Wczoraj zn\u00f3w musia\u0142am si\u0119 rozdwaja\u0107. Przemieszcza\u0142am si\u0119 mi\u0119dzy dwiema imprezami, kt\u00f3re tego dnia by\u0142y inaugurowane, a na dodatek ka\u017cda z nich ma patronat „Polityki”, wi\u0119c powinnam by\u0142a si\u0119 pojawi\u0107. Najpierw wi\u0119c posz\u0142am na otwarcie Ogrod\u00f3w Muzycznych, a potem na pierwszy koncert Warsaw Summer Jazz Days.<\/p>\n
Ogrody Muzyczne maj\u0105 w tym roku bardzo ciekawy program<\/a>, i filmowy, i koncertowy.\u00a0Co roku zreszt\u0105 jest ciekawie, ale w tym roku mamy i oczywi\u015bcie Chopina, w tym\u00a0par\u0119 nowych film\u00f3w oraz wyst\u0119py kandydat\u00f3w na Konkurs Chopinowski, a tak\u017ce pianistyczny cykl z muzyk\u0105 XX wieku „Fortepian 200 lat p\u00f3\u017aniej” (z fantastyczn\u0105 Joann\u0105 MacGregor<\/a> na czele), i Belgi\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie rozpocz\u0119\u0142a swoj\u0105 prezydencj\u0119 (od Brela po Tootsa Thielemansa<\/a> z Magritte’em\u00a0czy Ann\u0105 Teres\u0105 De Keersmaekers po drodze), wreszcie\u00a0ma\u0142y jubileuszowy przegl\u0105d the best of<\/em>, bo mamy w tym roku ju\u017c dziesi\u0105t\u0105 edycj\u0119 Ogrod\u00f3w, tak \u017ce zostanie przypomnianych kilka kultowych film\u00f3w\/rejestracji, jak Paladyni<\/a><\/em> z Pary\u017ca (niestety tylko w cz\u0119\u015bci), Kr\u00f3l Edyp<\/em> Strawi\u0144skiego w re\u017cyserii Julie Taymor<\/a> czy Taniec dla \u017cycia<\/a><\/em> B\u00e9jarta z muzyk\u0105 Mozarta i Queen. Jest na co si\u0119 wybra\u0107 w lipcowej Warszawie, do namiotu na dziedzi\u0144cu Zamku Kr\u00f3lewskiego.<\/p>\n Na inauguracj\u0119 by\u0142 koncert w ho\u0142dzie Kr\u00f3lowej El\u017cbiecie Belgijskiej, w wykonaniu orkiestry Sinfonia Iuventus, kt\u00f3r\u0105 poprowadzi\u0142 belgijski dyrygent i kompozytor Robert Groslot. Zacz\u0105\u0142 od w\u0142asnego utworu pt. La Grande Moustache<\/em>, czyli Wielki W\u0105s (mo\u017ce z Magritte’a? Sam kompozytor w\u0105s\u00f3w nie nosi), napisanym w konwencji tanga z lekka piazzolowatego, troch\u0119 cyrkowego. Mog\u0142aby to by\u0107 wdzi\u0119czna muzyka, gdyby by\u0142a wykonana z wi\u0119kszym nerwem (i zapewne tak\u017ce w lepszych warunkach, cho\u0107 tragiczne one nie by\u0142y), a tak, to nawet publiczno\u015b\u0107 nie by\u0142a przekonana, \u017ce utw\u00f3r si\u0119 ju\u017c sko\u0144czy\u0142… Podobnie zreszt\u0105 by\u0142o z Concerto giocoso<\/em> Micha\u0142a Spisaka, kt\u00f3ry kilkadziesi\u0105t lat temu by\u0142 prawdziwym hitem, a dzi\u015b ju\u017c jest niestety raczej zapomniany, cho\u0107 to \u015bwietny kawa\u0142ek, zgrabny, precyzyjny, z chwytliwymi motywami, po prostu najczystszy stan neoklasycyzmu. Te\u017c zosta\u0142 zagrany z lekka niemrawie (my\u015bl\u0119, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 „zas\u0142ugi” spada te\u017c na dyrygenta), a bardzo szkoda.