Jak na pierwszy raz, naprawd\u0119 si\u0119 uda\u0142o. Zwa\u017cywszy, \u017ce Szalone Dni Muzyki mia\u0142y wiele konkurencyjnych wydarze\u0144 z r\u00f3\u017cnych dziedzin, a w pi\u0105tek i sobot\u0119 ponadto by\u0142 upa\u0142 nie do wytrzymania. Jednak pojawia\u0142o si\u0119 coraz wi\u0119cej ludzi, a wieczorem w sobot\u0119 i w niedziel\u0119 by\u0142o t\u0142umnie, cho\u0107 jeszcze nie t\u0142oczno. Ale w Nantes te\u017c musia\u0142o up\u0142yn\u0105\u0107 kilka lat, nim pojawi\u0142y si\u0119 t\u0142umy takie jak dzi\u015b. Tam zreszt\u0105 festiwal jest w o wiele korzystniejszej sytuacji: odbywa si\u0119 w styczniu, kiedy og\u00f3lnie nie dzieje si\u0119 zbyt wiele, a Nantes\u00a0jest w gruncie rzeczy niewielkie, \u0142atwo wi\u0119c przeprowadza\u0107 tam kampani\u0119 reklamow\u0105, sprawi\u0107, by miasto imprez\u0105 \u017cy\u0142o, by bohater danego roku stawa\u0142 si\u0119 modny, a bywanie na festiwalu by\u0142o towarzyskim wymogiem.<\/p>\n
Jednak i\u00a0w Warszawie\u00a0zaczynam widzie\u0107 ju\u017c ten charakterystyczny klimat tego wydarzenia, t\u0119 gor\u0105czk\u0119 jak na Nocy Muze\u00f3w (mo\u017ce ten koncert zaliczy\u0107, a mo\u017ce jeszcze tamten, a jak wyjd\u0119 wcze\u015bniej z tej pianistki, to mo\u017ce zd\u0105\u017c\u0119 na orkiestr\u0119, a co tam mi\u0119dzy koncertami dzieje si\u0119 w namiocie, trzeba zobaczy\u0107…) i entuzjazm, widoczny w reakcjach na artyst\u00f3w.\u00a0Inny ni\u017c w filharmonii, cho\u0107 i tam si\u0119 czasem zdarza, a i widzia\u0142am w Teatrze Wielkim wiele dobrze mi znanych z \u017cycia koncertowego twarzy. Wida\u0107 jednak by\u0142o, \u017ce wielu zobaczy\u0142o taki koncert po raz pierwszy i \u017ce im si\u0119 spodoba\u0142. Ren\u00e9 Martin powiada, \u017ce cieszy si\u0119, kiedy widzi, \u017ce ludzie klaszcz\u0105 mi\u0119dzy cz\u0119\u015bciami symfonii, bo to znaczy w\u0142a\u015bnie, \u017ce s\u0105 po raz pierwszy.<\/p>\n
Ludzie wi\u0119c kr\u0119cili si\u0119 po holu Teatru Wielkiego, wpadali do Empiku (pewnie zadowolony z obrot\u00f3w, zwykle bez por\u00f3wnania mniejszych), kupowali gad\u017cety (posz\u0142y wszystkie koszulki i\u00a0torby), p\u0142yty te\u017c,\u00a0 wpadali do namiotu rozstawionego przed wej\u015bciem, pobierali gad\u017cety ze stoiska urz\u0119du miasta (gdzie rozdawano nawet soczki w kartonach z reklam\u0105 szlaku Chopina), wymieniali wra\u017cenia. W namiocie by\u0142o raczej offowo, g\u0142\u00f3wnie Chopin w wersjach jazzowych, ale od czasu do czasu tak\u017ce „saut\u00e9”.<\/p>\n
A co mnie dzi\u015b zachwyci\u0142o na sali? Obejrza\u0142am dzi\u015b koncert z Joann\u0105 Wo\u015b w roli g\u0142\u00f3wnej (ta fantastyczna specjalistka od belcanta dzi\u015b mo\u017ce nie by\u0142a ca\u0142kiem w formie, nawet zrezygnowa\u0142a z jednej arii, ale wci\u0105\u017c by\u0142a wspania\u0142a), zn\u00f3w Melnikova z Music\u0105 Viv\u0105 – tym razem w Koncercie a-moll<\/em> Hummla, bardzo ju\u017c silnie zapowiadaj\u0105cego styl Chopina, potem \u015bwietn\u0105 pianistk\u0119 Etsuko Hirose, kt\u00f3ra wykona\u0142a dwa dziarskie polonezy Stephena Hellera, trzy z bardzo obrazowych\u00a0Etiud charakterystycznych<\/em> Moschelesa (tytu\u0142y: Uczucie<\/em>, Sceny z \u017cycia wiejskiego<\/em>, Strach<\/em>) i solenne, napuszone i wirtuozowskie wariacje, jakie stworzy\u0142 Kalkbrenner do Mazurka