Konkursy to zawsze loteria. Ma racj\u0119 Kevin Kenner, gdy w wywiadzie dla „Chopin Express” m\u00f3wi: „Konkursy, z definicji, nie maj\u0105 nic wsp\u00f3lnego z muzyk\u0105. Konkursy to tw\u00f3r naszego spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rym tak wa\u017cna jest konkurencja w sferze polityki i gospodarki. Muzyka nie nale\u017cy do tego \u015bwiata”. Nie do ko\u0144ca jednak zgadzam si\u0119 z ci\u0105giem dalszym: „Wykorzystujemy jednak ten niefortunny system konkursowy, bo nie umiemy inaczej pom\u00f3c m\u0142odym muzykom w rozwoju kariery. Musimy zatem poradzi\u0107 sobie jako\u015b z kwestiami sprawiedliwo\u015bci i por\u00f3wnania. Istot\u0105 problemu jest sam fakt istnienia konkurs\u00f3w, a nie to, w jakim stopniu s\u0105 one sprawiedliwe”. C\u00f3\u017c, niejeden m\u0142ody artysta zrobi\u0142 karier\u0119 niezale\u017cnie od konkurs\u00f3w, a nawet w og\u00f3le w nich nie uczestnicz\u0105c. Dzi\u015b zrobi\u0107 karier\u0119 jest zreszt\u0105 w og\u00f3le du\u017co trudniej ni\u017c kiedy\u015b, nawet maj\u0105c nagrody, i to pierwsze. Czy np. Yundi Li jest dzi\u015b naprawd\u0119 wielki?<\/p>\n
Patrz\u0105c na werdykty trzeba powiedzie\u0107 jeszcze raz: ludzie s\u0105 tylko lud\u017ami. Ka\u017cdy ma sw\u00f3j gust. Kiedy te gusta si\u0119 nak\u0142adaj\u0105, pojawia si\u0119 wypadkowa, kt\u00f3ra nawet tych, kt\u00f3rzy si\u0119 na ni\u0105 z\u0142o\u017cyli, nie b\u0119dzie satysfakcjonowa\u0142a. Zapewne ka\u017cdemu z juror\u00f3w w tej chwili kogo\u015b szkoda. Punktacji, jak\u0105 poszczeg\u00f3lni kandydaci mieli po I etapie, podobno wcale nie znali. Kogo\u015b „podkr\u0119ci\u0107” z jakiego\u015b powodu mo\u017cna w ka\u017cdym regulaminie. Czasem kto\u015b si\u0119 nad kim\u015b zlituje, a komu\u015b si\u0119 co\u015b tam nie spodoba, i potem wychodzi to, co wychodzi.<\/p>\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce werdykt, jaki zapad\u0142 tej nocy, nie zaszkodzi przede wszystkim DENISOWI ZHDANOVOWI, kt\u00f3rego poziom kwalifikowa\u0142 z pewno\u015bci\u0105 do nagrody, i kt\u00f3rego niedopuszczenie do III etapu jest SZOKIEM.\u00a0Od dzi\u015b to jest chyba najwi\u0119kszy przegrany tego konkursu i – jak dla mnie – kandydat do Nagrody Dziennikarzy, ciekawam, jakie jest zdanie koleg\u00f3w. Krzywd\u0119 zrobiono te\u017c Japonce Yuri Watanabe i Ukraince Annie Fedorovej, a tak\u017ce Mariannie Prjevalskiej\u00a0– co by nie s\u0105dzi\u0107 o produkcji ka\u017cdej z nich w II etapie, na pewno by\u0142y lepsze od np. Jaysona Gillhama. Szkoda te\u017c np. Airi Katada, kt\u00f3ra na pewno nie by\u0142a gorsza od Fei-Fei Dong\u00a0(tak\u017ce dlatego szkoda, \u017ce w III etapie nie us\u0142yszymy Sonaty c-moll<\/em>…).<\/p>\n Dobrze z drugiej strony, \u017ce nie trzymano si\u0119 regulaminu na tyle \u015bci\u015ble, by odrzuci\u0107 H\u00e9l\u00e8ne Tysman. Zrobiono te\u017c eksperyment, przepuszczaj\u0105c trzech „jajcarzy”: Bozhanova, Tysona i Wundera. (Tyson zreszt\u0105, trzeba przyzna\u0107, dzi\u015b si\u0119 nawet hamowa\u0142 i gra\u0142 ca\u0142kiem „normalnie”.) Boj\u0119 si\u0119 natomiast o Paw\u0142a Wakarecego – jak ju\u017c m\u00f3wi\u0142am wcze\u015bniej, ma dane i zdolno\u015bci na pewno, ale czy aby tak wielki kredyt zaufania nie sprawi, \u017ce przestanie pracowa\u0107 nad sob\u0105 (a bardzo, bardzo powinien), uznaj\u0105c, \u017ce ju\u017c jest \u015bwietny? A naprawd\u0119 \u017cycz\u0119 mu dobrze.<\/p>\n C\u00f3\u017c. Od rana bawimy si\u0119 dalej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Konkursy to zawsze loteria. Ma racj\u0119 Kevin Kenner, gdy w wywiadzie dla „Chopin Express” m\u00f3wi: „Konkursy, z definicji, nie maj\u0105 nic wsp\u00f3lnego z muzyk\u0105. Konkursy to tw\u00f3r naszego spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rym tak wa\u017cna jest konkurencja w sferze polityki i gospodarki. Muzyka nie nale\u017cy do tego \u015bwiata”. Nie do ko\u0144ca jednak zgadzam si\u0119 z ci\u0105giem dalszym: […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/562"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=562"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/562\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=562"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=562"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=562"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}