
{"id":5600,"date":"2016-03-07T00:05:24","date_gmt":"2016-03-06T23:05:24","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5600"},"modified":"2016-03-07T00:05:39","modified_gmt":"2016-03-06T23:05:39","slug":"oh-jaki-koncert","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/07\/oh-jaki-koncert\/","title":{"rendered":"{oh!}, jaki koncert"},"content":{"rendered":"<p>\u015awietny. \u015aledzi\u0142o si\u0119 go z prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Cho\u0107 katowicki zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie po raz drugi, ja po raz pierwszy s\u0142ucha\u0142am go w tym miejscu.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Koncert {oh!} Orkiestry Historycznej odby\u0142 si\u0119 w ramach serii &#8222;1050 lat w muzyce&#8221;. Oczywi\u015bcie a\u017c takiego okresu program nie obejmowa\u0142, ale zapewne z tego wzgl\u0119du zosta\u0142a do niego w\u0142\u0105czona dawna muzyka polska: z XVI w. (Marcin Mielczewski, Adam Jarz\u0119bski) i z XVIII w. (Andrzej Rohaczewski, Marcin J\u00f3zef \u017bebrowski). Czyli od wczesnego baroku do wczesnego klasycyzmu. W\u015br\u00f3d nich kilka hit\u00f3w, jak <em>Canzona Terza a 3<\/em> Mielczewskiego czy te\u017c <em>Sentinella<\/em> i <em>Chromatica<\/em> Jarz\u0119bskiego. W tym repertuarze jako solista (<em>Deus in nomine tuo<\/em> Mielczewskiego, <em>Benedictus<\/em> i <em>Salve Regina<\/em> \u017bebrowskiego) wyst\u0105pi\u0142 bas Artur Janda, wychowanek Anny Radziejewskiej, znany nam dobrze ze spektakli Warszawskiej Opery Kameralnej i Stowarzyszenia Dramma Per Musica. G\u0142os \u0142adny, cho\u0107 mo\u017ce z troch\u0119 nazbyt operow\u0105 emisj\u0105.<\/p>\n<p>Cz\u0119\u015b\u0107 programu stanowi\u0142a prezentacj\u0119 fragment\u00f3w materia\u0142u z jednej z pierwszych oficjalnych p\u0142yt zespo\u0142u, zawieraj\u0105cej utwory pochodz\u0105ce ze zbior\u00f3w Biblioteki w Dre\u017anie, a dok\u0142adniej z kolekcji Johanna Georga Pisendela, kapelmistrza Augusta II Mocnego. P\u0142yt\u0119 wyda\u0142 pod koniec grudnia DUX i rozrzut stylistyczny jest na niej r\u00f3wnie\u017c znacz\u0105cy: pomi\u0119dzy w\u0142oskimi w charakterze dzie\u0142ami Johanna Friedricha Schreyfogla po <em>Koncert klawesynowy E-dur<\/em> Christopha Schaffratha, przypominaj\u0105cy nieco CPE Bacha. Na koncercie us\u0142yszeli\u015bmy <em>Koncert c-moll<\/em> na skrzypce, smyczki i basso continuo, podpisany nazwiskami Gasparo Viscontiego oraz wspomnianego Schreyfogla oraz w\u0142a\u015bnie <em>Koncert<\/em> Schaffratha. W pierwszym z nich brylowa\u0142a jako solistka Martyna Pastuszka, koncertmistrzyni zespo\u0142u; w drugim &#8211; klawesynista Marcin \u015awi\u0105tkiewicz. Oboje s\u0105 wielkimi atutami tego zespo\u0142u.<\/p>\n<p>Po powrocie do domu przes\u0142ucha\u0142am w\u0142a\u015bnie t\u0119 p\u0142yt\u0119, kt\u00f3r\u0105 dosta\u0142am niedawno, ale wci\u0105\u017c nie mia\u0142am czasu si\u0119 z ni\u0105 zapozna\u0107. A naprawd\u0119 warto. Utwor\u00f3w z udzia\u0142em solistki skrzypaczki jest wi\u0119cej &#8211; dwa jeszcze koncerty Schreyfogla, a ponadto jest jeszcze jego <em>Sonata e-moll<\/em>, kt\u00f3r\u0105 graj\u0105 z klawesynist\u0105 w duecie. To naprawd\u0119 pi\u0119kne muzykowanie. I z prawdziw\u0105 pasj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u015awietny. \u015aledzi\u0142o si\u0119 go z prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Cho\u0107 katowicki zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie po raz drugi, ja po raz pierwszy s\u0142ucha\u0142am go w tym miejscu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5600"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5600"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5600\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5602,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5600\/revisions\/5602"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5600"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5600"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5600"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}