{"id":5573,"date":"2016-03-01T01:38:38","date_gmt":"2016-03-01T00:38:38","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5573"},"modified":"2016-03-01T10:56:19","modified_gmt":"2016-03-01T09:56:19","slug":"grabsky-szuka-chopina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/01\/grabsky-szuka-chopina\/","title":{"rendered":"Grabsky szuka Chopina"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b w kinie Praha pokazano film dokumentalny pe\u0142nometra\u017cowy (115 min.!) pt. W poszukiwaniu Chopina<\/em> w re\u017cyserii Phila Grabsky’ego, kt\u00f3ry by\u0142 obecny na sali i potem ch\u0119tnie odpowiada\u0142 na pytania publiczno\u015bci.<\/p>\n

<\/p>\n

Grabsky ze swoj\u0105 firm\u0105 Seventh Art Production realizowa\u0142 najpierw dokumenty dla Channel 4 i BBC – cykl o malarzach (Exhibition on Screen<\/em>), a tak\u017ce o kompozytorach: o Mozarcie, Beethovenie i Haydnie. Chopin jest czwarty. Re\u017cyser nie ma wykszta\u0142cenia muzycznego, ale og\u0142ada og\u00f3lna sprawi\u0142a, \u017ce dobra\u0142 do filmu dobrych ekspert\u00f3w (to te\u017c trzeba umie\u0107), a oko – \u017ce zdj\u0119cia w tym filmie s\u0105 naprawd\u0119 znakomite, ogl\u0105da si\u0119 je z du\u017c\u0105 przyjemno\u015bci\u0105, z innej perspektywy, niecodziennej.<\/p>\n

Nie my\u015bla\u0142 z pocz\u0105tku specjalnie o zrobienie filmu o Chopinie, ale wszystko si\u0119 zacz\u0119\u0142o od Orkiestry XVIII Wieku i Fransa Br\u00fcggena, z kt\u00f3rymi re\u017cyser wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy poprzednich filmach. Zaprosili go oni w 2010 r. do Warszawy na koncert w ramach cyklu urodzinowego, na kt\u00f3rym mia\u0142y zosta\u0107 wykonane wszystkie dzie\u0142a Chopina na fortepian z orkiestr\u0105. Przyjecha\u0142 wi\u0119c (drugim powodem skorzystania z tego zaproszenia by\u0142o poszukiwanie \u015bladu swoich polskich korzeni, co mu si\u0119 cz\u0119\u015bciowo uda\u0142o) i sfilmowa\u0142 koncert; zosta\u0142 on p\u00f3\u017aniej wydany na DVD przez NIFC. Po tym wieczorze stwierdzi\u0142, \u017ce Chopin tak go urzek\u0142, \u017ce stanie si\u0119 jednak tematem jego kolejnego filmu.<\/span><\/p>\n

Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 kr\u0119cona jest w Warszawie, pi\u0119knie i zr\u0119cznie pokazanej. Pojawia si\u0119 te\u017c Wiede\u0144, no i oczywi\u015bcie Pary\u017c i Nohant. Szczeg\u00f3ln\u0105 jednak warto\u015b\u0107 maj\u0105 wypowiedzi ekspert\u00f3w na temat \u017cycia Chopina (\u015bwietnie m\u00f3wi brytyjski muzykolog Jeremy Siepmann, <\/a>a z polskiej strony m.in. prof. Irena Poniatowska i prof. Jerzy Mizio\u0142ek, a tak\u017ce Stanis\u0142aw Leszczy\u0144ski), ale przede wszystkim – artyst\u00f3w graj\u0105cych Chopina. S\u0105 to soli\u015bci, kt\u00f3rzy brali udzia\u0142 w koncercie – Nelson Goerner, Janusz Olejniczak i Kevin Kenner. Ale tak\u017ce Lars Vogt, Leif Ove Andsnes, no i zaskakuj\u0105cy Ronald Brautigam, w kt\u00f3rego wykonaniu Chopina nigdy dot\u0105d nie s\u0142ysza\u0142am (i gra go znakomicie). Par\u0119 s\u0142\u00f3w m\u00f3wi te\u017c Daniel Barenboim i Marek Bracha; szeroko i dowcipnie wypowiada si\u0119 nieznany w Polsce Herschey Felder<\/a>. Walorem tych wszystkich wypowiedzi, co zauwa\u017cyli po filmie przedstawiciele publiczno\u015bci, jest ich emocjonalno\u015b\u0107; wida\u0107, \u017ce naprawd\u0119 kochaj\u0105 muzyk\u0119 Chopina i przejmuj\u0105 si\u0119 ni\u0105. \u015awietny jest pomys\u0142 z cytatami z list\u00f3w Chopina, ukazuj\u0105cymi jego wspania\u0142e poczucie humoru. W sumie film warto obejrze\u0107. A kiedy b\u0119dzie mo\u017cna? Jutro we Wroc\u0142awiu, pojutrze w Cz\u0119stochowie, 3 marca w Gliwicach i Katowicach i 4 marca w Krakowie. P\u00f3\u017aniej zaplanowano troch\u0119 dalszych pokaz\u00f3w, informacje tutaj<\/a>. W Warszawie na razie dystrybutorzy nie otrzymali jeszcze innych propozycji; Ogrody Muzyczne b\u0119d\u0105 chcia\u0142y to pokaza\u0107, ale ju\u017c zapewne nie w tym roku. Ale obejrze\u0107 naprawd\u0119 warto.<\/p>\n

