{"id":5653,"date":"2016-03-26T23:55:50","date_gmt":"2016-03-26T22:55:50","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5653"},"modified":"2016-03-27T11:43:11","modified_gmt":"2016-03-27T09:43:11","slug":"buxtehude-po-raz-kolejny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/03\/26\/buxtehude-po-raz-kolejny\/","title":{"rendered":"Buxtehude po raz kolejny"},"content":{"rendered":"

Sze\u015b\u0107 lat temu w krakowskim ko\u015bciele Franciszkan\u00f3w cykl kantat Dietricha Buxtehudego Membra Iesu nostri<\/em> wykona\u0142 zesp\u00f3\u0142 La Venexiana pod kierownictwem Claudia Caviny. Teraz us\u0142yszeli\u015bmy je w kaplicy \u015bw. Kingi w kopalni w Wieliczce, w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w\u00a0Vox Luminis i L’Acheron.<\/p>\n

<\/p>\n

Zesp\u00f3\u0142 wokalny Lionela Meuniera pojawi\u0142 si\u0119 na Misteriach Paschaliach po raz pierwszy, ale w Polsce wyst\u0105pi\u0142 ju\u017c\u00a0we wrze\u015bniu 2013\u00a0na Wratislavii<\/a> i ponad rok temu na gda\u0144skim festiwalu Actus Humanus<\/a>. Jak wida\u0107 z tego ostatniego linka i z dzisiejszego koncertu, ci walo\u0144scy \u015bpiewacy maj\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 do wczesnobarokowej muzyki niemieckiej. Nie mam co tu powtarza\u0107 tego, co napisa\u0142am o utworze tutaj<\/a>, mog\u0119 tylko doda\u0107, \u017ce i ci wykonawcy podeszli do utworu „z ujmuj\u0105c\u0105 pokor\u0105 i prostot\u0105”. Nawet we fragmentach ch\u00f3ralnych odnosi\u0142o si\u0119 wra\u017cenie \u015bpiewu zespo\u0142u solist\u00f3w – zreszt\u0105 fragment\u00f3w solowych jest tu wiele. Ka\u017cdy niemal z solist\u00f3w by\u0142 \u015bwietny, \u0142\u0105cznie z szefem – z Vox Luminis jest podobnie jak w przypadku Venexiany, gdzie Cavina r\u00f3wnie\u017c \u015bpiewa. Do g\u0142\u00f3wnego zespo\u0142u nale\u017cy te\u017c kilkoro instrumentalist\u00f3w (skrzypce, violone i pozytyw); L’Acheron, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 w jednej z kantat, a p\u00f3\u017aniej jeszcze w Stabat Mater<\/em> Agostina Steffaniego, to consort viol da gamba.<\/p>\n

Trudno powiedzie\u0107, czemu ten utw\u00f3r Steffaniego (par\u0119 lat temu kompozytor ten zosta\u0142 przypomniany przez Cecili\u0119 Bartoli na p\u0142ycie Mission<\/em>) zosta\u0142 do\u0142\u0105czony, poniewa\u017c w ca\u0142o\u015bci program trwa\u0142 dwie godziny i sam Buxtehude by zupe\u0142nie wystarczy\u0142 (jak wystarczy\u0142 Venexianie), ale z pewno\u015bci\u0105 ciekawie by\u0142o us\u0142ysze\u0107 – mimo r\u00f3wnie\u017c prostoty i braku patosu – r\u00f3\u017cnice stylistyczne\u00a0mi\u0119dzy tymi dzie\u0142ami.<\/p>\n

Koncerty w Wieliczce nios\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 aur\u0119 – skupienia i spokoju. Mo\u017ce poza pami\u0119tnym cyrkiem L’Arpeggiaty i Philippe’a Jaroussky’ego, ka\u017cde z tych wielkosobotnich popo\u0142udni by\u0142o wyj\u0105tkowe. Czy te koncerty si\u0119 utrzymaj\u0105? Zobaczymy.<\/p>\n

Bo co b\u0119dzie w Krakowie w Wielkim Tygodniu od przysz\u0142ego roku, nie jestem w stanie powiedzie\u0107. KBF na razie niczego nie komentuje ani nie zapowiada. Za to\u00a0– tyle ju\u017c mog\u0119 zdradzi\u0107\u00a0– Filip Berkowicz ju\u017c planuje nowy festiwal wielkanocny w innym mie\u015bcie, ale on z kolei nie wyjawia\u00a0jeszcze, gdzie mia\u0142by si\u0119 odbywa\u0107. Zapowiada te\u017c i\u015bcie fajerwerkow\u0105 drug\u0105 edycj\u0119\u00a0Festiwalu Kromera w Bieczu (11-14 sierpnia).\u00a0Co do Krakowa m\u00f3wi: prosz\u0119 bardzo, niech robi\u0105, co chc\u0105, byle nie pod nazw\u0105\u00a0Misteria Paschalia, kt\u00f3r\u0105 – cytuj\u0119 – sam wymy\u015bli\u0142 i by\u0142 z ni\u0105 zwi\u0105zany przez 13 lat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sze\u015b\u0107 lat temu w krakowskim ko\u015bciele Franciszkan\u00f3w cykl kantat Dietricha Buxtehudego Membra Iesu nostri wykona\u0142 zesp\u00f3\u0142 La Venexiana pod kierownictwem Claudia Caviny. Teraz us\u0142yszeli\u015bmy je w kaplicy \u015bw. Kingi w kopalni w Wieliczce, w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w\u00a0Vox Luminis i L’Acheron.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5653"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5653"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5653\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5656,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5653\/revisions\/5656"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}