I zn\u00f3w par\u0119 p\u0142yt, kt\u00f3re w ostatnim czasie otrzyma\u0142am od os\u00f3b, kt\u00f3re je nagra\u0142y. Tym razem z kr\u0119gu do\u015b\u0107 szeroko poj\u0119tej muzyki dawnej.<\/p>\n
<\/p>\n
Co do pierwszej z nich, dotar\u0142a do mnie z niemal rocznym op\u00f3\u017anieniem – cho\u0107 chyba pierwsza wspomnia\u0142am na tym blogu<\/a> o tym materiale (co wi\u0119cej, otrzymany materia\u0142 da\u0142am do pos\u0142uchania Wielkiemu Wodzowi<\/strong>, kt\u00f3ry si\u0119 zachwyci\u0142). Ale niestety firma CD Accord nie jest dobra w dzia\u0142aniach PR. Dopiero kiedy po paru latach artystka zn\u00f3w odezwa\u0142a si\u0119 do mnie, stwierdzi\u0142am, \u017ce skoro ju\u017c wiem, \u017ce p\u0142yta istnieje, to lepiej poprosi\u0107 o ni\u0105 producenta w Warszawie ni\u017c \u017ceby dziewczyna mi j\u0105 wysy\u0142a\u0142a z Galicii. Tak wi\u0119c: Paulina Ceremu\u017cy\u0144ska<\/em>, Audite, Gentes! Psalms by Miko\u0142aj Gom\u00f3\u0142ka to words by Jan Kochanowski<\/strong> (CD Accord 2014). Jest to eksperyment: mezzosopranistka<\/a>, kt\u00f3rej towarzyszy gitarzysta Fernando Reyes, a czasem te\u017c perkusista Carlos Castro, zabiera si\u0119 za Psalmy<\/em> Gom\u00f3\u0142ki tak, jakby nigdy nie by\u0142o zbanalizowanej do b\u00f3lu i r\u00f3wnie\u017c do b\u00f3lu niestylowej tradycji wykonywania tych kawa\u0142k\u00f3w przez ch\u00f3ry. Jej koledzy pewnie nawet o istnieniu tej tradycji nie wiedz\u0105. Eksperyment, trzeba powiedzie\u0107, bardzo udany. Solistka, obdarzona g\u0142osem o intensywnej, g\u0142\u0119bokiej barwie, \u015bpiewa starannie przestrzegaj\u0105c zasad wymowy dawnej polszczyzny, wed\u0142ug naszej wsp\u00f3\u0142czesnej wiedzy oczywi\u015bcie. Nie wiem, czy kto\u015b z was zetkn\u0105\u0142 si\u0119 ju\u017c z t\u0105 p\u0142yt\u0105 – w ka\u017cdym razie warta pos\u0142uchania. Pr\u00f3bek na tubie nie ma, za to s\u0105 inne rzeczy<\/a>, ale te\u017c brzmi\u0105 zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\n Drugi eksperyment, z zupe\u0142nie innej bajki, przys\u0142a\u0142 mi znakomity gitarzysta Micha\u0142 Nagy. To rzecz zaskakuj\u0105ca, kt\u00f3r\u0105 nagra\u0142 z koleg\u0105 oboist\u0105, a wi\u0119c: Arkadiusz Krupa, Micha\u0142 Nagy<\/em>, Domenico Scarlatti, Sonatas<\/strong> (aagap 2015). Zestawienie, jak si\u0119 okazuje, bardzo interesuj\u0105ce i czyni\u0105ce z tych utwor\u00f3w jak\u0105\u015b inn\u0105 muzyk\u0119. Oczywi\u015bcie niekt\u00f3re sonaty bardziej si\u0119 nadaj\u0105 do takiego wykorzystania, niekt\u00f3re mniej – pasuj\u0105 tu g\u0142\u00f3wnie takie, kt\u00f3re maj\u0105 wyrazist\u0105, \u015bpiewn\u0105 melodi\u0119. Takie bardziej wirtuozowskie, z biegnikami w obu r\u0119kach, raczej si\u0119 nie nadaj\u0105. A \u017ce zosta\u0142y dobrane zr\u0119cznie, ca\u0142o\u015b\u0107 sprawia bardzo sympatyczne wra\u017cenie. Tutaj <\/a>pr\u00f3bka, a tutaj<\/a> jeszcze jedna, du\u017cej urody.<\/p>\n