{"id":550,"date":"2010-09-14T22:16:51","date_gmt":"2010-09-14T20:16:51","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=550"},"modified":"2010-09-14T22:19:31","modified_gmt":"2010-09-14T20:19:31","slug":"slowianska-plyta-beczaly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2010\/09\/14\/slowianska-plyta-beczaly\/","title":{"rendered":"S\u0142owia\u0144ska p\u0142yta Becza\u0142y"},"content":{"rendered":"

Dosta\u0142am w\u0142a\u015bnie t\u0119 n\u00f3wk\u0119<\/a> do r\u0105k (pokaza\u0142a si\u0119 ju\u017c w sierpniu na festiwalu w Salzburgu i ju\u017c otrzyma\u0142a \u015bwietne recenzje) i napisa\u0142am ju\u017c recenzj\u0119 na Afisz, ale tam mam miejsce tylko na symbolicznych par\u0119 zda\u0144, a tu jednak na troch\u0119 wi\u0119cej, wi\u0119c podziel\u0119 si\u0119 wra\u017ceniami.<\/p>\n

Nie jest \u0142atwo wys\u0142ucha\u0107 p\u0142yty z tenorowymi ariami – w ko\u0144cu chwyty bywaj\u0105 podobne, trzeba mie\u0107 efektown\u0105 g\u00f3r\u0119, umie\u0107 osi\u0105gn\u0105\u0107 wysokie c… Wi\u0119cej cz\u0119sto w tym bywa popisu ni\u017c muzyki, to taki troch\u0119 sport. I cz\u0119sto tenory sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, jakby uprawia\u0142y konkurencj\u0119 sportow\u0105: kto g\u0142o\u015bniej, kto d\u0142u\u017cej, kto wy\u017cej. Becza\u0142a nie, cho\u0107 si\u0142\u0105 rzeczy czasem musi w t\u0119 stron\u0119 i\u015b\u0107, ale czyni to naturalnie, nie epatuj\u0105c. Zreszt\u0105 to s\u0105 bardzo r\u00f3\u017cne arie, nie tylko „wyczynowe”.<\/p>\n

S\u0142owia\u0144skie arie wykonuje nasz supertenor z Polsk\u0105 Orkiestr\u0105 Radiow\u0105 pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza (bardzo jestem zbudowana poziomem tego akompaniamentu), co jest znakomit\u0105 promocj\u0105 dla tego zespo\u0142u i dyrygenta (\u0142adnym gestem jest zamieszczenie w ksi\u0105\u017ceczce tekstu po polsku, napisanego zreszt\u0105 przez Piotra Kami\u0144skiego<\/strong>). A jednocze\u015bnie jest to promocja repertuaru w wi\u0119kszo\u015bci nieznanego. I dla meloman\u00f3w z Zachodu, i dla nas. Bo kto u nas s\u0142ysza\u0142 Janka<\/em> \u017bele\u0144skiego, Legend\u0119 Ba\u0142tyku<\/em> Nowowiejskiego, a nawet Flisa<\/em> Moniuszki? No bo Szumi\u0105 jod\u0142y<\/em> czy ari\u0119 Stefana zna ju\u017c prawie ka\u017cdy. Znamy te\u017c Eugeniusza Oniegina<\/em> i\u00a0Dam\u0119 Pikow\u0105<\/em> Czajkowskiego, ale ju\u017c ma\u0142o kto s\u0142ysza\u0142 jego Jolant\u0119<\/em>, Sadko<\/em> i Noc majow\u0105<\/em> Rimskiego-Korsakowa, Rafaela<\/em> Antona\u00a0Are\u0144skiego, a nawet Kniazia Igora<\/em> Borodina, z kt\u00f3rego co najwy\u017cej s\u0142yszy si\u0119 Ta\u0144ce po\u0142owieckie<\/em>.<\/p>\n

