{"id":5609,"date":"2016-03-13T14:43:01","date_gmt":"2016-03-13T13:43:01","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5609"},"modified":"2016-03-13T14:43:01","modified_gmt":"2016-03-13T13:43:01","slug":"dziewiata-na-dwudziesty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/13\/dziewiata-na-dwudziesty\/","title":{"rendered":"Dziewi\u0105ta na dwudziesty"},"content":{"rendered":"

Co mog\u0142o si\u0119 pojawi\u0107 na oficjalnym otwarciu dwudziestego, jubileuszowego Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena? Oczywi\u015bcie IX Symfonia<\/em>.<\/p>\n

<\/p>\n

Jak daleko odszed\u0142 ten festiwal od pocz\u0105tkowej, kilkudniowej krakowskiej imprezy. Pi\u0119\u0107 lat temu, przy okazji 15. edycji, opisa\u0142am jego histori\u0119<\/a>. Por\u00f3wnywa\u0142am krakowsk\u0105 skromno\u015b\u0107 i rodzinno\u015b\u0107 z warszawskim blichtrem i rozbuchaniem. Dzi\u015b, patrz\u0105c z perspektywy, nie wida\u0107 ju\u017c tylu koncesji na rzecz biznesu, ile by\u0142o w pierwszych latach warszawskich. Jest normalnie, cho\u0107 festiwal nadal jest pot\u0119\u017cny, trwa dwa tygodnie. Zreszt\u0105 przesta\u0142 ju\u017c on by\u0107 jedynym warszawskim festiwalem wi\u0119kszych rozmiar\u00f3w – mamy ju\u017c tak\u017ce Chopina i Jego Europ\u0119.<\/p>\n

Wracaj\u0105c do Festiwalu Beethovenowskiego, IX Symfonia<\/em> by\u0142a zapewne (trzeba by sprawdzi\u0107) jednym z najcz\u0119\u015bciej wykonywanych dzie\u0142 patrona. Wczoraj, w obecnym kontek\u015bcie politycznym, otwieranie ni\u0105 (i poniek\u0105d hymnem Europy) tegorocznej edycji nabra\u0142o cech symbolicznych, o czym zapewne uk\u0142adaj\u0105cy program nawet nie my\u015bleli. Ale pomi\u0144my t\u0119 okoliczno\u015b\u0107 (odnotowuj\u0105c jedynie fakt wybuczenia ministra kultury podczas powitania oficjeli) i skupmy si\u0119 na muzyce w wykonaniu solist\u00f3w oraz Orkiestry i Ch\u00f3ru Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Jacka Kaspszyka.<\/p>\n

W pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu wykonano Fantazj\u0119 c-moll<\/em> na fortepian, ch\u00f3r i orkiestr\u0119 op. 80, co by\u0142o logiczne: dzie\u0142o to, cho\u0107 nie nale\u017c\u0105ce do najwybitniejszych w tw\u00f3rczo\u015bci Beethovena, jest ewidentnym szkicem do s\u0142ynnego fina\u0142u IX Symfonii<\/em>. Nie tylko pod wzgl\u0119dem formy, jako to powtarzaj\u0105cych si\u0119 (po d\u0142u\u017cszym wst\u0119pie, fortepianowym i orkiestrowym) w dw\u00f3ch cyklach wariacji, ale tak\u017ce pod wzgl\u0119dem tematu tych wariacji, przypominaj\u0105cego temat Ody do rado\u015bci<\/em>. I te\u017c: najpierw w formie czysto instrumentalnej, a potem z udzia\u0142em ch\u00f3ru i solist\u00f3w, zupe\u0142nie jak w opusie 125.<\/p>\n