B-dur<\/em> Chopina (ten sam Kalkbrenner, kt\u00f3rym Chopin zachwyca\u0142 si\u0119 po przyje\u017adzie do Pary\u017ca, potem mu przesz\u0142o…). W przerwach mi\u0119dzy koncertami – zetkni\u0119cia z jazzowym zespo\u0142em Levity i wyst\u0119puj\u0105cym z nim go\u015bcinnie Toshinori Kondo. Wreszcie wiecz\u00f3r ukoronowa\u0142am sobie koncertem-wydarzeniem: Olga i Natalia Pasiecznik wykona\u0142y wszystkie pie\u015bni Chopina. Wielka kreacja! Niesamowite aktorstwo, dykcja, zrozumienie istoty tych pie\u015bni, ich prostoty i bezpo\u015brednio\u015bci. Przy niekt\u00f3rych ciarki chodzi\u0142y. Siostry Pasiecznik nagra\u0142y ju\u017c ten zestaw dla Naxos (na razie nie wiadomo, kiedy wyjdzie), a Olga z Kevinem Kennerem – dla NIFC, do bia\u0142ej serii.<\/p>\n Po festiwalu by\u0142a impreza w Rabarbarze, ale mam wra\u017cenie, \u017ce nie bardzo tam mog\u0142oby doj\u015b\u0107 do We will rock you<\/a><\/em>, jak w Nantes<\/a> – po pierwsze chyba nie by\u0142o warunk\u00f3w, a po drugie, Ren\u00e9 udziela\u0142 wywiadu dla Mezzo i, jak wychodzi\u0142am stamt\u0105d, jeszcze nie dotar\u0142. W ka\u017cdym razie podobno jest bardzo zadowolony z tej pierwszej edycji, bo by\u0142o naprawd\u0119 obiecuj\u0105co (za pierwszym razem w Nantes by\u0142o tylko 45 koncert\u00f3w). Zadowolone jest te\u017c miasto, kt\u00f3re – mam nadziej\u0119 – kupi\u0142o projekt na d\u0142u\u017cej. A przede wszystkim\u00a0zadowolona jest\u00a0Sinfonia Varsovia, kt\u00f3ra ju\u017c od dawna marzy\u0142a, \u017ceby to zrobi\u0107 na w\u0142asnym terenie, i oczywi\u015bcie nie spoczywa na laurach, my\u015bl\u0105c o nast\u0119pnej edycji. Tymczasem na jesieni ma zosta\u0107 powt\u00f3rzona akcja dla dzieci – Labirynt (na Grochowskiej), kt\u00f3ra odnios\u0142a taki sukces przed festiwalem, a szko\u0142y stan\u0119\u0142y do niej w kolejce. Nie wiadomo, jak b\u0119dzie w tym roku z festiwalem Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu, bo pono\u0107 SV nie dosta\u0142a na niego kasy z ministerstwa (kt\u00f3re dawa\u0142o co roku), a tym razem przypada dziesi\u0105ty, jubileuszowy. Mam jednak nadziej\u0119, \u017ce uda si\u0119 go zrobi\u0107, ze wzgl\u0119du na jego pomys\u0142odawc\u0119, zmar\u0142ego\u00a0cztery lata temu za\u0142o\u017cyciela i szefa SV\u00a0Franciszka Wybra\u0144czyka, zwanego przez nas wszystkich czule Franczeskiem. A wi\u0119c dla Franczeska. No i dla warszawiak\u00f3w oczywi\u015bcie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jak na pierwszy raz, naprawd\u0119 si\u0119 uda\u0142o. Zwa\u017cywszy, \u017ce Szalone Dni Muzyki mia\u0142y wiele konkurencyjnych wydarze\u0144 z r\u00f3\u017cnych dziedzin, a w pi\u0105tek i sobot\u0119 ponadto by\u0142 upa\u0142 nie do wytrzymania. Jednak pojawia\u0142o si\u0119 coraz wi\u0119cej ludzi, a wieczorem w sobot\u0119 i w niedziel\u0119 by\u0142o t\u0142umnie, cho\u0107 jeszcze nie t\u0142oczno. Ale w Nantes te\u017c musia\u0142o up\u0142yn\u0105\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/511"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=511"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/511\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=511"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=511"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=511"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}