My jednak mamy zaleg\u0142o\u015bci i w dziedzinie muzyki braci Czech\u00f3w, kt\u00f3rzy grywani s\u0105 na \u015bwiecie – powszechnie znana jest Rusa\u0142ka<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka i Sprzedana narzeczona<\/em> Smetany; u nas t\u0105 pierwsz\u0105 wystawiono dopiero niedawno w \u0141odzi, a tej drugiej nie wystawia si\u0119 wcale. Za to gdzie indziej Moniuszki nie znaj\u0105. I tak to jest.<\/p>\n

Co mi si\u0119 najbardziej na tej p\u0142ycie podoba?\u00a0W\u0142a\u015bnie wszystko, co jest niewyczynowe, co wymaga emocji g\u0142\u0119bszych ni\u017c zwyk\u0142e tenorowe rykowisko. Oczywi\u015bcie najwi\u0119ksze wra\u017cenie robi\u0105 rzeczy, kt\u00f3re Becza\u0142a ju\u017c\u00a0wykonywa\u0142 na scenie, pewnie dlatego, \u017ce mia\u0142 mo\u017cno\u015b\u0107 w\u0142o\u017cy\u0107 w to troch\u0119 aktorstwa, a on akurat ma t\u0119 cech\u0119, \u017ce \u0142\u0105czy je z wysok\u0105 jako\u015bci\u0105 g\u0142osu. Pi\u0119kne jest np. Kuda, kuda<\/a><\/em> z Oniegina<\/em>, a tak\u017ce aria Ksi\u0119cia z Rusa\u0142ki<\/em>, kt\u00f3rej orkiestrowy wst\u0119p zapowiada ju\u017c impresjonizm. Wspania\u0142e s\u0105 arie moniuszkowskie, ich co prawda Becza\u0142a (niestety) na scenie nie wykonywa\u0142, ale przecie\u017c je doskonale rozumie. Zw\u0142aszcza aria Stefana jest pi\u0119kna. A o Janku<\/em> \u017bele\u0144skiego m\u00f3wi\u0142, \u017ce zale\u017ca\u0142o mu, \u017ceby ta aria si\u0119 znalaz\u0142a na p\u0142ycie, bo kiedy\u015b jeszcze\u00a0b\u0119d\u0105c w akademii schrzani\u0142 j\u0105 na egzaminie i chcia\u0142 si\u0119 zrehabilitowa\u0107.<\/p>\n

Jeszcze ma\u0142e uzupe\u0142nienie: w arii Le\u0144skiego z I aktu Oniegina<\/em> odzywa si\u0119 par\u0119 razy Olga – to \u017cona Piotra Becza\u0142y, Katarzyna B\u0105k. \u0141adnych jest tych kilka nutek i szkoda, \u017ce przesta\u0142a \u015bpiewa\u0107. No, ale jak si\u0119 ko\u0144cz\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwa, w kt\u00f3rych oboje robi\u0105 karier\u0119 \u015bpiewacz\u0105, wida\u0107 po Angeli Gheorghiu i Roberto Alagni…<\/p>\n

PS. Odmeldowuj\u0119 si\u0119 na dwa dni – zostaj\u0119 porwana do Pary\u017ca. Nie bior\u0119 tym razem sprz\u0119ciku, bo nie b\u0119dzie czasu – mam nadziej\u0119, \u017ce si\u0119 jednak chwila przynajmniej znajdzie na minizlocik z Teresk\u0105<\/strong> \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dosta\u0142am w\u0142a\u015bnie t\u0119 n\u00f3wk\u0119 do r\u0105k (pokaza\u0142a si\u0119 ju\u017c w sierpniu na festiwalu w Salzburgu i ju\u017c otrzyma\u0142a \u015bwietne recenzje) i napisa\u0142am ju\u017c recenzj\u0119 na Afisz, ale tam mam miejsce tylko na symbolicznych par\u0119 zda\u0144, a tu jednak na troch\u0119 wi\u0119cej, wi\u0119c podziel\u0119 si\u0119 wra\u017ceniami. Nie jest \u0142atwo wys\u0142ucha\u0107 p\u0142yty z tenorowymi ariami – w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/550"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=550"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/550\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=550"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=550"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=550"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}