Solistk\u0105 by\u0142a korea\u0144ska pianistka Yeol Eum Son, kt\u00f3ra uczestniczy\u0142a swego czasu (2005) w Konkursie Chopinowskim i co prawda dotar\u0142a a\u017c do fina\u0142u, ale ostatecznie nie zdoby\u0142a \u017cadnych laur\u00f3w (za to zosta\u0142a nagrodzona na paru innych konkursach). Etap konkursowy ma ju\u017c za sob\u0105 – ma 30 lat, a w jej biogramie<\/a> mo\u017cna przeczyta\u0107 par\u0119 ciekawych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, np. \u017ce zajmuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c pisaniem do gazety, a w zesz\u0142ym roku ukaza\u0142a si\u0119 ksi\u0105\u017cka ze zbiorem jej tekst\u00f3w. Wst\u0119p do Fantazji<\/em> zagra\u0142a porz\u0105dnie, przyzwoicie, cho\u0107 par\u0119 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w (akcent\u00f3w) nieco mnie zdziwi\u0142o, ale to ju\u017c detale. Nad dalszym ci\u0105giem utworu nie b\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c rozwodzi\u0107, bo jednak g\u0142\u00f3wnym punktem programu by\u0142a IX Symfonia<\/em>. Jacek Kaspszyk bardzo si\u0119 stara\u0142, podoba\u0142y mi si\u0119 jego tempa, niestety sekcja blachy powinna troch\u0119 popracowa\u0107 (puzony, waltornia). Ch\u00f3r jak zwykle by\u0142 znakomity. Zawiedli natomiast soli\u015bci, a zw\u0142aszcza sopranistka Heli Veskus (rozwibrowana ponad wszelk\u0105 miar\u0119) i tenor Michael Schade. Ale og\u00f3lnie by\u0142o podnio\u015ble, a na koniec obowi\u0105zkowy stojak.<\/p>\n

W samo po\u0142udnie natomiast na Zamku Kr\u00f3lewskim odby\u0142o si\u0119 pierwsze, nieoficjalne otwarcie festiwalu – Emerson String Quartet po raz kolejny wyst\u0105pi\u0142 w takiej roli, w jakiej us\u0142ysza\u0142am go dwa i p\u00f3\u0142 roku temu<\/a> na berli\u0144skim Musikfest (te\u017c nie by\u0142o to jeszcze oficjalne otwarcie). Tym razem z innymi proporcjami programowymi. Kwartet Bart\u00f3ka by\u0142 tylko jeden – tym razem czwarty, jeden z tych najbardziej awangardowych – i zabrzmia\u0142 moim zdaniem najlepiej z ca\u0142ego koncertu. Otoczony zosta\u0142 z jednej strony Beethovenowskim op. 135 (ostatni z jego kwartet\u00f3w) i Rosamunde-Quartett<\/em> Schuberta, kt\u00f3re wyda\u0142y mi si\u0119 troch\u0119 blade i nie zawsze pewne intonacyjnie – to zapewne problem tej sali, z kt\u00f3rego muzycy zdawali sobie spraw\u0119, poniewa\u017c stroili si\u0119 prawie po ka\u017cdej cz\u0119\u015bci. By\u0142am wi\u0119c w sumie mniej zachwycona ni\u017c na berli\u0144skim koncercie, ale mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce muzycy wci\u0105\u017c staraj\u0105 si\u0119 trzyma\u0107 klas\u0119. Jeszcze pos\u0142uchamy na tym festiwalu paru dobrych kwartet\u00f3w.<\/p>\n

A dzi\u015b wieczorem zdradzam festiwal dla premiery Ariodante<\/em> w Warszawskiej Operze Kameralnej. \u017ba\u0142uj\u0119 zreszt\u0105, bo graj\u0105 m\u0142odzi piani\u015bci, a zw\u0142aszcza ciekawa jestem, jak gra dzi\u015b Andrew Tyson, kt\u00f3rego \u015bwietnie pami\u0119tam z Konkursu Chopinowskiego w 2010 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Co mog\u0142o si\u0119 pojawi\u0107 na oficjalnym otwarciu dwudziestego, jubileuszowego Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena? Oczywi\u015bcie IX Symfonia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5609"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5609"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5609\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5610,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5609\/revisions\/5610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5609"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5609"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5609"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}