{"id":594,"date":"2010-12-23T11:48:07","date_gmt":"2010-12-23T10:48:07","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=594"},"modified":"2010-12-24T19:16:59","modified_gmt":"2010-12-24T18:16:59","slug":"gdansk-blisko-bacha","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2010\/12\/23\/gdansk-blisko-bacha\/","title":{"rendered":"Gda\u0144sk blisko Bacha"},"content":{"rendered":"

Szkoda, \u017ce wcze\u015bniej nie mia\u0142am kiedy o tym napisa\u0107, bo te p\u0142yty s\u0105 w sam raz na t\u0119 por\u0119. To pok\u0142osie Festiwalu Goldbergowskiego, o kt\u00f3rym pisa\u0142am<\/a> we wrze\u015bniu, i muzycznych poszukiwa\u0144 Andrzeja Szadejki, kt\u00f3ry ze swoim wokalno-instrumentalnym zespo\u0142em Goldberg Ensemble nagra\u0142 drug\u0105 ju\u017c p\u0142yt\u0119 z barokowymi kantatami gda\u0144skimi (obie pod wsp\u00f3lnym tytu\u0142em: Gda\u0144skie kr\u00f3lestwo kantat<\/em>). Nie tylko zreszt\u0105 kompozytor\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych w Gda\u0144sku, lecz i takich, kt\u00f3rych po prostu si\u0119 tam wykonywa\u0142o, a przynajmniej byli znani – bo ich nuty znajduj\u0105 si\u0119 w Bibliotece Gda\u0144skiej PAN, spadkobierczyni biblioteki gda\u0144skiej Rady Miasta (nazywa\u0142a si\u0119\u00a0Bibliotheca Senatus Gedanensis).<\/p>\n

Pierwsza p\u0142yta, nagrana wcze\u015bniej, to kantaty adwentowe – ukaza\u0142y si\u0119 ju\u017c dwa lata temu. I tu mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, jak blisko Gda\u0144sk by\u0142 z ojczyzn\u0105 Bacha, Turyngi\u0105 – wielu tw\u00f3rc\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych nad Ba\u0142tykiem stamt\u0105d w\u0142a\u015bnie przyw\u0119drowa\u0142o. Jak Johann Balthasar Christian Freislich, dwa lata m\u0142odszy od Bacha, miejski kapelmistrz Gda\u0144ska od 1731 r. do \u015bmierci w 1764 r. (pochowany jest w ko\u015bciele NMP, swoim miejscu pracy). By\u0142 bardzo p\u0142odnym autorem, g\u0142\u00f3wnie mn\u00f3stwa kantat, w stylistyce bliskiej Bachowi. Tak\u017ce Johann Theodor Roemhildt pochodzi\u0142 z Turyngii i by\u0142 od Bacha starszy o rok; sp\u0119dzi\u0142 tam ca\u0142e \u017cycie (tak\u017ce cz\u0119\u015bciowo u \u015bw. Tomasza w Lipsku), w\u00a0 Gda\u0144sku nie by\u0142, ale nut jego by\u0142o tu mn\u00f3stwo, przywiezionych przez jego rodak\u00f3w. Na tej p\u0142ycie najwi\u0119cej jest w\u0142a\u015bnie Roemhildta – a\u017c trzy kantaty. Trudno si\u0119 dziwi\u0107, bo bardzo pi\u0119kne. Trzecim kompozytorem tu przedstawionym jest Johann Jeremias Du Grain, organista w ko\u015bciele \u015bw. El\u017cbiety, z nazwiskiem francuskim, ale przyby\u0142y do Gda\u0144ska z… Elbl\u0105ga. By\u0142 uczniem Telemanna i chyba dzi\u0119ki niemu jest w gda\u0144skiej bibliotece tyle partytur jego mistrza, w tym dzie\u0142a po\u015bwi\u0119cone Gda\u0144skowi (!).<\/p>\n

Na n\u00f3wce, po\u015bwi\u0119conej kantatom bo\u017conarodzeniowym, r\u00f3wnie\u017c znajdziemy Roembilta (dwie kantaty) i Du Graina, lecz i par\u0119 innych nazwisk. Jest tu jeszcze\u00a0urodzony w Gda\u0144sku w 1705 r. Johann Daniel Pucklitz, cz\u0142onek kapeli Rady Miasta (i ko\u015bcio\u0142a NMP zarazem)\u00a0i organizator koncert\u00f3w, oraz m\u0142odszy jeszcze Friedrich Christian Mohrheim, kolejny przybysz z Turyngii, ucze\u0144 Bacha u \u015bw. Tomasza w Lipsku i prawdopodobnie jeden z kopist\u00f3w jego dzie\u0142, kt\u00f3ry w Gda\u0144sku sta\u0142 si\u0119 nast\u0119pc\u0105 (a wcze\u015bniej zi\u0119ciem) Freislicha na stanowisku kapelmistrza Rady Miejskiej i NMP. Bardzo radosne s\u0105 te kantaty, szkoda, \u017ce nie mog\u0119 tu zlinkowa\u0107 nagra\u0144. Wykonanie jest sympatyczne i bezpretensjonalne, cho\u0107 czasem mo\u017cna by si\u0119 czepia\u0107 niekt\u00f3rych g\u0142os\u00f3w. Na nowej p\u0142ycie\u00a0\u015bwietna jest zw\u0142aszcza Ingrida Gapova, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie zadebiutowa\u0142a w Operze Narodowej jako Barbarina.<\/p>\n

Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce muzyczna kolonizacja Gda\u0144ska przez Turyngi\u0119 by\u0142a bardzo korzystn\u0105 okoliczno\u015bci\u0105. Te kantaty zreszt\u0105 nie s\u0105 spod sztancy, s\u0105 r\u00f3\u017cne, ale pewien wzorzec jest oczywisty. No i spotykamy tu nierzadko dobrze znane z Bacha protestanckie chora\u0142y, zar\u00f3wno w formie prostszej, jak i opracowanej bardziej misternie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Szkoda, \u017ce wcze\u015bniej nie mia\u0142am kiedy o tym napisa\u0107, bo te p\u0142yty s\u0105 w sam raz na t\u0119 por\u0119. To pok\u0142osie Festiwalu Goldbergowskiego, o kt\u00f3rym pisa\u0142am we wrze\u015bniu, i muzycznych poszukiwa\u0144 Andrzeja Szadejki, kt\u00f3ry ze swoim wokalno-instrumentalnym zespo\u0142em Goldberg Ensemble nagra\u0142 drug\u0105 ju\u017c p\u0142yt\u0119 z barokowymi kantatami gda\u0144skimi (obie pod wsp\u00f3lnym tytu\u0142em: Gda\u0144skie kr\u00f3lestwo kantat). […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/594"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=594"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/594\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=594"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=594"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=594"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}