Przysz\u0142a pora na pierwsz\u0105 wielk\u0105 zagraniczn\u0105 orkiestr\u0119 we wroc\u0142awskiej nowej sali. Kiedy\u015b planowano wyst\u0119p Filharmonik\u00f3w Berli\u0144skich, ale budowa si\u0119 przeci\u0105gn\u0119\u0142a i termin pad\u0142. Pierwsze\u0144stwo wi\u0119c przypad\u0142o Izraelskiej Orkiestrze Symfonicznej pod batut\u0105 Zubina Mehty.<\/p>\n
<\/p>\n
Dyrygent niestety mia\u0142 ostatnio k\u0142opoty z kolanem, wi\u0119c na scen\u0119 wyszed\u0142 o lasce i dyrygowa\u0142 na siedz\u0105co, maj\u0105c pod praw\u0105 stop\u0105 dodatkowy klocek, \u017ceby trzyma\u0107 nog\u0119 stabilnie. Czy to si\u0119 odbi\u0142o na wykonaniu? By\u0107 mo\u017ce tak, cho\u0107 sama orkiestra oczywi\u015bcie jak zawsze by\u0142a klas\u0105 dla siebie. W programie by\u0142a IX Symfonia<\/em> Mahlera, dzie\u0142o – jak si\u0119 uwa\u017ca – po\u017cegnalne (po niej jeszcze powsta\u0142y niedoko\u0144czone szkice do X Symfonii<\/em>). Ma ona w sobie wiele pogodzenia i spokoju, ale te\u017c dwie \u015brodkowe, bardzie burzliwe cz\u0119\u015bci: najpierw charakterystyczny l\u00e4ndler, potem marszowe Rondo-Burleske<\/em>. I w tych cz\u0119\u015bciach brakowa\u0142o mi troch\u0119 Mahlerowskiego pazura i sarkazmu, tak nieod\u0142\u0105cznie zwi\u0105zanego z tego typu cz\u0119\u015bciami. By\u0142y ju\u017c chyba zbyt przyci\u0119\u017ckie.<\/p>\n Fina\u0142 za to by\u0142 zagrany tak, \u017ce chyba lepiej nie mo\u017cna. To dziwne Adagio<\/em> kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 paru motyw\u00f3w (jeden, pocz\u0105tkowy, mo\u017cna skojarzy\u0107 z tematem wst\u0119pu sonaty Les Adieux<\/em> Beethovena), harmonii i enharmonii, w\u0119druje w przestrze\u0144, gdzie\u015b w za\u015bwiaty, odlatuje coraz bardziej, a\u017c do niemal ca\u0142kowitej ciszy i znieruchomienia – dos\u0142ownie, bo dyrygent zatrzyma\u0142 batut\u0119 w g\u00f3rze na dobrych kilka sekund, zanim zabrzmia\u0142y oklaski i publiczno\u015b\u0107 zerwa\u0142a si\u0119 z miejsc.<\/p>\n Miejsce niestety mia\u0142am z przodu i z prawej strony, co spowodowa\u0142o wra\u017cenie, jakbym obcowa\u0142a z wn\u0119trzem orkiestry, a w jego ramach z ka\u017cd\u0105 grup\u0105 osobno. (Og\u00f3lnie prasa zosta\u0142a tam posadzona na wi\u0119kszo\u015b\u0107 koncert\u00f3w Wratislavii w tej sali.) Wola\u0142abym w takim przypadku siedzie\u0107 w pewnej odleg\u0142o\u015bci, mie\u0107 dystans do masy brzmieniowej. My\u015bl\u0119, \u017ce publiczno\u015b\u0107 w g\u0142\u0119bi sali mia\u0142a o wiele lepszy odbi\u00f3r.<\/p>\n Po koncercie zamieni\u0142am kilka s\u0142\u00f3w z moj\u0105 dawn\u0105 kole\u017cank\u0105 z warszawskiego Liceum Muzycznego, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c gra w tej orkiestrze; m\u00f3wi, \u017ce sala bardzo im si\u0119 spodoba\u0142a. Inna ciekawostka: niedawno konkurs na koncertmistrza wygra\u0142 David Radzynski, syn innego mojego szkolnego kolegi, o kt\u00f3rym kiedy\u015b pisa\u0142am tutaj<\/a>. Siedzia\u0142 w pierwszym pulpicie I skrzypiec jako drugi (nie gra\u0142 sol\u00f3wek) – chyba dobrze go rozpozna\u0142am, mimo \u017ce ostatni raz go widzia\u0142am, kiedy mia\u0142 z 9 lat…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przysz\u0142a pora na pierwsz\u0105 wielk\u0105 zagraniczn\u0105 orkiestr\u0119 we wroc\u0142awskiej nowej sali. Kiedy\u015b planowano wyst\u0119p Filharmonik\u00f3w Berli\u0144skich, ale budowa si\u0119 przeci\u0105gn\u0119\u0142a i termin pad\u0142. Pierwsze\u0144stwo wi\u0119c przypad\u0142o Izraelskiej Orkiestrze Symfonicznej pod batut\u0105 Zubina Mehty.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5196"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5196"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5196\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5199,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5196\/revisions\/5199"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5196"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5196"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5196"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}