Jak w zesz\u0142ym roku, efektownym zako\u0144czeniem festiwalu Actus Humanus by\u0142 wyst\u0119p znakomitego zespo\u0142u Il Pomo d’Oro, kt\u00f3rym kieruje znakomity skrzypek Riccardo Minasi, ze s\u0142ynnym kontratenorem jako solist\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n
W zesz\u0142ym roku by\u0142 to Max Emanuel Cenci\u0107, w tym – Argenty\u0144czyk o w\u0142oskich korzeniach, Franco Fagioli. Zabawne, bo przybra\u0142 prawie ten sam wizerunek – niewysoki, szczup\u0142y, \u0142ysiej\u0105cy i z kr\u00f3tk\u0105 br\u00f3dk\u0105, jednak nie by\u0142 tak strojnie odziany jak zesz\u0142oroczny solista. I \u015bpiewa\u0142 te\u017c inaczej.<\/p>\n
Program sw\u00f3j po\u015bwi\u0119ci\u0142 repertuarowi s\u0142ynnego kastrata Caffarellego (Gaetano Majorano) – s\u0142ynnego zar\u00f3wno z wszechstronnego g\u0142osu, jak i ci\u0119\u017ckiego charakteru. Fagioli pewnie nie ma a\u017c takiego charakteru, cho\u0107 wystawi\u0142 na pr\u00f3b\u0119 zar\u00f3wno nas, jak i zesp\u00f3\u0142, wychodz\u0105c z du\u017cym op\u00f3\u017anieniem na estrad\u0119 w drugiej cz\u0119\u015bci. Ale to drobiazg. W\u015br\u00f3d wykonanych przeze\u0144 arii by\u0142y dzie\u0142a Nicoli Antonia Porpory, Johanna Adolfa HassegoLeonarda Leo, Pasquale Caffaro i oczywi\u015bcie Haendla (Caffarello \u015bpiewa\u0142 na premierze Serse<\/em>). Pierwsza z tych arii, oparta na przeciwstawieniu niskiego, tenorowego rejestru wysokiemu, nie by\u0142a jeszcze ol\u015bniewaj\u0105ca, ale im dalej, tym wi\u0119cej jego \u015bpiew przynosi\u0142 satysfakcji. Cho\u0107 nie jest to g\u0142os du\u017cy – co zreszt\u0105 oczywiste, bo w wolumenie \u017caden kontratenor nie dor\u00f3wna kastratowi – i podejrzewam, \u017ce z ty\u0142u ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Jana mog\u0142o go nie by\u0107 s\u0142ycha\u0107 zbyt dobrze (to wn\u0119trze zupe\u0142nie nie na ten typ g\u0142osu). Z barw\u0105 te\u017c bywa r\u00f3\u017cnie; w miar\u0119 trwania koncertu ja\u015bnia\u0142a i stawa\u0142a si\u0119 coraz ostrzejsza. Technicznie wszystko by\u0142o znakomicie i chocia\u017c nie zachwyci\u0142am si\u0119 mo\u017ce tak, jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 publiczno\u015bci, wysz\u0142am z koncertu w dobrym humorze.<\/p>\n Musz\u0119 tu koniecznie doda\u0107, \u017ce jeszcze wi\u0119cej satysfakcji mnie osobi\u015bcie przynios\u0142y wyst\u0119py samego zespo\u0142u w koncertach tw\u00f3rc\u00f3w mi nieznanych – Angela Ragazziego, Nicoli Fiorenzy, Giuseppe Avitrano. Wykonania \u017cywio\u0142owe i b\u0142yskotliwe, z wybijaj\u0105cym si\u0119 pierwszym skrzypkiem.<\/p>\n I tak sko\u0144czy\u0142 si\u0119 jubileuszowy, pi\u0105ty Actus Humanus (dla mnie czwarty, bo przyje\u017cd\u017cam tu od drugiego). Widz\u0119, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do gruntu krakowskiego tutejsze w\u0142adze s\u0105 festiwalowi \u017cyczliwe i na przysz\u0142oroczn\u0105 edycj\u0119 mo\u017cna liczy\u0107. Co w niej si\u0119 znajdzie – jeszcze nas nie poinformowano.<\/p>\n