{"id":5588,"date":"2016-03-05T01:01:02","date_gmt":"2016-03-05T00:01:02","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5588"},"modified":"2016-03-05T01:24:53","modified_gmt":"2016-03-05T00:24:53","slug":"karnawal-rossiniego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/05\/karnawal-rossiniego\/","title":{"rendered":"Karnawa\u0142 Rossiniego"},"content":{"rendered":"<p>Nawet nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce premiera <em>Turka we W\u0142oszech<\/em> Rossiniego w Operze Krakowskiej b\u0119dzie taka udana. I to nie tylko z inscenizacyjnego, ale przede wszystkim z wokalnego punktu widzenia.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Z wydarzeniem z poprzedniego wieczoru mia\u0142a\u00a0poza tym tyle wsp\u00f3lnego, \u017ce w akcji ci\u0119\u017cko jest si\u0119 zorientowa\u0107. O ile jednak w dziele Pergolesiego dramat goni dramat, to w <em>Turku<\/em> gag goni gag &#8211; istna slapstickowa komedia. Wartkie tempo, szale\u0144stwo kolor\u00f3w, akrobacje na scenie, tak\u017ce fizyczne. Ale przede wszystkim wokalne.<\/p>\n<p>Tu prym wiod\u0142a Katarzyna Ole\u015b-Blacha w roli p\u0142ochej Fiorilli, m\u0142odej \u017cony starego m\u0119\u017ca, romansuj\u0105cej na wszystkie strony. Z partneruj\u0105cym jej w roli owego m\u0119\u017ca, Geronia,\u00a0Grzegorzem Szostakiem tworzyli nieodparcie zabawny duet &#8211; oboje maj\u0105 ogromn\u0105 vis comica. Ale ona szczeg\u00f3lnie epatowa\u0142a wirtuozowskimi\u00a0kaskadami d\u017awi\u0119k\u00f3w.<\/p>\n<p>Z pa\u0144 troch\u0119 mniej efektownie tym razem wypad\u0142a Monika Korybalska jako Zaida, nieszcz\u0119\u015bliwa porzucona przez Selima, tytu\u0142owego Turka. W roli z kolei tego\u017c Turka interesuj\u0105cy by\u0142 \u0141ukasz Goli\u0144ski, baryton z Gda\u0144ska, zwi\u0105zany z Oper\u0105 Nov\u0105 w Bydgoszczy. Znany nam dobrze (i lubiany) Mariusz Godlewski wyst\u0105pi\u0142 tym razem w ca\u0142kiem innym emploi ni\u017c zwykle (grywa albo nieszcz\u0119\u015bliwych kochank\u00f3w, albo zimnych drani) &#8211; poety-organizatora akcji, i te\u017c wykaza\u0142 si\u0119 poczuciem humoru. Jak r\u00f3wnie\u017c Andrzej Lampert jako Narciso, kochanek porzucony przez Fiorill\u0119 (ten tenor ma za sob\u0105 nie tylko role operowe, ale te\u017c \u015bpiewanie soft rocka).<\/p>\n<p>Obsada sobotniej premiery\u00a0r\u00f3wnie\u017c zapowiada si\u0119 ciekawie; zasadniczo\u00a0r\u00f3\u017cni si\u0119 od poprzedniej przede wszystkim rol\u0105 Fiorilli. Katarzyna Ole\u015b-Blacha mimo swego niew\u0105tpliwego wdzi\u0119ku ma jednak bardziej postur\u0119 matrony; w drugiej obsadzie za\u015bpiewa Anna Wolfinger, szczuplutka blondynka, jej rola b\u0119dzie wi\u0119c zapewne zbudowana inaczej.<\/p>\n<p>Re\u017cyser W\u0142odzimierz Nurkowski ma za sob\u0105 dzie\u0142a w bardzo r\u00f3\u017cnym gatunku, ale, jak wida\u0107, do komediowych ma bardzo dobr\u0105 r\u0119k\u0119. W po\u0142\u0105czeniu z t\u0119czowo barwn\u0105 scenografi\u0105 i kostiumami Anny Seku\u0142y i choreografi\u0105 Violetty Suskiej, kt\u00f3re odtworzy\u0142y na scenie\u00a0wenecki karnawa\u0142,\u00a0mamy istny fajerwerk, kt\u00f3ry ogl\u0105da si\u0119 z przyjemno\u015bci\u0105. Nie ma tu \u017cadnych wydziwia\u0144, jest po prostu \u015bmiech i zabawa. Tak\u017ce dodanymi szczeg\u00f3likami, jak np. motyw uroczej niegrzecznej dziewczynki &#8211; to\u00a0uczennica Studium Baletowego i\u00a0c\u00f3rka tancerzy, kt\u00f3rzy wyst\u0119puj\u0105 w roli pr\u00f3buj\u0105cych j\u0105 poskromi\u0107 rodzic\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nawet nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce premiera Turka we W\u0142oszech Rossiniego w Operze Krakowskiej b\u0119dzie taka udana. I to nie tylko z inscenizacyjnego, ale przede wszystkim z wokalnego punktu widzenia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5588"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5588"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5588\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5593,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5588\/revisions\/5593"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5588"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5588"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5588"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}