{"id":5585,"date":"2016-03-04T00:58:18","date_gmt":"2016-03-03T23:58:18","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5585"},"modified":"2016-03-04T00:58:18","modified_gmt":"2016-03-03T23:58:18","slug":"nie-w-wersalu-a-tez-ladnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/04\/nie-w-wersalu-a-tez-ladnie\/","title":{"rendered":"Nie w Wersalu, a te\u017c \u0142adnie"},"content":{"rendered":"

W ko\u0144cu mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 i w Polsce, w Kr\u00f3lewskim Sto\u0142ecznym Mie\u015bcie, wys\u0142ucha\u0107 na \u017cywo Adriano in Siria<\/em> Pergolesiego, dzie\u0142a, kt\u00f3re w tym samym wykonaniu tak si\u0119 podoba\u0142o w grudniu\u00a0w\u00a0Wersalu.<\/p>\n

<\/p>\n

Kompozytor mia\u0142 24 lata, kiedy to napisa\u0142 (i zosta\u0142y mu jeszcze dwa lata \u017cycia). Artyst\u0105, kt\u00f3ry mia\u0142 zasadniczy wp\u0142yw na ostateczny kszta\u0142t tej opery, by\u0142 s\u0142ynny kastrat Caffarelli (Gaetano Majorano), drugi po Farinellim. St\u0105d szczeg\u00f3lna rola partii jednego z amant\u00f3w, i nie jest to bynajmniej rola tytu\u0142owa Adriana, lecz jego rywala Farnaspe. I w tej w\u0142a\u015bnie roli wyst\u0105pi\u0142 argenty\u0144ski kontratenor Franco Fagioli, uwa\u017cany za g\u0142\u00f3wn\u0105 gwiazd\u0119 tego spektaklu.<\/p>\n

Mo\u017ce powiem herezj\u0119, ale z dzisiejszego zestawu \u015bpiewak\u00f3w – bardzo dobrego – on akurat podoba\u0142 mi si\u0119 najmniej. To zapewne rzecz gustu – ja po prostu nie lubi\u0119 g\u0142os\u00f3w nazbyt wibruj\u0105cych, odnosz\u0119 wra\u017cenie (chwilami granicz\u0105ce z pewno\u015bci\u0105), \u017ce taka wibracja momentami \u017ale wp\u0142ywa na intonacj\u0119. Owszem, \u0142adn\u0105 ma barw\u0119 (cho\u0107 og\u00f3lnie jest to g\u0142os niewielki), efektown\u0105 technik\u0119, w jednej z arii pokaza\u0142 rozpi\u0119to\u015b\u0107 g\u0142osu a\u017c p\u00f3\u0142torej oktawy. Aria o s\u0142owiku, w kt\u00f3rej \u015bpiewa\u0142 w duecie z obojem (Magdalena Karolak), by\u0142a mo\u017ce jedyn\u0105, do kt\u00f3rej taka wibracja – niby-trele s\u0142owicze – pasowa\u0142a. Ale bardziej mi odpowiada spos\u00f3b \u015bpiewania taki, jak u drugiego z kontratenor\u00f3w, tytu\u0142owego Adriana. Jak si\u0119 okazuje, Artem (pewnie Artiom) Krutko pochodzi z Czelabi\u0144ska i do dzi\u015b jest zwi\u0105zany z tamtejsz\u0105 oper\u0105, ale te\u017c \u015bpiewa w Teatrze Maryjskim, wi\u0119c jest kontratenorow\u0105 forpoczt\u0105 w Rosji. Bardzo obiecuj\u0105c\u0105. Tak wi\u0119c niespodzianka. Drug\u0105 niespodziank\u0105 by\u0142a sopranistka z Baszkirii – Dilyara Idrisova (Sabina), zwi\u0105zana z oper\u0105 w rodzinnej Ufie, ale te\u017c ju\u017c wychodz\u0105ca w \u015bwiat – \u0142adny, subtelny g\u0142os.<\/p>\n

Nie s\u0142ysza\u0142am te\u017c wcze\u015bniej drugiej sopranistki, Brytyjki Keri Fuge (Aquilio), r\u00f3wnie\u017c o atrakcyjnym g\u0142osie i precyzyjnej emisji, co nie jest niespodziank\u0105 w tej szkole wokalnej. Ale klas\u0105 dla siebie by\u0142a znana nam dobrze Romina Basso (Emirena). Od lat ju\u017c do nas przyje\u017cd\u017ca, a jest coraz lepsza, dojrzewa jak dobre wino. Nie tylko pi\u0119kny, ciep\u0142y mezzosopran, ale te\u017c dramatyczna si\u0142a wyrazu. Moim zdaniem przewy\u017csza\u0142a wszystkich. No i jeszcze hiszpa\u0144ski tenor Juan Sancho\u00a0jako Osroa –\u00a0tragiczny, pobity\u00a0kr\u00f3l. Te\u017c bardzo dramatyczny.<\/p>\n

A orkiestra – Capella Cracoviensis pod batut\u0105 Jana Tomasza Adamusa – klasa. Nie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce w Wersalu to ona dosta\u0142a jedne z najwi\u0119kszych braw.<\/p>\n

Dodam jeszcze, \u017ce – to takie moje hobby – zwykle s\u0142uchaj\u0105c jakiego\u015b wi\u0119kszego dzie\u0142a Pergolesiego \u015bledz\u0119, czy nie ma jakiego\u015b fragmentu wykorzystanego p\u00f3\u017aniej przez Strawi\u0144skiego w Pulcinelli<\/em>. No i jest – aria Aquilia Contento forse vivere. <\/em>Z tymi samymi s\u0142owami <\/a>zreszt\u0105.<\/em><\/p>\n

Koncert by\u0142 rejestrowany, wi\u0119c zapewne kiedy\u015b zostanie odtworzony. No i szykuje si\u0119 p\u0142yta (wyda j\u0105 Decca), ale jeszcze nie wiadomo dok\u0142adnie, kiedy. W ka\u017cdym razie to niesamowity sukces Capelli.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W ko\u0144cu mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 i w Polsce, w Kr\u00f3lewskim Sto\u0142ecznym Mie\u015bcie, wys\u0142ucha\u0107 na \u017cywo Adriano in Siria Pergolesiego, dzie\u0142a, kt\u00f3re w tym samym wykonaniu tak si\u0119 podoba\u0142o w grudniu\u00a0w\u00a0Wersalu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5585"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5585"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5585\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5586,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5585\/revisions\/5586"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5585"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5585"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5585"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}