Od lod\u00f3w pod t\u0105 nazw\u0105 po utwory Bacha, Telemanna i Benedetto Marcello w wykonaniu Akademie f\u00fcr Alte Musik \u2013 same pyszno\u015bci w \u015awidnicy.<\/p>\n
<\/p>\n
Zanim zajm\u0119 si\u0119 samym koncertem, mo\u017ce par\u0119 s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia co do tych lod\u00f3w: w najpopularniejszej w mie\u015bcie cukierni na Rynku pojawi\u0142 si\u0119 smak pod tak\u0105 nazw\u0105. Pomys\u0142 podobno wyszed\u0142 od strony festiwalu, sk\u0142ad wymy\u015blono w cukierni, a efekt jest taki, \u017ce ten smak ma chyba najwi\u0119ksze powodzenie w tych dniach. I \u017ce ilu\u015b tam ludzi dziennie wypowiada to nazwisko, mo\u017ce nawet niekoniecznie wiedz\u0105c wcze\u015bniej o festiwalu.<\/p>\n
Koncert inauguracyjny mia\u0142 miejsce w Ko\u015bciele Pokoju, miejscu, jak wiemy, absolutnie wyj\u0105tkowym i nierozerwalnie zwi\u0105zanym z festiwalem. To tu niegdy\u015b kantorem by\u0142 ucze\u0144 Bacha Christoph Gottlob Wecker, kt\u00f3ry z pewno\u015bci\u0105 wykonywa\u0142 tu muzyk\u0119 swojego mistrza. I tu w\u0142a\u015bnie powsta\u0142a idea Festiwalu Bachowskiego, tak pi\u0119knie dzi\u015b rozwini\u0119ta, W tym roku festiwal zmieni\u0142 nieco formu\u0142\u0119, trwa ponad dwa tygodnie, g\u0142\u00f3wne wydarzenia skupiaj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 weekend\u00f3w, na pocz\u0105tku tygodnia dzieje si\u0119 mniej. Co ciekawe, nurt dzia\u0142a\u0144 amatorskich rozwija si\u0119, tworz\u0105c kolejn\u0105 si\u0142\u0119 przyci\u0105gaj\u0105c\u0105. Sama s\u0142ysza\u0142am ju\u017c od r\u00f3\u017cnych ludzi, \u017ce spr\u00f3buj\u0105 swoich si\u0142 w amatorskim ch\u00f3rze festiwalowym, co niekoniecznie sko\u0144czy si\u0119 ich udzia\u0142em w fina\u0142owym wykonaniu Pasji Mateuszowej<\/em>. Ale jaka to b\u0119dzie jednak dla nich frajda!<\/p>\n Festiwal rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jednak nie po amatorsku, lecz wyst\u0119pem jednego z czo\u0142owych zespo\u0142\u00f3w barokowych Europy dzisiejszej doby. Berli\u0144ska Akademia po\u015bwi\u0119ci\u0142a sw\u00f3j program przede wszystkim Telemannowi \u2013 obok uroczej suity La Bizarre<\/em> i znanej opowie\u015bci o Don Kichocie (oba utwory wykonane jak ci\u0105g zabawnych scenek rodzajowych) tak\u017ce mniej znany, a bardzo oryginalny Koncert na czworo skrzypiec bez basso continuo G-dur<\/em> TWV 40:201. Bach reprezentowany by\u0142 przez dwa fragmenty Kunst der Fuge<\/em>, Koncert w\u0142oski<\/em> w opracowaniu na smyczki (gdzie w drugiej cz\u0119\u015bci zesp\u00f3\u0142 rozjecha\u0142 si\u0119 a\u017c dwa razy, ale dotrwa\u0142 do ko\u0144ca) i wreszcie bisem \u2013 drug\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Koncertu obojowego d-moll<\/em>. Podobnie jak wcze\u015bniej zagrany popularny Koncert obojowy<\/em> Benedetta Marcello, ze \u015bwietn\u0105 oboistk\u0105 Xeni\u0105 Loeffler. T\u0142umy dzi\u015b przysz\u0142y wielkie, a i entuzjazm by\u0142 ogromny.<\/p>\n Jest tu jednak oczekiwanie na sobotni \u201eiwent\u201d, czyli wyst\u0119p Camerona Carpentera. Kiedy wychodzi\u0142am z teren\u00f3w przyko\u015bcielnych, nie dotar\u0142 jeszcze transport z jego sprz\u0119tem, kt\u00f3ry jest wieziony w a\u017c dw\u00f3ch tirach. Zobaczymy, jaki b\u0119dzie efekt. Solista ma te\u017c zagra\u0107 na \u015bwie\u017co odremontowanych du\u017cych organach. Bardzo ju\u017c jeste\u015bmy ciekawi efektu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Od lod\u00f3w pod t\u0105 nazw\u0105 po utwory Bacha, Telemanna i Benedetto Marcello w wykonaniu Akademie f\u00fcr Alte Musik \u2013 same pyszno\u015bci w \u015awidnicy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5857"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5857"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5857\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5860,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5857\/revisions\/5860"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5857"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5857"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5857"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}