{"id":583,"date":"2010-11-27T00:54:14","date_gmt":"2010-11-26T23:54:14","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=583"},"modified":"2010-11-27T00:54:14","modified_gmt":"2010-11-26T23:54:14","slug":"konitz-i-wiecej-nic","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2010\/11\/27\/konitz-i-wiecej-nic\/","title":{"rendered":"Konitz i wi\u0119cej nic"},"content":{"rendered":"

Wiadomo, \u017ce w jazzie, jak w ka\u017cdej innej dziedzinie, s\u0105 koncerty i koncerciska. O kompletnych kitach nie m\u00f3wi\u0119, bo na Jazzowej Jesieni w Bielsku ich nie ma, przynajmniej dot\u0105d nie by\u0142o – osoba szefa artystycznego to gwarantuje. Ale bywaj\u0105 takie, kt\u00f3re rozkr\u0119caj\u0105 si\u0119 przez p\u00f3\u0142 wieczoru, jak wczorajszy wyst\u0119p Chrisa Pottera\u00a0w swoim kwartecie Underground, podczas kt\u00f3rego przez trzy kwadranse czeka\u0142am, a\u017c si\u0119 co\u015b wydarzy, ale w ko\u0144cu si\u0119 wydarzy\u0142o i zrobi\u0142o si\u0119 bardzo fajnie. Tak czasem bywa, \u017ce\u00a0trzeba rozpozna\u0107 teren, sal\u0119, publiczno\u015b\u0107, albo po prostu co\u015b nie podchodzi. Ale s\u0105 i specjali\u015bci, kt\u00f3rzy si\u0119 tym nie przejmuj\u0105 i natychmiast, z buta, wchodz\u0105 w pe\u0142ni\u0119 akcji – taki by\u0142 pierwszy z dzisiejszych koncert\u00f3w, czyli wyst\u0119p Paolo Fresu Devil Quartet. Czy ten kwartet by\u0142 diabelski – raczej nie, ale by\u0142 bardzo sprawny, dowcipny, szybko reaguj\u0105cy. Lider, prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolatek, jest \u015bwietnym fachur\u0105 i ma co\u015b na kszta\u0142t charyzmy, a ponadto wszystko mieli znakomicie opracowane i dopracowane. Troch\u0119 szwankowa\u0142o nag\u0142o\u015bnienie (zw\u0142aszcza gitary), ale elektronika by\u0142a konieczna, cho\u0107by z powodu u\u017cywania przez szefa zabaw w kanony z samym sob\u0105. Og\u00f3lnie by\u0142o to bardzo mi\u0142e i wprawia\u0142o w dobry humor. Tutaj <\/a>jeden ze spokojniejszych utwor\u00f3w, zagranych pod koniec. Sk\u0142ad ten sam, pr\u00f3cz obecnego na koncercie perkusisty Stefana Bagnoli.<\/p>\n

Ale wszelkie takie koncerty mog\u0142abym odda\u0107 za to, co by\u0142o po przerwie. A wyst\u0105pi\u0142 Lee Konitz<\/a> z triem Minsarah<\/a>. Imponuj\u0105cy sojusz ludzi, kt\u00f3rych dzieli kilka pokole\u0144 r\u00f3\u017cnicy: Konitz zaczyna\u0142 w latach 40., w rozkwicie ery cool jazzu, potem gra\u0142 z Gilem Evansem, Gerrym Mulliganem, Milesem Davisem… \u017bywa historia. 83 lata. Ch\u0142opcy z Minsarah – ko\u0142o trzydziestki (perkusista Ziv Ravitz grywa z Marcinem Maseckim), imponuj\u0105cy zw\u0142aszcza pianista, ale wszyscy z szacunkiem, delikatno\u015bci\u0105, nieledwie czu\u0142o\u015bci\u0105 muzykuj\u0105 z Klasykiem. A ten – poci\u0105ga za sznureczki. Tak<\/a> gra\u0142 kiedy\u015b. A tak <\/a>ostatnio. Ale to ca\u0142o\u015b\u0107 koncertu trzeba prze\u017cy\u0107, obserwowa\u0107, jak muzyka rodzi si\u0119 z rozmowy fraz, jak te frazy s\u0105 niezb\u0119dne, jak to jest, \u017ce nawet kiedy sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 z dw\u00f3ch nut, to s\u0105 akurat dok\u0142adnie te dwie nuty, o kt\u00f3re w danym momencie chodzi. S\u0142uchaj\u0105c czego\u015b takiego ma si\u0119 poczucie wa\u017cko\u015bci i niepowtarzalno\u015bci wydarzenia; a\u017c \u017cal, \u017ce nie by\u0142o w \u017caden sposob utrwalane (bo w\u0105tpi\u0119, by kto\u015b je piratowa\u0142).<\/p>\n

Wyst\u0119p by\u0142 oczywi\u015bcie unplugged i nie wiem, czemu robiono z tego sensacj\u0119 – brzmia\u0142o to w tym wn\u0119trzu (BeCeK – Dom Muzyki) absolutnie naturalnie; to nag\u0142o\u015bnione koncerty brzmi\u0105 tu \u017ale. W sobotni wiecz\u00f3r Lee Konitz ma na kilka kawa\u0142k\u00f3w do\u0142\u0105czy\u0107 do Tomasza Sta\u0144ki z jego aktualnym zespo\u0142em jako go\u015b\u0107 specjalny. Tomasz te\u017c wi\u0119c zamierza gra\u0107 akustycznie (przynajmniej w tej cz\u0119\u015bci koncertu) i nawi\u0105za\u0107 do czas\u00f3w swojej m\u0142odo\u015bci; taka podr\u00f3\u017c sentymentalna. Ogromnie jestem ciekawa, jak to wyjdzie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiadomo, \u017ce w jazzie, jak w ka\u017cdej innej dziedzinie, s\u0105 koncerty i koncerciska. O kompletnych kitach nie m\u00f3wi\u0119, bo na Jazzowej Jesieni w Bielsku ich nie ma, przynajmniej dot\u0105d nie by\u0142o – osoba szefa artystycznego to gwarantuje. Ale bywaj\u0105 takie, kt\u00f3re rozkr\u0119caj\u0105 si\u0119 przez p\u00f3\u0142 wieczoru, jak wczorajszy wyst\u0119p Chrisa Pottera\u00a0w swoim kwartecie Underground, podczas […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/583"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=583"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/583\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=583"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=583"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=583"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}