{"id":5180,"date":"2015-09-01T17:43:02","date_gmt":"2015-09-01T15:43:02","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5180"},"modified":"2015-09-01T18:33:37","modified_gmt":"2015-09-01T16:33:37","slug":"orlando-sie-zbliza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/09\/01\/orlando-sie-zbliza\/","title":{"rendered":"Orlando si\u0119 zbli\u017ca"},"content":{"rendered":"<p>Ju\u017c w pi\u0105tek w Teatrze Stanis\u0142awowskim w \u0141azienkach (uwaga: z powodu remontu wej\u015bcie przez Ogr\u00f3d R\u00f3\u017cany) premiera <em>Orlanda<\/em> Haendla. Na inauguracj\u0119 nowego, ambitnego projektu.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Tre donne &#8211; tak si\u0119 nazywa recital Olgi Pasiecznik, kt\u00f3ry w ramach festiwalu si\u0119 odb\u0119dzie (6.09. w Pa\u0142acu na Wyspie), ale te\u017c tak mo\u017cna odpowiedzie\u0107 na pytanie: kto za tym wszystkim stoi. A wi\u0119c trzy panie, artystki utalentowane, a przy tym ambitne i zdeterminowane: mezzosopranistka Anna Radziejewska, klawesynistka i dyrygentka Lilianna Stawarz (kt\u00f3ra zosta\u0142a szefem od baroku w Warszawskiej Operze Kameralnej) i re\u017cyserka Natalia Koz\u0142owska. Dwa lata po pierwszym spektaklu wyprodukowanym przez za\u0142o\u017cone przez nie <a href=\"http:\/\/drammapermusica.pl\/\">Stowarzyszenie Dramma per Musica<\/a> &#8211; <em>Teatro alla Moda<\/em> z muzyk\u0105 Vivaldiego i Benedetta Marcella (wystawionym dwa lata temu w Auli Starej BUW, a w tym roku powtarzanym w Warszawskiej Operze Kameralnej 13 i 14 wrze\u015bnia), a rok po znakomicie przyj\u0119tej <em>Agrippinie<\/em> Haendla w Teatrze Stanis\u0142awowskim, stworzy\u0142y ca\u0142y porz\u0105dny festiwal, od 4 do 20 wrze\u015bnia.<\/p>\n<p>Stworzy\u0142y go we wsp\u00f3\u0142pracy z \u0141azienkami i z Warszawsk\u0105 Oper\u0105 Kameraln\u0105, gdzie odbywa si\u0119 par\u0119 spektakli (poza wspomnianym <em>Teatro alla Moda<\/em> &#8211; <em>Didone abbandonata<\/em> Domenica Sarriego z udzia\u0142em {oh!} &#8211; Orkiestry Historycznej z Katowic), a tak\u017ce z Polskim Radiem: w Studiu im. Lutos\u0142awskiego odb\u0119dzie si\u0119 koncertowe wykonanie <em>Les Indes galantes<\/em> Rameau w wykonaniu mi\u0119dzynarodowego zespo\u0142u Il Giardino d&#8217;Amore pod kierownictwem Stefana Plewniaka. Stowarzyszeniu uda\u0142o si\u0119 za\u0142atwi\u0107 dotacje z ministerstwa i miasta oraz sponsor\u00f3w; partnerem jest te\u017c NInA, kt\u00f3ra zarejestruje <em>Orlanda<\/em> i zawiesi go na Ninatece. Obecny na wczorajszej konferencji prasowej dyr. Jerzy Lach z WOK stwierdzi\u0142, \u017ce ich nie sta\u0107 by\u0142oby na festiwal z takim rozmachem.<\/p>\n<p>W ramach festiwalu odb\u0119dzie si\u0119 te\u017c par\u0119 koncert\u00f3w, poza wspomniany recitalem Olgi Pasiecznik jeszcze w tym samym Pa\u0142acu na Wyspie recital Kacpra Szel\u0105\u017cka, na kt\u00f3ry wiem, \u017ce wielu ju\u017c bardzo czeka. Ponadto koncert kameralny <em>Barok na pi\u0119\u0107 g\u0142os\u00f3w<\/em>, koncert muzyki sakralnej, czyli <em>Membra Iesu nostri<\/em> Buxtehudego w Sali Kolumnowej Wydzia\u0142u Historycznego UW, a wreszcie na koniec dwa spektakle <em>Agrippiny<\/em>; drugi z nich b\u0119dzie zarazem obchodami 20-lecia pracy artystycznej Anny Radziejewskiej (trudno uwierzy\u0107!). Wszystkie informacje na stronie stowarzyszenia.