Tegoroczny Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Indywidualno\u015bci Muzycznych im. Aleksandra Tansmana by\u0142 kompozytorski. Po raz drugi ju\u017c. Najpierw z ponad dwustu partytur (przys\u0142ano ich 278 z 50 kraj\u00f3w, do konkursu ze wzgl\u0119d\u00f3w regulaminowych dopuszczono 245) jury wybra\u0142o pi\u0105tk\u0119 finalist\u00f3w – sta\u0142o si\u0119 to na pocz\u0105tku pa\u017adziernika. W pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r nast\u0105pi\u0142 fina\u0142: orkiestra Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej pod batut\u0105 Wojciecha Michniewskiego wykona\u0142a owych pi\u0119\u0107 utwor\u00f3w, po czym jury dokona\u0142o podzia\u0142u nagr\u00f3d.<\/p>\n
W\u0142a\u015bciwie od pocz\u0105tku by\u0142am przekonana, \u017ce najwi\u0119ksze szanse na zwyci\u0119stwo ma jedyny utw\u00f3r z tego zestawu, kt\u00f3ry ju\u017c s\u0142ysza\u0142am (na tegorocznej Warszawskiej Jesieni, na koncercie inauguracyjnym) – Dusty Rusty Hush<\/em> <\/a>30-letniego Czecha Ond\u0159eja Adamka<\/a>. Wspomina\u0142am o nim w tym wpisie<\/a>. Facet ma – stwierdzi\u0142am to jeszcze raz – niesamowit\u0105 wyobra\u017anie brzmieniow\u0105, a na dodatek tre\u015b\u0107 tego utworu bardzo pasuje do \u0141odzi – opowie\u015b\u0107 o nieczynnej fabryce… Mo\u017cna m\u00f3wi\u0107, \u017ce by\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej Moso\u0142ow z Odlewni\u0105 stali<\/a><\/em> czy Prokofiew ze Stalowym krokiem<\/em>, ale tu tych pomys\u0142\u00f3w by\u0142o daleko wi\u0119cej, cho\u0107by dlatego, \u017ce utw\u00f3r jest do\u015b\u0107 d\u0142ugi. Ale nie nu\u017cy ani przez chwil\u0119.<\/p>\n Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce i kompozytor, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 II nagrod\u0119, Marko Nikodijevi\u0107<\/a>, mia\u0142 wykonanie na tegorocznej Warszawskiej Jesieni, ale nie tego utworu, kt\u00f3ry przedstawi\u0142 w konkursie, tylko sadness untitled<\/a><\/em>. Za ten, kt\u00f3ry wys\u0142a\u0142 do \u0141odzi, czyli cveti\u0107, ku\u0107ica…\/la lugubre gondola<\/em> dosta\u0142 ju\u017c Gaudeamus Prize 2010<\/a>. Z tym utworem z kolei wi\u0105\u017ce si\u0119 upiorna historia rysunku znalezionego przy zamordowanym podczas ba\u0142ka\u0144skiej wojny dziecku; nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce jest bardzo smutny, wr\u0119cz \u017ca\u0142obny w nastroju, ma przy tym bardzo wyrafinowane brzmienia.<\/p>\n III nagrod\u0119 otrzyma\u0142 W\u0142och\u00a0Federico Gardella za\u00a0Concerti per mandolino e orchestra<\/em>, IV – Irlandka Irene Buckley za St\u00f3rr<\/em> na orkiestr\u0119, wreszcie ostatni\u0105 tak\u017ce W\u0142och, Carlo Alessandro Landini, za Un r\u00eave long et joyeux<\/em>, kt\u00f3ry, i owszem by\u0142 d\u0142ugi, ale bynajmniej nie joyeux, tylko ponury i nudny jak flaki z olejem. Zamieni\u0142abym te\u017c miejsca czwarte i trzecie, bo utw\u00f3r Irlandki mia\u0142 nastr\u00f3j, by\u0142 jak barwne, przelewaj\u0105ce si\u0119 morze.<\/p>\n Przed tym wszystkim by\u0142o jeszcze prawykonanie nowego utworu Michaela Nymana pt. Chopin-Milton Songs<\/em>. Przykro mi, ale to by\u0142o straszne. Do kilku preludi\u00f3w zosta\u0142y dobrane teksty Miltona \u015bpiewane przez\u00a0bas-baryton (Andrew Slater), kt\u00f3remu akompaniowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 instrumentalny (kompozytor dyrygowa\u0142 od fortepianu). Niestety, Nyman ograniczy\u0142 si\u0119 do prostej instrumentacji, bez ziarnka pieprzu, bez cienia czego\u015b indywidualnego – no, mo\u017ce pierwsze z preludi\u00f3w troch\u0119 by\u0142o ciekawsze (bo Preludium a-moll<\/em> zreszt\u0105 jest jednym z najciekawszych w zbiorze); gdyby dalej poszed\u0142 tym tropem, a operowe niemal \u015bpiewanie zmieni\u0142 na ochryp\u0142y bas a la Tom Waits, mo\u017ce\u00a0mia\u0142oby to cie\u0144 czego\u015b interesuj\u0105cego.\u00a0Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, zez\u0142o\u015bci\u0142am si\u0119, kiedy to us\u0142ysza\u0142am.\u00a0Chopek te\u017c si\u0119 pewnie w grobie przewraca. Ale ju\u017c chyba si\u0119 przyzwyczai\u0142, bo tak musi przez ca\u0142y rok…\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tegoroczny Mi\u0119dzynarodowy Konkurs Indywidualno\u015bci Muzycznych im. Aleksandra Tansmana by\u0142 kompozytorski. Po raz drugi ju\u017c. Najpierw z ponad dwustu partytur (przys\u0142ano ich 278 z 50 kraj\u00f3w, do konkursu ze wzgl\u0119d\u00f3w regulaminowych dopuszczono 245) jury wybra\u0142o pi\u0105tk\u0119 finalist\u00f3w – sta\u0142o si\u0119 to na pocz\u0105tku pa\u017adziernika. W pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r nast\u0105pi\u0142 fina\u0142: orkiestra Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej pod batut\u0105 Wojciecha Michniewskiego […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/581"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=581"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/581\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=581"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=581"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=581"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}