Koncerty z orkiestr\u0105. Kolejny k\u0142opot dla naszych delikwent\u00f3w. Co to oznacza? Po pierwsze: forma du\u017ca, trzycz\u0119\u015bciowa, trzeba utrzyma\u0107 napi\u0119cie, dobrze skontrastowa\u0107 i wszystko konsekwentnie zbudowa\u0107. Po drugie: ju\u017c nie jest si\u0119 samemu na estradzie, znajduje si\u0119 na niej jeszcze kilkadziesi\u0105t ludzi i pan machaj\u0105cy kijkiem. I czy pomagaj\u0105, czy przeszkadzaj\u0105, trzeba gra\u0107! Nie ma rady. Trzeba si\u0119 porozumie\u0107 i pr\u00f3bowa\u0107, by dzie\u0142o by\u0142o kreowane wsp\u00f3lnie.<\/p>\n
Je\u015bli o ten ostatni warunek chodzi, spe\u0142ni\u0142 go dzi\u015b chyba jedynie Daniil Trifonov, kt\u00f3ry – jak zauwa\u017cyli\u015bcie – co\u015b w przerwie powiedzia\u0142 dyrygentowi i okaza\u0142 si\u0119 w pewnym (niewielkim, ale zawsze) stopniu skuteczny. Orkiestra bowiem jest niestety z tych przeszkadzaj\u0105cych, obci\u0105ga tempo, gra topornie, a nawet fa\u0142szywie (niedostrojone d\u0119te). No i co tu zrobi\u0107? Dlatego du\u017cy szacun dla m\u0142odego Rosjanina, zw\u0142aszcza, \u017ce przed dzisiejsz\u0105 pr\u00f3b\u0105 nie gra\u0142 nigdy tego koncertu z orkiestr\u0105.<\/p>\n
Jego krajan, Kultyshev,\u00a0by\u0142 bardziej uleg\u0142y. Nie zrobi\u0142o to jednak dobrze ca\u0142o\u015bci. Fortepian co prawda brzmia\u0142 \u0142adnie – pianista potrafi uzyska\u0107 pi\u0119kne, okr\u0105g\u0142e brzmienie – ale wszystko by\u0142o za sztywne; elegancja Kultysheva zderza\u0142a si\u0119 z toporno\u015bci\u0105 orkiestry. Efekt nie by\u0142 zadowalaj\u0105cy. Obaj ch\u0142opcy zreszt\u0105 byli wyra\u017anie zdenerwowani: Trifonov nawet z lekka po\u0142o\u017cy\u0142 to i owo w I cz\u0119\u015bci, ale II i III zagra\u0142 prze\u015blicznie, z w\u0142a\u015bciwym sobie m\u0142odzie\u0144czym wdzi\u0119kiem, lekko\u015bci\u0105 i humorem.<\/p>\n
Pawe\u0142 Wakarecy, trzeba powiedzie\u0107, da\u0142 w por\u00f3wnaniu z poprzednimi etapami ca\u0142kiem przyzwoity wyst\u0119p. Ale, m\u00f3wi\u0105c szczerze, zm\u0119czy\u0142 mnie dziwnym jakim\u015b poszukiwaniem oryginalno\u015bci za wszelk\u0105 cen\u0119: a tu zrobi\u0119 akcent, a tu zwolni\u0119 czy przyspiesz\u0119, cho\u0107 to z tekstu muzycznego niekoniecznie wynika – bo tak b\u0119dzie inaczej. I przy tym by\u0142o to jakie\u015b zimne, wykalkulowane. Takie przynajmniej by\u0142y moje odczucia. (Orkiestra brzmia\u0142a chyba jeszcze gorzej ni\u017c w Koncercie e-moll<\/em>). Dramatem i wielkim zawodem niestety by\u0142 wyst\u0119p Evgenija Bozhanova. Wyra\u017anie nie douczy\u0142 si\u0119 koncertu (miejscami tak haftowa\u0142, zw\u0142aszcza w lewej r\u0119ce, \u017ce szcz\u0119ka opada\u0142a), co oczywi\u015bcie wprawi\u0142o go w dodatkowe zdenerwowanie, kt\u00f3re trudno by\u0142o mu tym razem pokry\u0107 charakterystycznym dla siebie zestawem gest\u00f3w. I on zaprezentowa\u0142 t\u0119 sam\u0105 manier\u0119, co Wakarecy – u\u017cywania jakich\u015b dziwnych, niespodziewanych akcent\u00f3w czy nietypowej, nieprzewidzianej w nutach dynamiki (i zm\u0119czy\u0142 mnie chyba jeszcze bardziej ni\u017c jego polski kolega). Pami\u0119tam na poprzednich konkursach tak\u0105 mani\u0119 w\u015br\u00f3d uczestnik\u00f3w, \u017ce ka\u017cdy musia\u0142 koniecznie znale\u017a\u0107 u Chopina jakie\u015b schowane linie melodyczne (a to akurat jest u niego \u0142atwe, bo wiele tam polifonii; w\u0142a\u015bciwie pozornej polifonii, ale w ka\u017cdym razie wielog\u0142osowo\u015bci) i praktycznie za ka\u017cdym razem s\u0142uchaj\u0105c tego samego utworu s\u0142ysza\u0142o si\u0119 inny. Teraz jest moda na akcenty i na zmienianie forte w piano i odwrotnie, i nag\u0142e jakie\u015b pomys\u0142y artykulacyjne, zagranie np. jakiego\u015b biegnika staccato, \u017ceby by\u0142o inaczej. A gdzie – \u017ce wyra\u017c\u0119 si\u0119 jak znane nam wszystkim k\u00f3\u0142ko spirytystyczne – jest duch Chopina? Nawia\u0142, bo go uszy rozbola\u0142y.<\/p>\n Tak, muzyka Chopina jest\u00a0trudna. Koncerty – te\u017c.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Koncerty z orkiestr\u0105. Kolejny k\u0142opot dla naszych delikwent\u00f3w. Co to oznacza? Po pierwsze: forma du\u017ca, trzycz\u0119\u015bciowa, trzeba utrzyma\u0107 napi\u0119cie, dobrze skontrastowa\u0107 i wszystko konsekwentnie zbudowa\u0107. Po drugie: ju\u017c nie jest si\u0119 samemu na estradzie, znajduje si\u0119 na niej jeszcze kilkadziesi\u0105t ludzi i pan machaj\u0105cy kijkiem. I czy pomagaj\u0105, czy przeszkadzaj\u0105, trzeba gra\u0107! Nie ma rady. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/565"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=565"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/565\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}