Dwa lata temu Bachowska, rok temu Haendlowska, teraz Akademia Mozartowska. Poprowadzi j\u0105 w tym roku Giovanni Antonini, kt\u00f3ry ze swoim Il Giardino Armonico zainaugurowa\u0142 j\u0105 w\u0142a\u015bnie z udzia\u0142em Isabelle Faust.<\/p>\n
G\u0142\u00f3wnie na ten koncert przyjecha\u0142am do Wroc\u0142awia (zostan\u0119 jeszcze na jutro) – zreszt\u0105 nie tylko ja – z powodu solistki w\u0142a\u015bnie. Jestem wielbicielk\u0105 tej skrzypaczki od dawna i podziwiam jej wszechstronno\u015b\u0107 – od Bacha poprzez Beethovena, Schumanna czy Berga po muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, wszystko wypieszczone, wycyzelowane, zrozumiane. I jeszcze na tym wspania\u0142ym stradivariusie, kt\u00f3ry po prostu g\u0142aszcze po uszach…<\/p>\n
Jeden z wiernych, acz nie odzywaj\u0105cych si\u0119 Fr\u0119dzelk\u00f3w powiedzia\u0142 po koncercie, \u017ce mia\u0142 poczucie, \u017ce by\u0142 na koncercie solowym, bo osobowo\u015b\u0107 Isabelle przy\u0107mi\u0142a ca\u0142\u0105 reszt\u0119. Mo\u017ce to troch\u0119 przesada, bo przecie\u017c i zesp\u00f3\u0142 by\u0142 znakomity. Antonini coraz cz\u0119\u015bciej zajmuje si\u0119 klasycyzmem – pami\u0119tamy\u00a0\u015bwietne wykonanie Mszy c-moll<\/em> Mozarta na ostatniej Wratislavii. Dzi\u015b poza dwoma koncertami skrzypcowymi Mozarta zesp\u00f3\u0142 sam gra\u0142 Haydna: Symfoni\u0119 f-moll „La Passione”<\/em> na wst\u0119pie, uwertur\u0119 do opery L’Isola disabitata<\/em> na pocz\u0105tku w drugiej cz\u0119\u015bci, i by\u0142y to wykonania, kt\u00f3re naprawd\u0119 mo\u017cna by\u0142o zapami\u0119ta\u0107.<\/p>\n Ale Isabelle rzeczywi\u015bcie kiedy si\u0119 pojawia, jest absolutnie na pierwszym miejscu, cho\u0107 nawet specjalnie si\u0119 o to nie stara, bo to artystka r\u00f3wnie wielka, jak skromna. Cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c widoczna: ma sw\u00f3j styl, zawsze wyst\u0119puje w jaki\u015b fiku\u015bnym wdzianku, jest ponadto bardzo ruchliwa – kiwa si\u0119, sk\u0142ania, chodzi, niemal ta\u0144czy na scenie – to ostatnie zw\u0142aszcza w fina\u0142owym menuecie z Koncertu A-dur<\/em> KV 219. By\u0142 jeszcze Koncert B-dur<\/em> KV 207 i na bis Rondo C-dur<\/em> KV 373.<\/p>\n Jej Mozart jest radosny. Gra go tak, jakby ptaszek \u015bpiewa\u0142. Przypominaj\u0105c sobie t\u0119 solistk\u0119 w bardzo rozmaitym repertuarze (jak ju\u017c wspomnia\u0142am)\u00a0pami\u0119tam bardzo rozmaite nastroje, w jakie potrafi\u0142a wprowadzi\u0107 s\u0142uchaczy. Tym razem by\u0142a to absolutna pogoda, u\u015bmiech, wdzi\u0119k. To by\u0142 jeden z takich koncert\u00f3w, z kt\u00f3rych wychodzi si\u0119 w znakomitym humorze. Kadencje artystka gra\u0142a nietypowe – by\u0107 mo\u017ce w\u0142asne? I mimo \u017ce mo\u017cna by\u0142o odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce to takie \u0142atwe w graniu i odbiorze, to jednak oczywiste by\u0142o, \u017ce stoi za tym znakomita technika, wielka muzykalno\u015b\u0107 i po prostu dusza.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dwa lata temu Bachowska, rok temu Haendlowska, teraz Akademia Mozartowska. Poprowadzi j\u0105 w tym roku Giovanni Antonini, kt\u00f3ry ze swoim Il Giardino Armonico zainaugurowa\u0142 j\u0105 w\u0142a\u015bnie z udzia\u0142em Isabelle Faust.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5531"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5531"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5531\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5532,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5531\/revisions\/5532"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5531"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5531"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}