<\/p>\n W tej sytuacji ju\u017c po tym utworze opu\u015bci\u0142am p\u0119kaj\u0105cy w szwach namiot festiwalowy; troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie pos\u0142ucha\u0142am Joanny Kurkowicz<\/a> w VII Koncercie skrzypcowym<\/em> Bacewicz\u00f3wny – z p\u0142yty Chandos wiem, \u017ce dobrze gra jej koncerty\u00a0(utwory Spisaka i Bacewicz w\u0142\u0105czono do programu, poniewa\u017c kompozytorzy\u00a0wygrali nimi Konkurs Kompozytorski\u00a0im. Kr\u00f3lowej El\u017cbiety, Spisak w 1957, a Bacewicz w 1965 r.). Z drugiej strony nie \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce celuj\u0105c na ostatni z trzech wyst\u0119p\u00f3w pierwszego dnia WSJD uda\u0142o mi si\u0119 te\u017c pos\u0142ucha\u0107 cz\u0119\u015bci drugiego z nich. O pierwszym, Portico Quartet, kolega zda\u0142 mi relacj\u0119: „Jak znasz Garbarka, to ten zesp\u00f3\u0142 te\u017c znasz”. Drugi ma d\u0142ug\u0105 i tajemnicz\u0105 nazw\u0119 Mostly Other People Do the Killing<\/a>. Kwartet wyst\u0105pi\u0142 w szarych garniturach (!) i pokaza\u0142 bardzo specyficzny spos\u00f3b uprawiania jazzu. To by\u0142o granie weso\u0142e, eklektyczne, aluzyjne, a przy tym bez kompleks\u00f3w i\u00a0bez estetyzm\u00f3w. W kostium np. jazzu nowoorlea\u0144skiego muzycy wk\u0142adaj\u0105 zupe\u0142nie inne, chropawe brzmienia i celowo wyko\u015blawione harmonie, nie zaburzaj\u0105c przy tym schematu. Bawi\u0105 si\u0119 doskonale, co chwila sprawiaj\u0105c niespodzianki zmian\u0105 stylistyki czy cytatami (nie zabrak\u0142o nawet…. Walca minutowego<\/em>, co pewnie zauwa\u017cy\u0142o par\u0119 os\u00f3b na sali). Publiczno\u015b\u0107 te\u017c przyj\u0119\u0142a ich bardzo \u017cyczliwie.<\/p>\n No a potem wyszed\u0142 Pharoah Sanders z siw\u0105 brod\u0105, w fioletowej koszuli, i da\u0142 show. Siedemdziesi\u0119cioletni tenorzysta, legenda lat 60. i spadkobierca tradycji Coltrane’a (kt\u00f3r\u0105 z czasem nieco z\u0142agodzi\u0142), cho\u0107 rusza si\u0119, jakby mia\u0142 15 lat wi\u0119cej, pod wzgl\u0119dem muzycznym wci\u0105\u017c jest w znakomitej formie<\/a>.\u00a0Wci\u0105\u017c ma to charakterystyczne mocne brzmienie, wci\u0105\u017c pokazuje wirtuozeri\u0119 i humor (poza graniem uprawia\u0142 te\u017c scat, bardzo zabawnie), wci\u0105\u017c emanuje poczuciem wolno\u015bci. Cho\u0107 w\u0142a\u015bciwie gra to, co zawsze. Inaczej z innym wsp\u00f3\u0142pracownikiem Trane’a – Waynem Shorterem, kt\u00f3ry cho\u0107 jest o siedem lat starszy, wci\u0105\u017c jest ogromnie tw\u00f3rczy i w zesz\u0142ym roku zn\u00f3w pokaza\u0142 co\u015b naprawd\u0119 oryginalnego. Pharoah jest wci\u0105\u017c ten sam, nie zaskakuje. Ale i tak go lubimy. Cho\u0107 nie tak nas wielu… Publiczno\u015bci\u0105 w Kongresowej nie da\u0142oby si\u0119 zape\u0142ni\u0107 ca\u0142ego parteru, a z wyst\u0119pu Sandersa niestety by\u0142 eksodus – by\u0142o ju\u017c do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ano…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wczoraj zn\u00f3w musia\u0142am si\u0119 rozdwaja\u0107. Przemieszcza\u0142am si\u0119 mi\u0119dzy dwiema imprezami, kt\u00f3re tego dnia by\u0142y inaugurowane, a na dodatek ka\u017cda z nich ma patronat „Polityki”, wi\u0119c powinnam by\u0142a si\u0119 pojawi\u0107. Najpierw wi\u0119c posz\u0142am na otwarcie Ogrod\u00f3w Muzycznych, a potem na pierwszy koncert Warsaw Summer Jazz Days. Ogrody Muzyczne maj\u0105 w tym roku bardzo ciekawy program, i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/520"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=520"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/520\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=520"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=520"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=520"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}