Po 20 sezonach \u017cegna si\u0119 z Oper\u0105 Wroc\u0142awsk\u0105 dyr. Ewa Michnik. Na ostatni\u0105 prowadzon\u0105 przez siebie premier\u0119 wybra\u0142a barwn\u0105 ba\u015b\u0144 Georgesa Bizeta.<\/p>\n
<\/p>\n
Wyb\u00f3r w\u0142a\u015bnie Po\u0142awiaczy pere\u0142<\/em> by\u0142 celowy: to w\u0142a\u015bnie t\u0105 oper\u0105 rozpoczyna\u0142a karier\u0119 jeszcze w Operze Krakowskiej w 1981 r., czyli dok\u0142adnie 35 lat temu. Pi\u0119kna klamra. Obecny spektakl jest ponadto w pewnym stopniu wersj\u0105 superprodukcji, r\u00f3wnie\u017c w re\u017cyserii Waldemara Zawodzi\u0144skiego, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w Hali Stulecia trzy i p\u00f3\u0142 roku temu. Ja na niej nie by\u0142am, ale powiedziano mi, \u017ce kostiumy Ma\u0142gorzaty S\u0142oniowskiej s\u0105 te same, a dekoracje Marii Balcerek tak\u017ce nawi\u0105zuj\u0105 do tego przedstawienia.<\/p>\n Jest to \u2013 zn\u00f3w u tych realizator\u00f3w \u2013 spektakl niezwykle barwny, z kolorystyk\u0105, jak\u0105 mo\u017cemy zaobserwowa\u0107 w hinduskich sklepach z ciuchami (pi\u0119kny i barwny te\u017c jest patchwork pojawiaj\u0105cy si\u0119 jako t\u0142o podczas scen bardziej prywatnych). Rzecz bowiem dzieje si\u0119 na Cejlonie w\u015br\u00f3d wyznawc\u00f3w hinduizmu. Czeg\u00f3\u017c w tej akcji nie ma: mi\u0142o\u015b\u0107, zazdro\u015b\u0107, przyja\u017a\u0144, religia i \u015bwi\u0119tokradztwo. Du\u017c\u0105 rol\u0119 ma ch\u00f3r (\u015bwietnie przygotowany przez Ann\u0119 Grabowsk\u0105-Borys). Solist\u00f3w jest tylko czw\u00f3rka, a ci\u0119\u017car spektaklu spoczywa w\u0142a\u015bciwie na tr\u00f3jce, czyli na tr\u00f3jk\u0105cie mi\u0142osnym. W roli kap\u0142anki Leili wyst\u0105pi\u0142a Joanna Moskowicz, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy podziwia\u0107, \u017ce dowiedziawszy si\u0119 po po\u0142udniu, \u017ce maj\u0105ca \u015bpiewa\u0107 dzi\u015b Anna Lichorowicz rozchorowa\u0142a si\u0119, bez wahania wskoczy\u0142a w spektakl i wypad\u0142a \u2013 zw\u0142aszcza pod koniec \u2013 \u015bwietnie. Wszyscy dzisiejsi soli\u015bci zwi\u0105zani s\u0105 stale z Oper\u0105 Wroc\u0142awsk\u0105: Nadirem by\u0142 \u015bpiewaj\u0105cy tu od czterech lat Meksykanin Victor Campos-Leal (niestety s\u0142ynna aria wypad\u0142a do\u015b\u0107 blado, najwy\u017csze nuty by\u0142y wykonane falsetem), a Zurg\u0105 \u2013 Valdis Jansons, \u0141otysz dzia\u0142aj\u0105cy tu od roku, bardzo obiecuj\u0105cy baryton, cho\u0107 te\u017c na pocz\u0105tku pokaza\u0142 nieco szorstk\u0105 barw\u0105. Zadziwiaj\u0105co cz\u0119sto ostatnio ogl\u0105dam spektakle, w kt\u00f3rych soli\u015bci \u201erozkr\u0119caj\u0105 si\u0119\u201d dopiero w drugim akcie \u2013 na czym to polega, czy na niedostatecznym roz\u015bpiewaniu? Gdyby kto\u015b po pierwszym akcie si\u0119 zniech\u0119ci\u0142 i wyszed\u0142, nie mia\u0142by poj\u0119cia, \u017ce potem by\u0142o du\u017co lepiej\u2026<\/p>\n Na pewno klas\u0105 dla siebie jest orkiestra pod batut\u0105 Ewy Michnik. B\u0119dzie brak pani dyrektor za pulpitem. A co dalej? 4 maja rozstrzygni\u0119ty zostanie konkurs na nowego dyrektora; pozosta\u0142o sze\u015bcioro kandydat\u00f3w. Niekt\u00f3re propozycje s\u0105 do\u015b\u0107 dziwne, no, ale zobaczymy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po 20 sezonach \u017cegna si\u0119 z Oper\u0105 Wroc\u0142awsk\u0105 dyr. Ewa Michnik. Na ostatni\u0105 prowadzon\u0105 przez siebie premier\u0119 wybra\u0142a barwn\u0105 ba\u015b\u0144 Georgesa Bizeta.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5731"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5731"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5731\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5732,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5731\/revisions\/5732"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}