Chcia\u0142am napisa\u0107 o jednej straszliwie mnie bulwersuj\u0105cej sprawie – i jeszcze o niej z pewno\u015bci\u0105, i to szybko, napisz\u0119. Jednak dzi\u015b Universal przys\u0142a\u0142 w mailu tak dobr\u0105 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce po prostu trzeba si\u0119 ni\u0105 podzieli\u0107. No i przyznam, \u017ce przyjemniej pierwszy wpis w roku po\u015bwi\u0119ci\u0107 czemu\u015b pozytywnemu.<\/p>\n
Ot\u00f3\u017c Aleksandra Kurzak podpisa\u0142a kontrakt na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 z firm\u0105 Decca (b\u0119d\u0105c\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Universalu). Co wi\u0119cej, w grudniu nagra\u0142a ju\u017c pierwsz\u0105 p\u0142yt\u0119 z ariami – m.in. z Purytan<\/em> Belliniego, \u0141ucji z Lammermoor<\/em> Donizettiego, Traviaty<\/em> Verdiego (z aktu I) i… Strasznego dworu<\/em> Moniuszki. Akompaniuje jej Orquesta de la Comunidad Valenciana (orkiestra opery w Walencji) pod batut\u0105 m\u0142odego izraelskiego dyrygenta (rocznik 1981) Omera Meira Wellbera, kt\u00f3ry od przysz\u0142ego sezonu zast\u0105pi Lorina Maazela na stanowisku dyrektora artystycznego tej orkiestry. P\u0142yta uka\u017ce si\u0119 w po\u0142owie tego roku. W drugiej za\u015b po\u0142owie \u015bpiewaczka pojawi si\u0119 go\u015bcinnie na nowej p\u0142ycie tenora Josepha Calleji – w duetach z Cyganerii<\/em> Pucciniego i Po\u0142awiaczy pere\u0142<\/em> Bizeta.<\/p>\n W\u015br\u00f3d plan\u00f3w artystycznych Pani Aleksandry na rok 2011 znajdzie si\u0119 recital w La Scali oraz\u00a0role: Wioletty w Traviacie<\/em> (Hamburg, Warszawa, Turyn), Adiny w Napoju mi\u0142osnym<\/em> Donizettiego (Walencja i Wiede\u0144 – Staatsoper), Rozyny w Cyruliku sewilskim<\/em> (Covent Garden), Zuzanny w Weselu Figara<\/em> (Madryt; niestety nie Warszawa), Fiordiligi w Cosi fan tutte<\/em> (Los Angeles), \u0141ucji (Warszawa) oraz Ma\u0142gosi w Jasiu i Ma\u0142gosi<\/em> Humperdincka (Met).<\/p>\n W notatce, jak\u0105 otrzyma\u0142am w mailu, wypowiada si\u0119 Paul Moseley z firmy: „Gdy w Decca Classics witamy now\u0105 sopranistk\u0119, jest to dla nas zawsze wielka chwila. Decca to przecie\u017c wytw\u00f3rnia znana ze wsp\u00f3\u0142pracy ze znakomitymi \u015bpiewakami. Jestem przekonany, \u017ce Pani Aleksandra b\u0119dzie now\u0105, wielk\u0105 gwiazd\u0105, na kt\u00f3r\u0105 tak czekamy. To wspania\u0142y muzyk, a przede wszystkim fenomenalna aktorka oraz wielka \u015bpiewaczka”. Sama sopranistka dodaje: „Wydawanie album\u00f3w w tej samej wytw\u00f3rni, co Pavarotti, Freni, Sutherland, Tebaldi oraz Fleming to wielki zaszczyt. Jestem niezwykle dumna, \u017ce b\u0119d\u0119 pierwsz\u0105 polsk\u0105 artystk\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z t\u0105 legendarn\u0105 wytw\u00f3rni\u0105”.