
{"id":5762,"date":"2016-05-31T23:32:49","date_gmt":"2016-05-31T21:32:49","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=5762"},"modified":"2016-05-31T23:32:49","modified_gmt":"2016-05-31T21:32:49","slug":"mainstream-rzadzi-w-twon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/05\/31\/mainstream-rzadzi-w-twon\/","title":{"rendered":"Mainstream rz\u0105dzi w TWON"},"content":{"rendered":"<p>Dzi\u015b og\u0142oszono program kolejnego sezonu Teatru Wielkiego-Opery Narodowej. Mo\u017cna go znale\u017a\u0107 ju\u017c <a href=\"http:\/\/teatrwielki.pl\/repertuar\/sezon-201617\/\">tutaj<\/a>, a teraz ode mnie kilka s\u0142\u00f3w pierwszego komentarza.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Pierwsze, co rzuca si\u0119 w oczy: koniec wsp\u00f3\u0142czesnych fanaberii. Pogrzebany cykl <em>Terytoria<\/em>, o <em>Projekcie \u201aP\u2019<\/em> nie m\u00f3wi\u0105c (ten ostatni cykl planowany by\u0142 co prawda na czas zamkni\u0119ty, ale <em>Terytoria<\/em> chyba nie mia\u0142y takiego za\u0142o\u017cenia). Najnowsze pod wzgl\u0119dem powstania dzie\u0142o, kt\u00f3re b\u0119dzie mia\u0142o w przysz\u0142ym sezonie premier\u0119, to&#8230; <em>Die tote Stadt<\/em> m\u0142odziutkiego Ericha Wolfganga Korngolda z 1920 r. B\u0119dzie jednak w tej dziedzinie par\u0119 repertuarowych powt\u00f3rze\u0144 z poprzednich sezon\u00f3w: <em>Pasa\u017cerka<\/em> Mieczys\u0142awa Weinberga, <em>Moby Dick<\/em> Eugeniusza Knapika i <em>Matsukaze<\/em> Toshio Hosokawy (ten ostatni, pi\u0119kny spektakl z przyjemno\u015bci\u0105 sobie przypomn\u0119).<\/p>\n<p>W przesz\u0142o\u015b\u0107 dalsz\u0105 te\u017c si\u0119 nie zapu\u015bcimy, o baroku nawet nie ma co marzy\u0107 (t\u0119 luk\u0119 zape\u0142niaj\u0105 dzielne panie ze Stowarzyszenia Dramma per Musica, cho\u0107 zaledwie przez kilka dni w roku), dobrze, \u017ce b\u0119dzie chocia\u017c Mozart &#8211; <em>Czarodziejski flet<\/em> z Komische Oper, w <a href=\"https:\/\/www.theguardian.com\/music\/2015\/jul\/13\/barrie-kosky-the-magic-flute-i-was-like-euggh\">do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnej re\u017cyserii<\/a> Barrie Kosky&#8217;ego. Mo\u017ce to by\u0107 ciekawe.<\/p>\n<p>Z innych \u015bwiatowych s\u0142aw re\u017cyserskich pojawi si\u0119 Christopher Alden, brat bli\u017aniak Davida Aldena, kt\u00f3ry u nas ju\u017c pokazywa\u0142 (zbyt kr\u00f3tko niestety &#8211; to by\u0142 \u015bwietny spektakl) <em>Kati\u0119 Kabanov\u0105<\/em>. Bracia s\u0105 pono\u0107 na oko nierozr\u00f3\u017cnialni, ale jako re\u017cyserzy s\u0105 zupe\u0142nie odmiennymi od siebie osobowo\u015bciami. Te\u017c ciekawe. Christopher zrobi nam <em>Turka we W\u0142oszech<\/em> &#8211; trudno, \u017ceby w polskich operach nie by\u0142o jakiej\u015b epidemii, dopiero co <em>Turek<\/em> mia\u0142 te\u017c premier\u0119 w Operze Krakowskiej, a i w Warszawskiej Operze Kameralnej go przypomniano.<\/p>\n<p>Mamy i akcent patriotyczny: <em>Goplan\u0119<\/em> W\u0142adys\u0142awa \u017bele\u0144skiego, jak si\u0119 okazuje, nigdy dot\u0105d nie wystawion\u0105 na warszawskiej scenie. Dyrektor Waldemar D\u0105browski zapowiedzia\u0142 kolejne polskie premiery jako podprowadzenie pod rok 2018, kiedy to b\u0119dzie stulecie niepodleg\u0142o\u015bci Polski. Re\u017cyserowa\u0107 ma Janusz Wi\u015bniewski, b\u0119dzie wi\u0119c Goplana w koronkach zapewne. Zobaczymy. Natomiast dyrektor artystyczny naszego teatru zinscenizuje wspomnianego Korngolda (w koprodukcji z barcelo\u0144skim Liceu). Treli\u0144ski lubi uk\u0142ada\u0107 sobie spektakle w ci\u0105gi, wi\u0119c teraz m\u00f3wi o tryptyku o \u015bmierci: <em>Zamek Sinobrodego<\/em> &#8211; <em>Tristan i Izolda<\/em> &#8211; <em>Umar\u0142e miasto<\/em>.<\/p>\n<p>Balet b\u0119dzie mia\u0142 trzy premiery; co do wymienionego tam <em>Jeziora \u0142ab\u0119dziego<\/em>, ma ono by\u0107 oparte na zupe\u0142nie innej historii fabularnej opracowanej przez Paw\u0142a Chynowskiego. Zwraca te\u017c uwag\u0119 pokazanie si\u0119 w teatrze Izadory Weiss ze spektaklem <em>Darkness<\/em> wed\u0142ug <em>J\u0105dra ciemno\u015bci<\/em> Conrada. Ciekawostka.<\/p>\n<p>Opera Narodowa nie zosta\u0142a w ko\u0144cu najlepsz\u0105 oper\u0105 zesz\u0142ego roku, ani Mariusz Treli\u0144ski najlepszym re\u017cyserem (byli nominowani do International Opera Awards). Ale premiera <em>Tristana i Izoldy<\/em>, o kt\u00f3rej te\u017c dzi\u015b m\u00f3wiono, a kt\u00f3ra b\u0119dzie mia\u0142a miejsce ju\u017c za dwa tygodnie w Warszawie, a jesieni\u0105 w Met, zosta\u0142a na ekranie zapowiedziana przez samego Petera Gelba (pad\u0142o nawet s\u0142owo &#8222;genialny&#8221;). Spektakl ten pokazano ju\u017c w Baden-Baden; recenzje by\u0142y entuzjastyczne, ale przede wszystkim dla dyryguj\u0105cego premier\u0105 Simona Rattle&#8217;a oraz solist\u00f3w, mniej dla inscenizacji. No, ale zobaczymy. \u015apiewacy niestety b\u0119d\u0105 zupe\u0142nie inni, miejmy nadziej\u0119, \u017ce jednak na poziomie; dyrygent te\u017c inny: Stefan Soltesz, kt\u00f3ry kojarzy si\u0119 nam jak najlepiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dzi\u015b og\u0142oszono program kolejnego sezonu Teatru Wielkiego-Opery Narodowej. Mo\u017cna go znale\u017a\u0107 ju\u017c tutaj, a teraz ode mnie kilka s\u0142\u00f3w pierwszego komentarza.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5762"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5762"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5762\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5763,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5762\/revisions\/5763"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5762"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5762"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5762"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}