…zabrzmia\u0142y dzi\u015b jednocze\u015bnie z estrady Filharmonii Narodowej. Cz\u0119sto si\u0119 to tu nie zdarza. A i wydarzenie by\u0142o bardzo specjalne: koncert – prolog przysz\u0142orocznego Konkursu im. Wieniawskiego; orkiestr\u0105 Sinfonia Iuventus dyrygowa\u0142 Maxim Vengerov, przysz\u0142y szef jury (a w\u0142a\u015bciwie ju\u017c obecny – bo osobi\u015bcie je\u017adzi i przes\u0142uchuje kandydat\u00f3w w ramach preselekcji), a jako solistki wyst\u0105pi\u0142y zwyci\u0119\u017cczynie dw\u00f3ch ostatnich konkurs\u00f3w: Alena Baeva i Agata Szymczewska.<\/p>\n
Ale wydarzenie, od kt\u00f3rego zacz\u0119\u0142am, to by\u0142o jeszcze co\u015b wi\u0119cej. Po Koncercie<\/em> Sibeliusa zagranym przepi\u0119knie przez Baev\u0105 wysz\u0142y na scen\u0119 obie solistki i dyrygent – te\u017c ze skrzypcami. Ka\u017cde z nich gra na stradivariusie. I zagrali w tercecie specjalnie na t\u0119 okazj\u0119 opracowan\u0105 Wokaliz\u0119<\/em> Rachmaninowa (zapowiedziano wcze\u015bniej, \u017ce to wykonanie jest w ho\u0142dzie G\u00f3reckiemu). I w ten spos\u00f3b Vengerov zagra\u0142 publicznie\u00a0jeden z pierwszych raz\u00f3w\u00a0od momentu, gdy zmog\u0142a go kontuzja – a nie gra\u0142 ju\u017c ponad trzy lata! Teraz poma\u0142u wraca. To pi\u0119kny gest, \u017ce zagra\u0142 i u nas.<\/p>\n Do konkursu, jak wida\u0107, podchodzi bardzo powa\u017cnie – i te\u017c trzeba powiedzie\u0107, \u017ce trafi\u0142o si\u0119 nam to szcz\u0119\u015bcie w (jego) nieszcz\u0119\u015bciu, \u017ce w zwi\u0105zku z przerwaniem dzia\u0142alno\u015bci solistycznej i ograniczeniu si\u0119 do dyrygenckiej i pedagogicznej mia\u0142 dla nas wi\u0119cej czasu. Nie do\u015b\u0107 wi\u0119c, \u017ce je\u017adzi po r\u00f3\u017cnych miastach i przes\u0142uchuje kandydat\u00f3w – we wrze\u015bniu w Bergamo, w pa\u017adzierniku w Londynie, Jokohamie i Quebecu, na prze\u0142omie pa\u017adziernika i listopada w Seulu (m\u00f3wi, \u017ce Korea\u0144czycy bardzo go zaskoczyli na plus); w\u00a0grudniu pojedzie do Baku i Moskwy, w marcu do Brukseli, a w kwietniu przeprowadzi ostatnie przes\u0142uchania w Poznaniu – ale jeszcze na dodatek nie\u017ale pomajstrowa\u0142 przy regulaminie i wprowadzi\u0142 innowacje.\u00a0W I etapie Bach (par\u0119 cz\u0119\u015bci jednej z sonat lub Chaconna<\/em>), po kaprysie Paganiniego i Wieniawskiego oraz utw\u00f3r dowolny, wirtuozowski,\u00a0do wyboru z siedmiu. W drugim sonaty – do wyboru bardzo r\u00f3\u017cne (od Beethovena po Szymanowskiego, Bart\u00f3ka i Prokofiewa), Wieniawski i Szymanowski. Trzeci – to rewolucja: trzeba wykona\u0107 z orkiestr\u0105 kameraln\u0105 (b\u0119dzie to Amadeus) pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jednego z trzech koncert\u00f3w Mozarta pod batut\u0105 Agnieszki Duczmal, pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jego Symfonii koncertuj\u0105cej<\/em> z prowadzeniem orkiestry od skrzypiec(potrzebny b\u0119dzie altowiolista do kompletu) oraz poprowadzi\u0107 od\u00a0pulpitu koncertmistrza\u00a0Walca<\/em> z Serenady<\/em> Czajkowskiego. W fina\u0142ach, takich, jak zawsze (jeden z koncert\u00f3w Wieniawskiego plus jeden z dziesi\u0119ciu innych koncert\u00f3w), b\u0119dzie akompaniowa\u0142a orkiestra Filharmonii Pozna\u0144skiej pod batut\u0105 Vengerova, kt\u00f3rego miejsce w jury zajmie na ten czas dyrygent Yuri Simonov. Dzi\u015b na konferencji prasowej Vengerov t\u0142umaczy\u0142, sk\u0105d te wszystkie pomys\u0142y: bo Wieniawski by\u0142 muzykiem bardzo wszechstronnym, a na tym konkursie szukamy nowego Wieniawskiego.