<\/p>\n<p>Wr\u00f3c\u0119 jeszcze do <em>Orlanda<\/em>. Organizatorki za\u0142o\u017cy\u0142y, \u017ce co roku festiwal b\u0119dzie rozpoczyna\u0142 si\u0119 premier\u0105 opery, kt\u00f3ra jak dot\u0105d w Polsce nie by\u0142a wystawiana. Zapowiadane s\u0105 cztery spektakle <em>Orlanda<\/em>: 4, 5, 8, 9 wrze\u015bnia. Natalia Koz\u0142owska nie zdradzi\u0142a swojej koncepcji re\u017cyserskiej, wspomnia\u0142a tylko o zarysie akcji &#8211; pi\u0119cioro bohater\u00f3w zagubionych ze swymi uczuciami na \u0142onie natury (jedna z nich, Dorinda, jest dopisana do opowie\u015bci Ariosta) &#8211; i o tym, \u017ce rola tytu\u0142owa wydaje si\u0119 wprost stworzona dla Jana Jakuba Monowida. Ciekawe b\u0119dzie pojawienie si\u0119 g\u0142os\u00f3w dawno w Polsce nies\u0142yszanych: sopranistki Aleksandry Zamojskiej, kt\u00f3ra od lat mieszka w Salzburgu, oraz kontratenora Damiana Ganclarskiego, \u015bwie\u017co po londy\u0144skich studiach &#8211; to nie kto inny, tylko nasz dawny blogowy <strong>Lolo<\/strong>. Jak w przypadku <em>Agrippiny<\/em>, gra\u0107 b\u0119dzie zmontowana na t\u0119 okazj\u0119 orkiestra Royal Baroque Ensemble pod dyrekcj\u0105 Lilianny Stawarz. Jako \u017ce ju\u017c 4 wrze\u015bnia przemieszcz\u0119 si\u0119 do Wroc\u0142awia, um\u00f3wi\u0142am si\u0119, \u017ce przyjd\u0119 na pr\u00f3b\u0119 generaln\u0105 (otwart\u0105, biletowan\u0105) we \u015brod\u0119; obiecuj\u0119 opisa\u0107, co zobacz\u0119 i us\u0142ysz\u0119.<\/p>\n<p>PS. W WOK zapowiadaj\u0105 m.in. premier\u0119 <em>Pigmaliona<\/em> Rameau (16 pa\u017adziernika; powt\u00f3rzenia w dwa kolejne dni) oraz <em>Orfeusza<\/em> Dariusza Przybylskiego (15.12.; kolejne spektakle tak\u017ce w dwa nast\u0119pne dni). Dyr. Lach zapowiada, \u017ce siedzib\u0105 Sceny Marionetek ma by\u0107 Teatr Stanis\u0142awowski (ale to za jaki\u015b czas); szukaj\u0105 miejsca dla spektakli wsp\u00f3\u0142czesnych. WOK ma te\u017c powr\u00f3ci\u0107 do oper staropolskich na zam\u00f3wienie Instytutu Muzyki i Ta\u0144ca. A og\u00f3lnie WOK ma si\u0119 stawa\u0107 teatrem raczej repertuarowym ni\u017c festiwalowym. Chyba s\u0142usznie, cho\u0107 system festiwalowy jest w Polsce tak popularny przede wszystkim dlatego, \u017ce \u0142atwiej dosta\u0107 dotacj\u0119. Zobaczymy wi\u0119c, czy si\u0119 uda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ju\u017c w pi\u0105tek w Teatrze Stanis\u0142awowskim w \u0141azienkach (uwaga: z powodu remontu wej\u015bcie przez Ogr\u00f3d R\u00f3\u017cany) premiera Orlanda Haendla. Na inauguracj\u0119 nowego, ambitnego projektu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5180"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5180"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5180\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5182,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5180\/revisions\/5182"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5180"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5180"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5180"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}