wyst\u0119p sprzed paru la<\/a>t na Chopiejach. Ostatnio zreszt\u0105 NIFC wyda\u0142 jej p\u0142yt\u0119 z pie\u015bniami Chopina. Tym razem po raz pierwszy s\u0142ysza\u0142am j\u0105 na \u017cywo we w\u0142oskim wczesnym baroku, no i by\u0142o to imponuj\u0105ce.
\n<\/span><\/p>\nMuzyczne skarby Biblioteki Uniwersyteckiej we Wroc\u0142awiu – tak brzmia\u0142 podtytu\u0142, a w ciekawym om\u00f3wieniu (pi\u00f3ra PMac<\/strong> zreszt\u0105) zosta\u0142o powiedziane, \u017ce „[biblioteka] jest w posiadaniu obszernej kolekcji druk\u00f3w w\u0142oskich, w tym wielu pozycji zachowanych w jedynym znanym egzemplarzu, przechowywanych na Wyspie Piaskowej. To po cz\u0119\u015bci muzyka komponowana w Wenecji, po cz\u0119\u015bci za\u015b – jedynie tam drukowana, a dokumentuj\u0105ca tw\u00f3rczo\u015b\u0107 innych o\u015brodk\u00f3w. Zbi\u00f3r wskazuje te\u017c na szczeg\u00f3lnie \u017cywa zainteresowanie mieszka\u0144c\u00f3w barokowego Wroc\u0142awia nowatorsk\u0105 w\u00f3wczas w formie i wyrazie muzyk\u0105 w\u0142osk\u0105, pisan\u0105 w duchu secconda prattica”. Zabrak\u0142o mi informacji, czy wszystkie z wykonanych na koncercie utwor\u00f3w pochodz\u0105 z tej kolekcji, no i czy (i ewentualnie kt\u00f3re) znalaz\u0142y si\u0119 w programie te, kt\u00f3re s\u0105 w jednym egzemplarzu.<\/p>\nPoza znanymi nazwiskami Giovanniego Girolamo Kapsbergera i Stefana Landiego pojawi\u0142o si\u0119 kilka mniej znanych: Giovanni Antonio Rigatti, Bellerofonte Castaldi, Lorento Vittori, Giovanni Maria Trabaci, Giovanni Felice Sances. To by\u0142y niejednokrotnie prawdziwe sceny dramatyczne, w kt\u00f3rych \u015bpiewaczka przekazywa\u0142a ca\u0142\u0105 gam\u0119 emocji. Tytu\u0142 g\u0142\u00f3wny koncertu to Melanconia<\/em>, co odzwierciedla\u0142o charakter muzyki – owe opowie\u015bci o mi\u0142o\u015bci nawet gdy opowiadaj\u0105 o szcz\u0119\u015bciu (co zdarza si\u0119 du\u017co rzadziej, ale jednak), wci\u0105\u017c s\u0105 rzewne. Nie wiem, czy solistka a\u017c tak bardzo si\u0119 rozwin\u0119\u0142a, czy to kwestia repertuaru, ale je\u015bli jeszcze na owym warszawskim koncercie robi\u0142a wra\u017cenie troch\u0119 nie\u015bmia\u0142ej, to dzi\u015b, cho\u0107 jej \u015bpiew jest pe\u0142en szlachetnej prostoty, by\u0142a w stanie da\u0107 z siebie znacznie wi\u0119cej. Z „instrumenciku” jej g\u0142os zmieni\u0142 si\u0119 w „instrument”, co szczeg\u00f3lnie uderza\u0142o w utworze z tekstem „niech mi\u0142o\u015bci zabrzmi tr\u0105bka” (Lorenta Vittoria), kiedy to sopran Bla\u017e\u00edkovej rzeczywi\u015bcie brzmia\u0142 jak radosna, jasna tr\u0105bka.<\/span><\/p>\nTroch\u0119 mo\u017ce szkoda, \u017ce koncert mia\u0142 miejsce w Oratorium Marianum, gdzie odg\u0142osy z zewn\u0105trz \u0142atwo wchodz\u0105 do \u015brodka. Us\u0142yszeli\u015bmy par\u0119 karetek, szalonego harleyowca i wiele innych ha\u0142as\u00f3w, kt\u00f3re zapewne wesz\u0142y na mikrofony Dw\u00f3jki… ale muzyka wynagrodzi\u0142a nam wszystko. \u015awietnie, \u017ce wykonuje si\u0119 utwory wyci\u0105gni\u0119te z Biblioteki Uniwersyteckiej; b\u0119dzie te\u017c jeszcze koncert dzie\u0142 wcze\u015bniejszych w wykonaniu Ars Cantus.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
…w wykonaniu trojga Czech\u00f3w i jednego Francuza. Bardzo pi\u0119kny by\u0142 dzisiejszy koncert w Oratorium Marianum. By\u0142a te\u017c transmisja w Dw\u00f3jce, mo\u017ce kto\u015b s\u0142ysza\u0142?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5201"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5201\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5202,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5201\/revisions\/5202"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}