<\/p>\n Tak mi si\u0119 teraz przypomina, \u017ce mog\u0142a nie by\u0107 pierwsz\u0105… kto wie? Cytuj\u0119 tu wypowied\u017a z mojego wywiadu-rzeki z Ew\u0105 Podle\u015b i Jerzym Marchwi\u0144skim Razem w \u017cyciu i muzyce<\/em> (PWM 2001). Kontekst: Ewa Podle\u015b wzi\u0119\u0142a kiedy\u015b udzia\u0142 w serii koncertowych wykona\u0144 Rinalda<\/em> Haendla,\u00a0organizowanym przez Decc\u0119 dla Cecilii Bartoli; pocz\u0105tkowo wytw\u00f3rnia chcia\u0142a, by ich gwiazda wykonywa\u0142a rol\u0119 tytu\u0142ow\u0105, ale ona sama rozs\u0105dnie stwierdzi\u0142a, \u017ce to nie dla niej partia, wi\u0119c poprzesta\u0142a na roli Almireny, a do za\u015bpiewania Rinalda zaproszono Podle\u015b (w tej roli debiutowa\u0142a w Met i by\u0142 to bardzo dobry debiut; niestety Levine jako\u015b za ni\u0105 nie przepada\u0142, wi\u0119c miejsca nie zagrza\u0142a). Zreszt\u0105 na afiszach jej nazwiska nie by\u0142o. Teraz cytuj\u0119 Pani\u0105 Ew\u0119: „By\u0142y te\u017c na tym tournee bankiety, kt\u00f3re Decca urz\u0105dza\u0142a dla Bartoli – ja stwierdzi\u0142am, \u017ce skoro one nie s\u0105 dla mnie, to mam je w nosie i nie b\u0119d\u0119 w nich uczestniczy\u0107. I pami\u0119tam, po jednym z wyst\u0119p\u00f3w przysz\u0142o do mnie do garderoby dw\u00f3ch m\u0142odych ludzi. Weszli, stan\u0119li i patrz\u0105, a\u017c wreszcie jeden m\u00f3wi: –\u00a0We are from Decca<\/em>. – Ja na to: –\u00a0Fine<\/em>. – On z wi\u0119kszym naciskiem: –\u00a0We are from Decca<\/em>. – A ja: – OK, I’m happy<\/em>. –\u00a0Spojrzeli po sobie i zn\u00f3w: – We are from Decca<\/em>. – OK, yes, thank you<\/em>. – Oni w ko\u0144cu m\u00f3wi\u0105: –\u00a0You were marvellous<\/em>. – Ja odpowiadam: – Thank you very much<\/em>. – Oni zn\u00f3w: We are from Decca<\/em>. – Ja:\u00a0– So what?<\/em> – A oni na to: – Are you all right?<\/em> – Ja m\u00f3wi\u0119 ju\u017c w\u015bciek\u0142a: – Ye, I am all right!<\/em> – Oni na to: – I’m sorry<\/em> – i wyszli. O co im chodzi\u0142o?”<\/p>\n Gdyby wi\u0119c nie niech\u0119\u0107 Ewy Podle\u015b do bankiet\u00f3w\u00a0oraz nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 rozmowy ze zm\u0119czon\u0105 po wyst\u0119pie artystk\u0105 ze strony ludzi z Dekki, by\u0107 mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie ona by\u0142aby pierwsz\u0105 polsk\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 nagrywaj\u0105c\u0105 dla tej firmy?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Chcia\u0142am napisa\u0107 o jednej straszliwie mnie bulwersuj\u0105cej sprawie – i jeszcze o niej z pewno\u015bci\u0105, i to szybko, napisz\u0119. Jednak dzi\u015b Universal przys\u0142a\u0142 w mailu tak dobr\u0105 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce po prostu trzeba si\u0119 ni\u0105 podzieli\u0107. No i przyznam, \u017ce przyjemniej pierwszy wpis w roku po\u015bwi\u0119ci\u0107 czemu\u015b pozytywnemu. Ot\u00f3\u017c Aleksandra Kurzak podpisa\u0142a kontrakt na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 z […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/598"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=598"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/598\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}