…w Operze Narodowej odby\u0142 si\u0119 pierwszy z uroczystych koncert\u00f3w jubileuszowych Jerzego Maksymiuka z operow\u0105 orkiestr\u0105. Kolejny, z Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 – 9 kwietnia, czyli dok\u0142adnie w dzie\u0144 urodzin.<\/p>\n
<\/p>\n
Program dobiera\u0142 sam dyrygent – wiem, \u017ce bardzo chcia\u0142 w\u0142a\u015bnie II Symfoni\u0119<\/em> Rachmaninowa, kt\u00f3r\u0105 uwielbia, jak r\u00f3wnie\u017c V Koncert fortepianowy<\/em> Beethovena. Z solist\u0105 niestety nie bardzo si\u0119 uda\u0142o. Pocz\u0105tkowo ucieszy\u0142am si\u0119, kiedy zobaczy\u0142am, \u017ce b\u0119dzie to Nikolai Demidenko, kt\u00f3ry, co by tu nie m\u00f3wi\u0107, jest ciekaw\u0105 osobowo\u015bci\u0105, ale potem sobie przypomnia\u0142am, \u017ce ju\u017c bywa\u0142o tu z nim r\u00f3\u017cnie. No i teraz te\u017c – raczej rozczarowanie. To, \u017ce ten utw\u00f3r, kojarz\u0105cy si\u0119 z pot\u0119g\u0105 (nawet nazywany bywa „cesarskim”, co mnie zreszt\u0105 zawsze \u015bmieszy), zosta\u0142 wykonany raczej \u0142agodnie, z rzadka tylko „podniesionym g\u0142osem”, to mog\u0142a by\u0107 kwestia koncepcji artystycznej (cz\u0119\u015b\u0107 wolna, liryczna, wysz\u0142a zreszt\u0105 ca\u0142kiem \u0142adnie), ale po raz kolejny (bo ju\u017c kiedy\u015b tak by\u0142o) odnios\u0142am wra\u017cenie, \u017ce co\u015b jest nie tak z jego praw\u0105 r\u0119k\u0105. W ka\u017cdym razie by\u0142o niema\u0142o s\u0105siad\u00f3w i ta prawa w\u0142a\u015bnie dawa\u0142a do\u015b\u0107 bezbarwne brzmienie. Podobnie p\u0142asko zabrzmia\u0142a w zagranym na drugi bis Walcu Des-dur<\/em> Chopina (tym „minutowym”); wyj\u0105tek stanowi\u0142 pierwszy z bis\u00f3w, rzecz w Polsce ma\u0142o znana<\/a>, a nies\u0142usznie. Dyrygent zreszt\u0105 spyta\u0142 pianist\u0119 na stronie, co to by\u0142o, po czym – w swoim stylu – og\u0142osi\u0142 publiczno\u015bci: „To by\u0142 Medtner. Rachmaninow, Skriabin, Medtner – na pi\u0105tk\u0119 z dwoma plusami, Medtner najmniej znany”.<\/p>\n Dopiero w drugiej cz\u0119\u015bci mo\u017cna by\u0142o oceni\u0107 kunszt dyrygenta oraz orkiestry, kt\u00f3rej bardzo dawno nie s\u0142ysza\u0142am w takiej formie. To, co Maksymiuk z niej wydoby\u0142 za pomoc\u0105 swego ukochanego Rachmaninowa, to by\u0142o co\u015b niesamowitego. Roz\u015bpiewa\u0142 ten zesp\u00f3\u0142, a jednocze\u015bnie doda\u0142 mu energii. Wspaniale si\u0119 s\u0142ucha\u0142o, tylko \u017cal bra\u0142, \u017ce du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 brzmienia lecia\u0142a w g\u00f3r\u0119 tej gigantycznej sceny. To nie jest estrada koncertowa niestety.<\/p>\n A potem ju\u017c by\u0142o tylko weso\u0142o. Wyszed\u0142 na scen\u0119 dyrektor Waldemar D\u0105browski z Andriyem Yurkevychem i Januszem Olejniczakiem, z ty\u0142u dyskretnie wcisn\u0105\u0142 si\u0119 teatralny ch\u00f3r. Dyrektor przem\u00f3wi\u0142, w skr\u00f3cie przekazuj\u0105c, \u017ce jeste\u015bmy tu wszyscy, bo bardzo kochamy Jurka, po czym Yurkevych wszed\u0142 na estrad\u0119 i poprowadzi\u0142 Sto lat<\/em>. A na zako\u0144czenie zn\u00f3w wytoczono fortepian na prz\u00f3d sceny i odby\u0142a si\u0119 niespodzianka: usiedli do niego Maksymiuk z Olejniczakiem i zagrali dwa urocze ragtime’y autorstwa dyrygenta.<\/p>\n Teraz czekamy na koncert w Filharmonii Narodowej (podobno bilety ju\u017c wyprzedane). W programie Fanfara jubileuszowa<\/em> autorstwa samego Maksymiuka, II Koncert<\/em> Rachmaninowa (solista Dmitri Alexeev), Danse (Tarantelle styrienne)<\/em> Debussy’ego w instrumentacji Ravela i na koniec suita z Ognistego ptaka<\/em> Strawi\u0144skiego. \u0141adny zestaw. A na razie polecam najnowszy numer „Polityki” z moim artyku\u0142em o szanownym jubilacie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …w Operze Narodowej odby\u0142 si\u0119 pierwszy z uroczystych koncert\u00f3w jubileuszowych Jerzego Maksymiuka z operow\u0105 orkiestr\u0105. Kolejny, z Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 – 9 kwietnia, czyli dok\u0142adnie w dzie\u0144 urodzin.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5606"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5606"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5606\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5607,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5606\/revisions\/5607"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5606"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5606"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}