A po po\u0142udniu by\u0142am na konferencji prasowej w Muzeum Chopina przed koncertami urodzinowymi. Byli obecni Seong-Jin Cho i Charles Richard-Hamelin. Ten pierwszy wyst\u0105pi z recitalem ju\u017c najbli\u017cszego wieczoru (a tymczasem NIFC wyda\u0142 jego p\u0142yt\u0119 w ramach B\u0142\u0119kitnej Serii); ten drugi – nast\u0119pnego dnia. Odpowiadali na pytania, cho\u0107 Cho by\u0142 do\u015b\u0107 lakoniczny i sprawia\u0142 wra\u017cenie nie\u015bmia\u0142ego dzieciaka. Bywa\u0142 jednak te\u017c dowcipny. Dosta\u0142 pytanie, dlaczego nie wybra\u0142 gry na skrzypcach, bo jej si\u0119 tak\u017ce uczy\u0142. Odpowiedzia\u0142 na to, \u017ce to dlatego, \u017ce na fortepianie si\u0119 gra wygodniej, bo si\u0119 siedzi, a graj\u0105c na skrzypcach (i \u0107wicz\u0105c niestety) trzeba sta\u0107. A gdy go spytano, czy po koncertach r\u0119ka mu si\u0119 nie m\u0119czy od rozdawania autograf\u00f3w, przyzna\u0142 si\u0119, \u017ce raczej miewa k\u0142opoty z rozumieniem imion, bo \u0142owcy autograf\u00f3w zwykle chc\u0105 bezpo\u015bredniej dedykacji, wi\u0119c cho\u0107 troch\u0119 si\u0119 wstydzi, to czasem prosi o przeliterowanie. By\u0142 ju\u017c po pr\u00f3bie, wi\u0119c oczywi\u015bcie spytano, jak si\u0119 czuje wchodz\u0105c do sali, w kt\u00f3rej sp\u0119dzi\u0142 tyle czasu. Zdenerwowany – powiedzia\u0142 – czu\u0142em straszliw\u0105 obecno\u015b\u0107 juror\u00f3w. Ale lubi\u0119 t\u0119 sal\u0119 i mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 dobrze zagra\u0107.<\/p>\n

Charles Richard-Hamelin zapytany o zainteresowania pozamuzyczne wspomnia\u0142 o przemy\u015ble filmowym, ale nie chcia\u0142by by\u0107 aktorem ani re\u017cyserem, raczej monta\u017cyst\u0105. M\u00f3wi\u0142 te\u017c, \u017ce dzi\u0119ki Konkursowi Chopinowskiemu zacz\u0105\u0142 koncertowa\u0107 poza rodzinn\u0105 Kanad\u0105: w planie ma w tym roku 75 koncert\u00f3w w 10 krajach. Wspomina\u0142 te\u017c wsp\u00f3lne tournee laureat\u00f3w z orkiestr\u0105 FN po Japonii i Korei, na kt\u00f3rym grupka pianist\u00f3w si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0142a. Najtrudniejszy by\u0142 ostatni dzie\u0144 w Seulu: dwa koncerty, pomi\u0119dzy nimi kolacja, a potem ju\u017c po prostu trzeba by\u0142o p\u00f3j\u015b\u0107 na kielicha. W nocy wyl\u0105dowali na karaoke, a w Korei karaoke to podobno szczeg\u00f3lne do\u015bwiadczenie. Najlepszy by\u0142 w tym oczywi\u015bcie Cho.<\/p>\n

Stanis\u0142aw Leszczy\u0144ski doda\u0142 jeszcze dwa s\u0142owa o fonografii: w serii niebieskiej b\u0119d\u0105 si\u0119 ukazywa\u0107 kolejne p\u0142yty uczestnik\u00f3w ostatniego konkursu, ale nie tylko. Ostatnio mieli\u015bmy p\u0142yt\u0119 archiwaln\u0105 Andrzeja Czajkowskiego; teraz w planach jest Angela Hewitt, na konkursie niedoceniona, cho\u0107 to dzi\u015b tak znane nazwisko, aczkolwiek nie w chopinistyce. Rzuci\u0142 jeszcze niespodziank\u0119 na 28 sierpnia: Kate Liu i Szymon Nehring zagraj\u0105 koncerty fortepianowe Chopina z towarzystwem Orkiestry XVIII Wieku, kt\u00f3r\u0105 poprowadzi… dawno u nas niewidziany Grzegorz Nowak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzi\u015b w kinie Praha pokazano film dokumentalny pe\u0142nometra\u017cowy (115 min.!) pt. W poszukiwaniu Chopina w re\u017cyserii Phila Grabsky’ego, kt\u00f3ry by\u0142 obecny na sali i potem ch\u0119tnie odpowiada\u0142 na pytania publiczno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5573"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5573"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5578,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5573\/revisions\/5578"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}