Czas paskudny, a my sobie siedzimy w Gda\u0144sku i s\u0142uchamy pi\u0119knej muzyki. Eskapizm? Nie, chwila wytchnienia. Wczoraj przynie\u015bli j\u0105 nam Giuliano Carmignola i Accademia Byzantina.<\/p>\n
<\/p>\n
Carmignola w sposobie bycia jest taki, jakim stereotypowo postrzegamy prawdziwego W\u0142ocha: bezpo\u015bredni, pogodny, na luzie, serdeczny. Rozbrajaj\u0105ce by\u0142o,\u00a0 jak za ka\u017cdym razem po zako\u0144czeniu utworu, z u\u015bmiechem od ucha do ucha, \u015bciska\u0142 si\u0119 z Ottavio Dantonem (bardziej sztywnym z natury, co by\u0142o wida\u0107) czy pierwszym skrzypkiem zespo\u0142u- czego oczywi\u015bcie s\u0142uchacze Dw\u00f3jki nie mogli wczoraj widzie\u0107. Mogli jednak zapewne us\u0142ysze\u0107 co jaki\u015b czas dziwny g\u0142uchy odg\u0142os. To skrzypek – pocz\u0105tkowo opanowany, ale z utworu na utw\u00f3r coraz bardziej rozlu\u017aniaj\u0105cy si\u0119 i \u017cywio\u0142owy, co jaki\u015b czas po prostu tupa\u0142 w estrad\u0119. By\u0142y wi\u0119c nieoczekiwane efekty perkusyjne. Kole\u017canka od re\u017cyserii d\u017awi\u0119ku m\u00f3wi, \u017ce na pr\u00f3bie, kt\u00f3ra zreszt\u0105 by\u0142a pono\u0107 naprawd\u0119 porz\u0105dna i solidna, te\u017c by\u0142 spokojniejszy, jego zachowanie na koncercie zaskoczy\u0142o, ale co mo\u017cna by\u0142o na to poradzi\u0107? Chyba trzeba by\u0142o mu po\u0142o\u017cy\u0107 specjalny dywanik, powiedzia\u0142a, ale sk\u0105d mieli\u015bmy to wiedzie\u0107?<\/p>\n
Nie wiem, jak bardzo to zak\u0142\u00f3ca\u0142o odbi\u00f3r radiowy, ale na \u017cywo obserwowa\u0142o si\u0119 muzyk\u00f3w z przyjemno\u015bci\u0105. W widocznej ekspresji te\u017c solista bardzo r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od niezwykle zdyscyplinowanego i precyzyjnego zespo\u0142u, i s\u0142usznie – taka jego rola, powinien si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107. Swoboda jego gry powodowa\u0142a, \u017ce zupe\u0142nie inaczej s\u0142ucha\u0142o si\u0119 ogranych przecie\u017c w sumie koncert\u00f3w Bacha, nie m\u00f3wi\u0105c o Vivaldim, kt\u00f3rego przecie\u017c wsp\u00f3lnie r\u00f3wnie\u017c nagrywali, tak\u017ce te trzy, kt\u00f3re wykonali na koncercie (dwa utwory, uwertur\u0119 do L’Incoronazione di Dario<\/em> i Koncert G-dur<\/em> RV 146, zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 sam). Tak to mia\u0142o by\u0107: na tle akompaniamentu sprawnego jak maszyna solista niemal improwizuj\u0105cy, o ekspresji niemal muzyka cyga\u0144skiego. Publiczno\u015bci ogromnie si\u0119 podoba\u0142o, muzycy bisowali trzy razy, r\u00f3wnie\u017c Vivaldim.<\/p>\n No i tak. Ten festiwal, miejmy nadziej\u0119, jest bezpieczny – jest w okresie przed\u015bwi\u0105tecznym, program zawiera muzyk\u0119 religijn\u0105, nawet minister Piotr Gli\u0144ski nades\u0142a\u0142 \u017cyczliwy list. Za to prezes jednej z firm sponsoruj\u0105cych imprez\u0119 zosta\u0142 na godzin\u0119 przed koncertem odwo\u0142any. Takie to s\u0105 meandry \u017cycia dzisiejszego. Jak tak dalej p\u00f3jdzie, nie wiadomo, czy festiwale b\u0119d\u0105 mia\u0142y sponsor\u00f3w i czy w zwi\u0105zku z tym przetrwaj\u0105. Co do sytuacji krakowskiej, z Sacrum Profanum sprawa si\u0119 ju\u017c zamkn\u0119\u0142a (ciekawe tylko, czy festiwal w przysz\u0142o\u015bci b\u0119dzie istnia\u0142 i co tam b\u0119dzie), szkoda co prawda, \u017ce nie b\u0119dzie najbli\u017cszej edycji, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 kolejnym zwrotem programowym (w stron\u0119 klasyki wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci) i zapowiada\u0142a si\u0119 bardzo interesuj\u0105co. Tym bardziej szkoda, \u017ce nie ma dzi\u015b w Polsce takiego festiwalu, bo Warszawska Jesie\u0144 spe\u0142nia jednak zupe\u0142nie inne funkcje. Je\u015bli za\u015b chodzi o Misteria Paschalia, Filip Berkowicz prowadzi je do zako\u0144czeniu kontraktu. B\u0119dzie niestety mniej powod\u00f3w, \u017ceby przyje\u017cd\u017ca\u0107 do Sto\u0142ecznego Kr\u00f3lewskiego. Miejmy za to nadziej\u0119, \u017ce pozostanie Gda\u0144sk i b\u0119dzie si\u0119 rozwija\u0142 Biecz.<\/p>\n