{"id":5329,"date":"2015-10-30T01:01:51","date_gmt":"2015-10-30T00:01:51","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5329"},"modified":"2015-10-30T09:12:40","modified_gmt":"2015-10-30T08:12:40","slug":"wiolonczelowa-brama-dzwieku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2015\/10\/30\/wiolonczelowa-brama-dzwieku\/","title":{"rendered":"Wiolonczelowa brama d\u017awi\u0119ku"},"content":{"rendered":"<p><em>Sound Gate<\/em> &#8211; tak nazwali sw\u00f3j szerokofalowy program Dominik Po\u0142o\u0144ski i Polish Cello Quartet zwi\u0105zany z Narodowym Forum Muzyki.\u00a0 W\u0142a\u015bnie w NFM odby\u0142 si\u0119 ich koncert.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>M\u0142odzi wiolonczeli\u015bci (Po\u0142o\u0144ski jest z nich najstarszy) znaj\u0105 si\u0119 i przyja\u017ani\u0105 od dawna, a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 nawi\u0105zali w zesz\u0142ym roku. Zwracaj\u0105 si\u0119 do r\u00f3\u017cnych kompozytor\u00f3w, by pisali dla nich utwory. Podobnie zreszt\u0105 sam Dominik, kt\u00f3ry, jak mo\u017ce nie wszyscy pami\u0119taj\u0105, jest w sytuacji szczeg\u00f3lnej: po przebytej chorobie nowotworowej i kilku operacjach (ostatnia z nich mia\u0142a miejsce p\u00f3\u0142 roku temu, po kilkuletniej przerwie) ma niew\u0142adn\u0105 lew\u0105 r\u0119k\u0119 i u\u017cywa do gry wy\u0142\u0105cznie prawej. Co oznacza, \u017ce nie mo\u017ce skraca\u0107 strun (chyba \u017ce uderzaj\u0105c palcami prawej w struny na gryfie), ale w dziedzinie artykulacji nadal mo\u017ce zrobi\u0107 na wiolonczeli wszystko, co m\u00f3g\u0142 wcze\u015bniej. Najcz\u0119\u015bciej wi\u0119c po prostu przestraja mu si\u0119 wiolonczel\u0119 na skal\u0119, kt\u00f3ra pasuje do danego utworu, a reszta, czyli rozwi\u0105zanie problemu, jak to zrobi\u0107, by utw\u00f3r by\u0142 urozmaicony, nale\u017cy ju\u017c do kompozytora. A kompozytorzy w sumie napisali ju\u017c dla Dominika 35 utwor\u00f3w, na r\u00f3\u017cne sk\u0142ady instrumentalne.<\/p>\n<p>Uk\u0142ad z kwartetem wiolonczelowym jest o tyle naturalny i wygodny, \u017ce mo\u017cna wszystkie g\u0142osy zaple\u015b\u0107 w jakie\u015b continuum, mo\u017cna ustali\u0107 jak\u0105\u015b skal\u0119 i rodzaj wydobycia d\u017awi\u0119ku, a b\u0119dzie to brzmia\u0142o jednorodnie.\u00a0 I tak te\u017c by\u0142o na tym koncercie. Z pocz\u0105tku zabrzmia\u0142 jeszcze utw\u00f3r w wykonaniu samego Polish Cello Quartet: <em>Quartetto per quatro violoncelli<\/em> Piotra Mossa z 1978 r., nawi\u0105zuj\u0105cy cz\u0119\u015bciowo do analogicznego utworu Gra\u017cyny Bacewicz (kt\u00f3ra by\u0142a jego pierwszym pedagogiem kompozycji), napisany w dziesi\u0119ciolecie jej \u015bmierci. Jednak prawdziwe atrakcje przynios\u0142a druga cz\u0119\u015b\u0107 koncertu, kiedy ju\u017c wiolonczelist\u00f3w gra\u0142o pi\u0119ciu.<\/p>\n<p>Zaskoczy\u0142a <em>Canzona<\/em> Artura Zagajewskiego, powsta\u0142a w zesz\u0142ym roku. Ten kompozytor, r\u00f3wnolatek Po\u0142o\u0144skiego i autor kilku ju\u017c utwor\u00f3w dla niego, wywodzi si\u0119 cz\u0119\u015bciowo ze \u015bwiata rockowego, zdumiewa\u0142a wi\u0119c \u0142agodna i \u015bpiewna aura tego dzie\u0142a, nawi\u0105zuj\u0105ca do polifonii renesansowej (i niejednej osobie na widowni kojarz\u0105ca si\u0119 z&#8230; Arvo P\u00e4rtem). R\u00f3wnie\u017c w zesz\u0142ym roku powsta\u0142o <em>Exile<\/em> Weroniki Ratusi\u0144skiej, kompozytorki z tego samego pokolenia; jak to u tej kompozytorki, dominowa\u0142 styl estetycznej muzyki repetycyjnej. Wreszcie najm\u0142odszy z kompozytor\u00f3w, Andrzej Kwieci\u0144ski, napisa\u0142 dla pi\u0105tki muzyk\u00f3w rzecz w charakterystycznym dla swojej ostatniej tw\u00f3rczo\u015bci stylu, pe\u0142nym muzycznego humoru a la Simon Steen-Andersen, uzyskanego szmerowymi brzmieniami jak z Salvatore Sciarrino. Ka\u017cde wi\u0119c dzie\u0142o by\u0142o inne, a mo\u017cliwo\u015bci stylistycznych w pisaniu dla takiego zespo\u0142u jest przecie\u017c wiele. Mo\u017ce kiedy nazbiera si\u0119 ju\u017c wi\u0119cej kompozycji, powstanie p\u0142yta?<\/p>\n<p>Bardzo cieszy, \u017ce na tak niszowy koncert przysz\u0142o jednak do Sali Kameralnej NFM sto kilkadziesi\u0105t os\u00f3b i najwyra\u017aniej muzyka si\u0119 im spodoba\u0142a &#8211; by\u0142y brawa, a nawet bis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Sound Gate &#8211; tak nazwali sw\u00f3j szerokofalowy program Dominik Po\u0142o\u0144ski i Polish Cello Quartet zwi\u0105zany z Narodowym Forum Muzyki.\u00a0 W\u0142a\u015bnie w NFM odby\u0142 si\u0119 ich koncert.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5329"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5329\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5334,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5329\/revisions\/5334"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}