karier\u0119. P\u00f3\u017aniej s\u0105 wdzi\u0119czni i wracaj\u0105 – mechanizm sam si\u0119 nap\u0119dza. (A jeszcze osobnym rozdzia\u0142em jest pa\u017adziernikowy Klavier-Olymp tam\u017ce.)<\/p>\n Wydaje si\u0119, \u017ce festiwal z tyloma wielkimi nazwiskami kosztuje krocie. Ale nie jest tak \u017ale – przyje\u017cd\u017caj\u0105 za mniejsze stawki, z przyja\u017ani dla szefowej. To te\u017c trzeba umie\u0107 spowodowa\u0107.<\/p>\n Wczoraj by\u0142 przyk\u0142ad prezentacji m\u0142odych: drugi z dw\u00f3ch koncert\u00f3w The Chamber Music Society of Lincoln Center New York – kilkoro m\u0142odych zdolnych przywioz\u0142a dw\u00f3jka wytrawnych pedagog\u00f3w i kameralist\u00f3w: pianistka Wu Han i wiolonczelista David Finckel (dawniej wieloletni cz\u0142onek Emerson String Quartet). Program \u015bwietnie dobrany: jako skrajne utwory – kwartety fortepianowe Beethovena i Dvo\u0159\u00e1ka, a w \u015brodku muzyka bardziej wsp\u00f3\u0142czesna, ale lekka i przyjemna (i \u015bwietnie przyj\u0119ta): repetycyjne utworki George’a Tsontakisa na skrzypce i alt\u00f3wk\u0119, klezmerskie pastisze Paula Schoefielda i Souvenirs<\/em> na fortepian na cztery r\u0119ce Samuela Barbera. Takie koncerty s\u0105 frajd\u0105 i dla graj\u0105cych, i s\u0142uchaj\u0105cych.<\/span><\/p>\n A s\u0142ucha\u0142o – jak to w poniedzia\u0142ek, i to na koncercie kameralnym – niezbyt wielu ludzi. Dominowali tym razem kuracjusze. Zwykle jest ich ok. 40 proc. – reszta przyje\u017cd\u017ca z innych miast prowincji, a nawet zza granicy.<\/p>\n P\u00f3\u017aniej mo\u017ce napisz\u0119 jeszcze wi\u0119cej o Bad Kissingen, a teraz troch\u0119 zdj\u0119\u0107: tutaj <\/a>i tutaj<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Programy kolejnych edycji Kissinger Sommer robi\u0105 wra\u017cenie: ca\u0142y miesi\u0105c i tyle gwiazd? Ale te\u017c du\u017co m\u0142odych, dopiero rozpoczynaj\u0105cych drog\u0119 artyst\u00f3w. Co procentuje.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5073"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5073"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5073\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5077,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5073\/revisions\/5077"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5073"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5073"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5073"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/span><\/p>\n