
{"id":5751,"date":"2016-05-25T00:10:15","date_gmt":"2016-05-24T22:10:15","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5751"},"modified":"2016-05-25T00:10:15","modified_gmt":"2016-05-24T22:10:15","slug":"kolejne-konfrontacje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/05\/25\/kolejne-konfrontacje\/","title":{"rendered":"Kolejne konfrontacje"},"content":{"rendered":"<p>Drugi, poniedzia\u0142kowy koncert festiwalu Trzy-Czte-Ry nale\u017ca\u0142 raczej do kategorii &#8222;konteksty&#8221;, trzeci &#8211; to by\u0142y bardziej &#8222;konfrontacje&#8221;.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>To by\u0142 do\u015b\u0107 ryzykowny pomys\u0142 &#8211; zestawi\u0107 ze sob\u0105 spektakl Teatru Cinema z Micha\u0142owic z kompozycj\u0105 Paw\u0142a Szyma\u0144skiego. Dopiero po powrocie do domu przeczyta\u0142am par\u0119 s\u0142\u00f3w komentarza na stronie teatru: &#8222;<em>Rewia Ognia<\/em> to spektakl inspirowany poetyck\u0105 proz\u0105 Edmonda Jabesa. Z ksi\u0119gi pyta\u0144 Edmonda Jabesa wybrano motyw mi\u0142osnej korespondencji mi\u0119dzy bohaterami. Ponad, a mo\u017ce w centrum holokaustu autor opisuje histori\u0119 mi\u0142o\u015bci dwojga m\u0142odych ludzi. Bohaterowie oddzieleni od siebie \u201ewymy\u015blaj\u0105\u201d normalny \u015bwiat, konstruuj\u0105 nieistniej\u0105ce przedmioty i dopisuj\u0105 do nich ich nowe funkcje. Wielka machina wojenna ze swoj\u0105 logik\u0105 zostaje zniwelowana przez now\u0105 logik\u0119 przedmiot\u00f3w niepotrzebnych z wymy\u015blon\u0105 now\u0105 po\u017cyteczno\u015bci\u0105. W tym miejscu ko\u0144czy si\u0119 inspiracja proz\u0105 Jabesa, a zaczyna <em>Alicja w Krainie Czar\u00f3w<\/em>. Spektakl jest kontynuacj\u0105 pracy rozpocz\u0119tej w 2008 w Acco Theatre Center w ramach Polskiego Roku w Izraelu organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza&#8221;. <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=YljFXZk6OTU&amp;feature=youtu.be\">Tutaj<\/a> trailer. Raczej nie pomy\u015bla\u0142abym, \u017ce to spektakl o mi\u0142o\u015bci &#8211; tematem jest tu w spos\u00f3b widoczny wy\u0142\u0105cznie holocaust. Opowiada\u0107 tego si\u0119 nie da. Wida\u0107 jednak zapatrzenie w Kantora (ale du\u017co temu w stosunku do Kantora brak). Spektakl przyd\u0142ugi, niczego nie u\u0142atwiaj\u0105cy, ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 w momencie, do kt\u00f3rego nie doprowadza \u017caden logiczny proces.<\/p>\n<p>Zupe\u0142nie inaczej <em>Phylakterion<\/em> Paw\u0142a Szyma\u0144skiego &#8211; co tu du\u017co gada\u0107, jest to dzie\u0142o genialne. <a href=\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2012\/09\/26\/z-innych-swiatow\/\">Wspomina\u0142am o nim<\/a> przy okazji wykonania na Warszawskiej Jesieni pi\u0119\u0107 lat temu. Tu, w przeciwie\u0144stwie do spektaklu z pierwszej cz\u0119\u015bci, forma jest sko\u0144czona i wyrazista, takie &#8222;z piasku pustyni powsta\u0142e\u015b i w piasek si\u0119 obr\u00f3cisz&#8221;&#8230; Co \u0142\u0105czy\u0142o pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 z drug\u0105? Mo\u017ce tylko to, \u017ce obie m\u00f3wi\u0142y o sprawach pogrzebanych w przesz\u0142o\u015bci, a niezwykle wa\u017cnych&#8230;<\/p>\n<p>Nazajutrz s\u0142uchali\u015bmy muzyki kameralnej. W pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu &#8211; <em>Kwartetu fletowego e-moll<\/em> Ferdinanda Riesa (mi\u0142a, poczciwa muzyczka na pograniczu klasycyzmu i <em>brillant<\/em>) oraz <em>Tria waltorniowego Es-dur<\/em> Brahmsa (muzyka wi\u0119kszego kalibru, niestety nienajlepiej zagrana). Jak\u017ce inaczej zabrzmia\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 druga koncertu &#8211; w istocie <em>emploi<\/em> Macieja Grzybowskiego to XX w. Lekkie, bardzo francuskie dzie\u0142ko <span class=\"st\"><em>Joueurs de fl\u00fbte<\/em><\/span> Alberta Roussela, jednego z ulubionych kompozytor\u00f3w Witolda Lutos\u0142awskiego &#8211; pi\u0119knie zagra\u0142a je z Grzybowskim Gra\u017cyna Zbijowska. Kr\u00f3tkie efektowne <em>Subito<\/em> Lutos\u0142awskiego, w kt\u00f3rym flecistk\u0119 wymieni\u0142a skrzypaczka Aleksandra Kwiatkowska. I wreszcie studenckie <em>Trio fortepianowe<\/em> 20-letniego zaledwie Andrzeja Panufnika (1934 r.) &#8211; zaskakuj\u0105ce dojrza\u0142o\u015bci\u0105, cho\u0107 odleg\u0142e od tego, co kojarzy si\u0119 z &#8222;doros\u0142\u0105&#8221; stylistyk\u0105 tego kompozytora. O ile wi\u0119c pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 mog\u0142a rozczarowa\u0107, to druga ju\u017c satysfakcjonowa\u0142a. Kolejny festiwalowy koncert dopiero za tydzie\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Drugi, poniedzia\u0142kowy koncert festiwalu Trzy-Czte-Ry nale\u017ca\u0142 raczej do kategorii &#8222;konteksty&#8221;, trzeci &#8211; to by\u0142y bardziej &#8222;konfrontacje&#8221;.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5751"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5751"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5751\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5753,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5751\/revisions\/5753"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5751"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}