<\/p>\n Wra\u017cenia z przes\u0142ucha\u0144 ma bardzo pozytywne; jako, \u017ce si\u0119 jeszcze nie sko\u0144czy\u0142y, ka\u017cdemu m\u00f3wi, \u017ce ma szanse – potem dopiero b\u0119dzie wybiera\u0107, w sumie ze 175 kandydat\u00f3w z 26 kraj\u00f3w. A dla m\u0142odych muzyk\u00f3w to wspania\u0142a okazja, \u017ceby zagra\u0107 przed nim. Dyrektor konkursu Andrzej Wituski opowiada, \u017ce kt\u00f3ra\u015b z kandydatek powiedzia\u0142a: wiem, \u017ce mo\u017ce nie zostan\u0119 dopuszczona, ale przynajmniej zagra\u0142am przed Vengerovem. Skrzypek jest znany z talent\u00f3w nie tylko solistycznych, ale i pedagogicznych, a ponadto jest nie tylko fantastycznym fachowcem, ale i po prostu dobrym, ciep\u0142ym cz\u0142owiekiem.<\/p>\n Z dyrygowaniem jego by\u0142o dzi\u015b r\u00f3\u017cnie; zreszt\u0105 m\u0142oda orkiestra dopiero zdobywa szlify (i wci\u0105\u017c zmienia sk\u0142ad), wi\u0119c trudno by\u0142o spodziewa\u0107 si\u0119 czego\u015b nadzwyczajnego. Ale wida\u0107, \u017ce Vengerov \u015bwietnie si\u0119 czuje w prowadzeniu akompaniament\u00f3w do koncert\u00f3w skrzypcowych – w ko\u0144cu zna je na wylot. Przed przerw\u0105 zagra\u0142a, jak ju\u017c wspomnia\u0142am, Alena Baeva; nie przepadam za Koncertem<\/em> Sibeliusa, ale\u00a0przepadam za t\u0105 skrzypaczk\u0105. (Przyjecha\u0142a z czteromiesi\u0119czn\u0105 c\u00f3reczk\u0105, ju\u017c zn\u00f3w jest szczuplutka i prze\u015bliczna.) Po przerwie Koncert<\/em> Brahmsa wykona\u0142a Agata Szymczewska – \u0142adnie, ale mia\u0142a par\u0119 moment\u00f3w zachwiania, a nawet pomy\u0142ek, zr\u0119cznie zreszt\u0105 zamaskowanych. Obie solistki nie bisowa\u0142y, za to zabisowa\u0142a orkiestra – najpopularniejszym z Ta\u0144c\u00f3w w\u0119gierskich<\/em> Brahmsa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …zabrzmia\u0142y dzi\u015b jednocze\u015bnie z estrady Filharmonii Narodowej. Cz\u0119sto si\u0119 to tu nie zdarza. A i wydarzenie by\u0142o bardzo specjalne: koncert – prolog przysz\u0142orocznego Konkursu im. Wieniawskiego; orkiestr\u0105 Sinfonia Iuventus dyrygowa\u0142 Maxim Vengerov, przysz\u0142y szef jury (a w\u0142a\u015bciwie ju\u017c obecny – bo osobi\u015bcie je\u017adzi i przes\u0142uchuje kandydat\u00f3w w ramach preselekcji), a jako solistki wyst\u0105pi\u0142y zwyci\u0119\u017cczynie dw\u00f3ch […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/582"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=582"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/582\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=582"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=582"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=582"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}