{"id":5246,"date":"2015-09-29T00:00:21","date_gmt":"2015-09-28T22:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5246"},"modified":"2015-09-29T00:00:21","modified_gmt":"2015-09-28T22:00:21","slug":"podroz-zimowa-jesienia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/09\/29\/podroz-zimowa-jesienia\/","title":{"rendered":"Podr\u00f3\u017c zimowa jesieni\u0105"},"content":{"rendered":"

\u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie podrzuci\u0142am tu wcze\u015bniej informacji o dzisiejszym koncercie w Studiu im. Lutos\u0142awskiego. Po Pi\u0119knej m\u0142ynarce<\/em> w wykonaniu Karola Koz\u0142owskiego i Jolanty Pawlik mo\u017cna by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce i Winterreise<\/em> b\u0119dzie dobra. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce b\u0119dzie wybitna.<\/p>\n

<\/p>\n

\u017ba\u0142uj\u0119, bo w sumie by\u0142a bardzo niewielka, cho\u0107 ekskluzywna publiczno\u015b\u0107 – ci, co byli, wiedzieli, na co przychodz\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 zreszt\u0105 przyby\u0142a na zaproszenia. Koncert dzisiejszy by\u0142 zapowiedzi\u0105 zupe\u0142nie nowej p\u0142yty, kt\u00f3ra dzi\u015b w\u0142a\u015bnie ujrza\u0142a \u015bwiat\u0142o dzienne i zosta\u0142a wydana nak\u0142adem firmy DUX. Mam j\u0105 ju\u017c, ale jeszcze nie przes\u0142ucha\u0142am. Jednak my\u015bl\u0119, \u017ce p\u0142yta to zupe\u0142nie inna jako\u015b\u0107, a na tym koncercie warto by\u0142o by\u0107 tu i teraz. Mam nadziej\u0119 – i nie tylko ja – \u017ce arty\u015bci rusz\u0105 z tym repertuarem w jak\u0105\u015b tras\u0119. Zaklepany jest ju\u017c ich wyst\u0119p w sali kameralnej NOSPR, ale dopiero pod koniec sezonu, czyli Podr\u00f3\u017c zimowa<\/em> p\u00f3\u017an\u0105 wiosn\u0105. Mo\u017ce wcze\u015bniej inne miasta? Przyda\u0142oby si\u0119.<\/p>\n

Pi\u0119kna m\u0142ynarka<\/em> jest cyklem l\u017cejszym, cho\u0107 ko\u0144czy si\u0119 smutno. Jego bohatera w wi\u0119kszo\u015bci pie\u015bni cechuje naiwno\u015b\u0107 i radosny charakter, dopiero zawiedziona mi\u0142o\u015b\u0107 doprowadza do tragedii. Ale po drodze jest wiele pogodnych hit\u00f3w. Natomiast Podr\u00f3\u017c zimowa<\/em> to tajemnicza sprawa, nawet w tw\u00f3rczo\u015bci M\u00fcllera, kt\u00f3ry w og\u00f3le nie porusza tematu, dlaczego bohater wyrusza w ow\u0105 tragiczn\u0105 tu\u0142aczk\u0119 – mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, \u017ce r\u00f3wnie\u017c chodzi o zawiedzion\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 (w pierwszej pie\u015bni pada tylko: dziewczyna m\u00f3wi\u0142a o mi\u0142o\u015bci, jej matka nawet o ma\u0142\u017ce\u0144stwie, a potem nagle opowie\u015b\u0107 si\u0119 ucina). Ale w\u0119dr\u00f3wka staje si\u0119 pasowaniem ze sob\u0105, podr\u00f3\u017c\u0105 do w\u0142asnego sponiewieranego wn\u0119trza. Dlatego to jest tak mocny cykl. Ko\u0144czy si\u0119 zawieszeniem, pytaniem. Ale owo zawieszenie nie oznacza wyj\u015bcia z beznadziei. Jak w innym wierszu m\u00f3wi poeta, z tej drogi si\u0119 nie powraca.<\/p>\n

R\u00f3\u017cne ju\u017c Podr\u00f3\u017ce zimowe<\/em> mo\u017cna by\u0142o na tej sali us\u0142ysze\u0107. Niezapomniane by\u0142o zw\u0142aszcza\u00a0 to wykonanie<\/a> (Pr\u00e9gardien jest r\u00f3wnie\u017c jednym z ulubionych \u015bpiewak\u00f3w Karola Koz\u0142owskiego). Bardzo szczeg\u00f3lnym prze\u017cyciem by\u0142o te\u017c to wydarzenie<\/a>. Dzisiejszy koncert b\u0119dzie kolejnym pami\u0119tnym. Bo to nie by\u0142 zwyk\u0142y koncert. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142o to co\u015b na kszta\u0142t swoistego spektaklu.<\/p>\n

Arty\u015bci mianowicie postanowili, \u017ce publiczno\u015b\u0107 musi by\u0107 \u015bwiadoma ka\u017cdego \u015bpiewanego s\u0142owa tekstu. Dlatego wiersze Wilhelma M\u00fcllera by\u0142y r\u00f3wnolegle wy\u015bwietlane (w t\u0142umaczeniu samego Karola Koz\u0142owskiego, kt\u00f3ry dobrze zna niemiecki) na ekranie, z zimowym krajobrazem w tle. Mo\u017ce zreszt\u0105 nawet bez tych tekst\u00f3w wszystko by\u0142oby jasne – ale lepiej, \u017ce by\u0142y – bo solista w \u015bpiewie odwzorowywa\u0142 ka\u017cdy niuans w nich zawarty. I mimo i\u017c te pie\u015bni nie s\u0105 w gruncie rzeczy ilustracyjne (mo\u017ce z wyj\u0105tkiem tr\u0105bki pocztyliona), nastroje zosta\u0142y oddane w pe\u0142ni, ale nie tylko nastroje – gdy np. w zamykaj\u0105cym cykl Lirniku<\/em> mowa jest o psie warcz\u0105cym na starca, \u00f3w „Hund” pada dobitnie jak szczekni\u0119cie. Podobnie z wron\u0105 (Kr\u00e4he). Pianistka by\u0142a wra\u017cliw\u0105 i rozumiej\u0105c\u0105 towarzyszk\u0105 tej podr\u00f3\u017cy. A publiczno\u015b\u0107 po prostu wstrzyma\u0142a oddech – mi\u0119dzy pie\u015bniami by\u0142o absolutnie cicho.<\/p>\n

Dla dope\u0142nienia nastroju – przypominam zdj\u0119cia z mojej „podr\u00f3\u017cy zimowej”: to<\/a> i dalsze. Ok\u0142adka nowej p\u0142yty jest troch\u0119 podobna<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie podrzuci\u0142am tu wcze\u015bniej informacji o dzisiejszym koncercie w Studiu im. Lutos\u0142awskiego. Po Pi\u0119knej m\u0142ynarce w wykonaniu Karola Koz\u0142owskiego i Jolanty Pawlik mo\u017cna by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce i Winterreise b\u0119dzie dobra. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce b\u0119dzie wybitna.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5246"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5246"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5246\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5247,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5246\/revisions\/5247"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5246"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5246"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5246"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}