{"id":5624,"date":"2016-03-19T01:11:37","date_gmt":"2016-03-19T00:11:37","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5624"},"modified":"2022-02-15T22:39:34","modified_gmt":"2022-02-15T21:39:34","slug":"rosyjskie-kwartety-i-wyspiarskie-opery","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/19\/rosyjskie-kwartety-i-wyspiarskie-opery\/","title":{"rendered":"„Rosyjskie” kwartety i „wyspiarskie” opery"},"content":{"rendered":"

Znakomite i bardzo ciekawe, cho\u0107 skrajnie r\u00f3\u017cne, by\u0142y dwa pi\u0105tkowe koncerty Festiwalu Beethovenowskiego.<\/p>\n

<\/p>\n

Po po\u0142udniu Szymanowski Quartet, zesp\u00f3\u0142 dzia\u0142aj\u0105cy w Hanowerze. W Polsce wyst\u0119puje niecz\u0119sto, za to pojawia si\u0119 na ca\u0142ym \u015bwiecie. Od dw\u00f3ch lat prymariuszk\u0105 sta\u0142a si\u0119 Agata Szymczewska, trzecia na tym stanowisku (ale pierwsza kobieta). Pami\u0119tam prymariusza-za\u0142o\u017cyciela, \u015bwietnego Marka Dumicza, kt\u00f3ry rozsta\u0142 si\u0119 z zespo\u0142em po kilku latach. Zast\u0105pi\u0142 go Andriej Bie\u0142ow i w tym momencie komponenta polska i ukrai\u0144ska wyr\u00f3wna\u0142y si\u0119 – Ukrai\u0144cem jest te\u017c altowiolista Vladimir Mykitka, kt\u00f3ry gra w kwartecie od pocz\u0105tku, tak jak drugi skrzypek Grzegorz Kot\u00f3w i wiolonczelista Marcin Sieniawski. Teraz zn\u00f3w jest to zesp\u00f3\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci polski. Pami\u0119tam ich dawny, perfekcjonistyczny, a zarazem bardzo retoryczny styl gry, kultywowany zw\u0142aszcza przez obu skrzypk\u00f3w (tj. Marka Dumicza i Grzegorza Kotowa). Dzi\u015b widz\u0119 pozosta\u0142o\u015bci tej stylistyki, ale Agata Szymczewska wnios\u0142a inny, w\u0142asny, troch\u0119 bardziej zr\u00f3wnowa\u017cony pierwiastek. A co do jako\u015bci gry, wszyscy s\u0105 perfekcyjni. Instrumenty te\u017c pi\u0119knie brzmi\u0105; prymariuszka w\u0142a\u015bnie chwilowo wymieni\u0142a wypo\u017cyczonego w Niemczech stradivariusa, na kt\u00f3rym wcze\u015bniej gra\u0142a przez kilka lat, na guarneriusa u\u017cyczonego tym razem od samej Anne-Sophie Mutter (kt\u00f3ra na tym instrumencie nagrywa\u0142a Mozarta z Karajanem). Wielka niemiecka artystka bardzo popiera nasz\u0105 Agat\u0119, kt\u00f3ra uczestniczy te\u017c w jej zespole Mutter Virtuosi; solo b\u0119d\u0105 w najbli\u017cszym czasie wsp\u00f3lnie gra\u0107 Koncert podw\u00f3jny<\/em> Bacha w kilku miastach Niemiec, Barcelonie i Aix-en-Provence. A Szymanowski Quartet te\u017c czekaj\u0105 ciekawe wyzwania, m.in. podr\u00f3\u017c po Azji, gdzie muzycy b\u0119d\u0105 promowa\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 swojego patrona oraz Gra\u017cyny Bacewicz.<\/p>\n

Warszawski koncert rozpocz\u0119li do\u015b\u0107 oryginalnie – transkrypcj\u0105 trzech motet\u00f3w Wac\u0142awa z Szamotu\u0142, w tym tego najpopularniejszego: Modlitwy gdy dziatki spa\u0107 id\u0105<\/em>. Do\u015b\u0107 dziwne to by\u0142o, jakby odrealnione, grane oczywi\u015bcie bez wibracji, lekko i jakby ka\u017cda nuta osobno. Du\u017cym kontrastem by\u0142 Kwartet h-moll<\/em> op. 33 nr 1 Haydna – i tu w\u0142a\u015bnie, gdy Grzegorz Kot\u00f3w usiad\u0142 przy pierwszych skrzypcach (jak na tym nagraniu<\/a> jeszcze w poprzednim sk\u0142adzie), doszed\u0142 do g\u0142osu \u00f3w specyficzny styl, mo\u017ce troch\u0119 przerysowany. Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 koncertu zamkn\u0119\u0142a transkrypcja Nokturnu i Taranteli<\/em> Szymanowskiego w transkrypcji ukrai\u0144skiego kompozytora Myros\u0142awa Skoryka.<\/p>\n

Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wype\u0142ni\u0142 Kwartet C-dur<\/em> op. 59 nr 3 Beethovena, najrzadziej grywany z tego opusu, bo chyba najdziwniejszy. Tutaj<\/a> nagranie zn\u00f3w w poprzednim sk\u0142adzie. A na bis Grzegorz Kot\u00f3w zapowiedzia\u0142: „Kwartet Haydna nale\u017cy do opusu jego \u201akwartet\u00f3w rosyjskich\u2019, kwartet Beethovena te\u017c by\u0142 po\u015bwi\u0119cony ksi\u0119ciu Razumowskiemu, wi\u0119c mo\u017ce teraz co\u015b naprawd\u0119 rosyjskiego”. I zagrali zabawn\u0105 polk\u0119 autorstwa kolektywnego trzech kompozytor\u00f3w zwi\u0105zanych z petersburskim salonem Mitrofana Bielajewa: Anatolija Liadowa, Niko\u0142aja Soko\u0142owa i Aleksandra G\u0142azunowa.<\/p>\n

Na drugim koncercie przenie\u015bli\u015bmy si\u0119 do Wielkiej Brytanii, do kt\u00f3rej przenosimy si\u0119 drugi rok z rz\u0119du w ramach cyklu nieznanych oper w wykonaniu koncertowym pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza. Tym razem by\u0142y to dwie jednoakt\u00f3wki: Je\u017ad\u017acy ku morzu<\/em> Ralpha Vaughana Williamsa oraz Ober\u017ca pod dzikiem<\/em> Gustava Holsta. Ten pierwszy znany jest z muzyki oddaj\u0105cej \u017cywio\u0142y; w Je\u017ad\u017acach<\/em> r\u00f3wnie\u017c zachodzi ten przypadek, to nostalgiczna opowie\u015b\u0107 o irlandzkiej rodzinie, kt\u00f3rej kolejni synowie zabierani s\u0105 przez morze. To morze jest obecne niemal ca\u0142y czas w na\u015bladownictwie fal, muzyka te\u017c p\u0142ynie, burzliwie, ale te\u017c \u0142agodniej pod koniec, podczas pe\u0142nego rezygnacji lamentu matki. Druga z oper (autor znany nam przede wszystkim z cyklu Planety<\/em>), jest z kolei zabawn\u0105 adaptacj\u0105 fragment\u00f3w Henryka IV<\/em> Szekspira, kt\u00f3rych bohaterem jest Falstaff, przysz\u0142a g\u0142\u00f3wna posta\u0107 Weso\u0142ych kumoszek z Windsoru<\/em>. Tu s\u0142yszalne s\u0105 nawi\u0105zania do popularnych pie\u015bni, j\u0119zyk zar\u00f3wno libretta, jak i muzyczny, jest rubaszny i pogodny.<\/p>\n

Wykonania by\u0142y \u015bwietne! Znakomici byli soli\u015bci; niekt\u00f3rzy z nich wyst\u0105pili w obu dzie\u0142ach: Nicole Percifield (Cathleen w Je\u017ad\u017acach<\/em> i Gospodyni w Ober\u017cy<\/em>), Kathleen Reveille (analogicznie – Maurya, czyli matka, i Doll Tearsheet), Cary Griffits (Bartley i Pistol). Z tych, kt\u00f3rzy \u015bpiewali tylko w jednym, nale\u017cy wymieni\u0107 Evann\u0119 Chiew w Je\u017ad\u017acach<\/em> (Nora, jedna z c\u00f3rek), a w Ober\u017cy<\/em> dw\u00f3ch protagonist\u00f3w: Jonathana Lemalu jako Falstaffa i Erica Barry’ego jako ksi\u0119cia Henryka – wspania\u0142e, smaczne typy. By\u0142y te\u017c pomniejsze role polskich \u015bpiewak\u00f3w z Krzysztofem Szuma\u0144skim na czele; znakomicie wypad\u0142a te\u017c orkiestra – Sinfonietta Warszawskiej Opery Kameralnej – i Kameralny Ch\u00f3r \u017be\u0144ski Filharmonii Narodowej. \u0141ukasz Borowicz (przy tradycyjnej ju\u017c pomocy Doris Yarick-Cross, Anny Marchwi\u0144skiej i Piotra Kami\u0144skiego) zn\u00f3w wykona\u0142 \u015bwietn\u0105 robot\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Znakomite i bardzo ciekawe, cho\u0107 skrajnie r\u00f3\u017cne, by\u0142y dwa pi\u0105tkowe koncerty Festiwalu Beethovenowskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5624"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9975,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5624\/revisions\/9975"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}