Mo\u017ce nie jest tak pi\u0119kna i estetyczna jak sala NOSPR, jest bardziej zwyczajna, ale brzmi znakomicie. Cho\u0107 oczywi\u015bcie w r\u00f3\u017cnych miejscach r\u00f3\u017cnie. Zreszt\u0105 b\u0119dzie si\u0119 jeszcze stroi\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
W ten wielki dzie\u0144 dla Wroc\u0142awia trzeba po prostu miastu pogratulowa\u0107, \u017ce w ko\u0144cu, po licznych perturbacjach si\u0119 uda\u0142o. Stoi, dzia\u0142a, b\u0119dzie dzia\u0142a\u0107. Licz\u0119 na to, \u017ce b\u0119d\u0105 tu przychodzi\u0107 takie t\u0142umy, jak niegdy\u015b na Wratislavi\u0119. Zreszt\u0105 b\u0119d\u0105 si\u0119 tu dzia\u0142y bardzo r\u00f3\u017cne rzeczy, b\u0119dzie s\u0142ycha\u0107 bardzo r\u00f3\u017cn\u0105 muzyk\u0119.<\/p>\n
Dzi\u015b zacz\u0119\u0142o si\u0119 bardzo tajemniczo: niemal w zupe\u0142nej ciemno\u015bci, pierwsze d\u017awi\u0119ki zabrzmia\u0142y z zewn\u0105trz sali, a\u017c trzeba by\u0142o si\u0119 ich domy\u015bli\u0107. To by\u0142a ostatnia, ta niedoko\u0144czona fuga z Kunst der Fuge<\/em> w wykonaniu Wroc\u0142awskiej Orkiestry Barokowej, kt\u00f3rej przypad\u0142 zaszczyt oficjalnego zainaugurowania sali.<\/p>\n Potem – nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 mowy tronowe. \u017benuj\u0105cy by\u0142 list od prezydenta Andrzeja Dudy, odczytany przez jego „pracownika od kultury” Wojciecha Kolarskiego – wykazywa\u0142 kompletnie niezorientowanie w sytuacji kultury w Polsce, m\u00f3wi\u0142 co\u015b o jakim\u015b „nowym otwarciu”, jakby to, co dzia\u0142o si\u0119 dzi\u015b, mia\u0142o by\u0107 czym\u015b wyj\u0105tkowym i specjalnym tylko dlatego, \u017ce nast\u0105pi\u0142o za jego kadencji i teraz ju\u017c ma by\u0107 tylko lepiej. Za to minister Ma\u0142gorzata Omilanowska, cho\u0107 przemawia\u0142a przyd\u0142ugo, to z pasj\u0105, kompetentnie i bez kartki. C\u00f3\u017c za kontrast.<\/p>\n Po kr\u00f3tkim przerywniku – do\u015b\u0107 prostym O gloriosa virginum<\/em> Pendereckiego w wykonaniu Ch\u00f3ru NFM pod dyrekcj\u0105 Agnieszki Frank\u00f3w-\u017belazny – kolejne mowy: prezydenta miasta Rafa\u0142a Dutkiewicza i dyrektora NFM Andrzeja Kosendiaka (\u015bwietnie razem wygl\u0105dali, zw\u0142aszcza kiedy rzucali si\u0119 sobie na szyj\u0119). Ale tu ju\u017c by\u0142a nie tyle oficja\u0142ka, co atmosfera rodzinna. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zamkn\u0119\u0142o zwi\u0119z\u0142e Te Deum<\/em> Haydna w wykonaniu obu zespo\u0142\u00f3w pod batut\u0105 Paula McCreesha. To wspania\u0142e, \u017ce wyst\u0105pi\u0142 tego dnia i \u017ce wci\u0105\u017c jest wypr\u00f3bowanym przyjacielem Wroc\u0142awia.<\/p>\n Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 rozpocz\u0119\u0142o Oraw\u0105<\/em> Kilara Leopoldinum pod batut\u0105 swego szefa Hartmuta Rohde. Reszta nale\u017ca\u0142a ju\u017c do orkiestry symfonicznej NFM: najpierw, pod dyrekcj\u0105 swego obecnego szefa Benjamina Shwartza, Mi-parti<\/em> Lutos\u0142awskiego i Hommage a Oskar Dawicki<\/em> Paw\u0142a Mykietyna (\u015bwietny, wyrazisty utw\u00f3r, pierwsze wykonanie w Polsce – prawykonanie by\u0142o w Pary\u017cu – ale w wersji skr\u00f3conej; Pawe\u0142 m\u00f3wi, \u017ce wyci\u0105\u0142 \u015brodek, teraz jestem ciekawa ca\u0142o\u015bci), a\u017c wreszcie na koniec stan\u0105\u0142 przed ni\u0105 jej dawny szef Jacek Kaspszyk, by poprowadzi\u0107 IV Symfoni\u0119<\/em> Szymanowskiego z udzia\u0142em Piotra Anderszewskiego (kt\u00f3ry gra\u0142 oczywi\u015bcie wspaniale).<\/p>\n Jak to wszystko brzmia\u0142o? Z tego miejsca, w kt\u00f3rym siedzia\u0142am, czyli z amfiteatru z lekka na prawo, bardzo przyzwoicie. Zadowoleni byli te\u017c siedz\u0105cy na parterze, jak r\u00f3wnie\u017c III balkon; pono\u0107 na I balkonie by\u0142o gorzej, zw\u0142aszcza w pierwszej cz\u0119\u015bci. Ale to naprawd\u0119 bardzo dobra sala. I du\u017co da si\u0119 wyregulowa\u0107. W najbli\u017cszych dniach b\u0119d\u0119 mia\u0142a mo\u017cno\u015b\u0107 pozna\u0107 j\u0105 bli\u017cej – przez tydzie\u0144 siedz\u0119 na Wratislawii, kt\u00f3ra rozpoczyna si\u0119 w niedziel\u0119. No i zamierzam pochodzi\u0107 po koncertach sobotnich. Trzeba si\u0119 nacieszy\u0107 nowo\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mo\u017ce nie jest tak pi\u0119kna i estetyczna jak sala NOSPR, jest bardziej zwyczajna, ale brzmi znakomicie. Cho\u0107 oczywi\u015bcie w r\u00f3\u017cnych miejscach r\u00f3\u017cnie. Zreszt\u0105 b\u0119dzie si\u0119 jeszcze stroi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5187"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5187"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5187\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5188,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5187\/revisions\/5188"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5187"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5187"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5187"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}