Oby to tylko nie by\u0142a wr\u00f3\u017cba, bowiem koncert w gda\u0144skim Europejskim Centrum Solidarno\u015bci zosta\u0142 zorganizowany z okazji 25-lecia dobros\u0105siedzkich stosunk\u00f3w polsko-niemieckich.<\/p>\n
<\/p>\n
Na pociech\u0119 mo\u017cna zdradzi\u0107, \u017ce \u201e\u0142ab\u0119dzie tematy\u201d s\u0105 te\u017c poruszane na innych koncertach tourn\u00e9e Baltic Sea Philharmonic: 15 wrze\u015bnia w K\u0142ajpedzie, 16 wrze\u015bnia w Kaliningradzie, 20 wrze\u015bnia w Kopenhadze i 24 wrze\u015bnia w Peenem\u00fcnde. Mo\u017ce wi\u0119c nie b\u0119dzie tak \u017ale?<\/p>\n
Baltic Sea Philharmonic wyp\u0105czkowa\u0142a w zesz\u0142ym roku z za\u0142o\u017conej w 2008 r. i r\u00f3wnie\u017c prowadzonej przez\u00a0Kristjana J\u00e4rvi m\u0142odzie\u017cowej Baltic Sea Youth Philharmonic (kt\u00f3ra ju\u017c wyst\u0119powa\u0142a w Polsce). W jej sk\u0142ad wchodz\u0105 zar\u00f3wno muzycy (z wszystkich kraj\u00f3w nadba\u0142tyckich, w tym Polski), kt\u00f3rzy grali wcze\u015bniej w m\u0142odzie\u017c\u00f3wce, jak i ci, kt\u00f3rzy zdali do niej w przes\u0142uchaniach. Z daleka wygl\u0105da tak samo m\u0142odo, cho\u0107 chyba ma by\u0107 powa\u017cniejsza. To dopiero drugie jej tourn\u00e9e. Rol\u0119 lider\u00f3w pi\u0119ciu grup smyczk\u00f3w spe\u0142niaj\u0105 na tej trasie cz\u0142onkowie zespo\u0142u Kremerata Baltica.<\/p>\n
Lokalizacja gda\u0144skiego koncertu by\u0142a symboliczna, acz tym samym nieco dziwna. Krzes\u0142a dla publiczno\u015bci ustawiono w hallu g\u0142\u00f3wnym, a orkiestra zosta\u0142a umiejscowiona w tzw. ogrodzie zimowym, gdzie pu\u0142ap podnosi si\u0119 o kilka pi\u0119ter. Orkiestra by\u0142a te\u017c nag\u0142o\u015bniona. Jeszcze z przodu (wi\u0119kszo\u015b\u0107 koncertu przesiedzia\u0142am w VI rz\u0119dzie) brzmia\u0142o to odrobin\u0119 bardziej naturalnie, ale z ty\u0142u, gdzie si\u0119 przenios\u0142am na bisy – ju\u017c nie. Ale chyba tej publiczno\u015bci to nie przeszkadza\u0142o.<\/p>\n
Rozk\u0142ad wieczoru wystawia\u0142 s\u0142uchaczy na nie\u0142atw\u0105 pr\u00f3b\u0119. Najpierw liczne przem\u00f3wienia \u2013 w sumie ponad 40 minut. Honory domu pe\u0142ni\u0142 dyrektor ECS Basil Kerski, przemawiali przedstawiciele obu stron, polskiej i niemieckiej. Pojawi\u0142 si\u0119 te\u017c Lech Wa\u0142\u0119sa, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142 po swojemu, ale, jak to u niego, mia\u0142o to szczeg\u00f3lny wyd\u017awi\u0119k \u2013 m\u00f3wi\u0142 o tym, \u017ce jeste\u015bmy skazani na budowanie, nie burzenie, i \u017ce cho\u0107 s\u0105 ostatnio z tym trudno\u015bci, musimy je zwalczy\u0107, bo nie mamy wyj\u015bcia. Dosta\u0142 wielkie brawa i zaraz potem uciek\u0142 \u2013 sam powiedzia\u0142 na pocz\u0105tku, \u017ce jedzie prosto spod Siedlec z jakiego\u015b wesela, wi\u0119c zrozumia\u0142e, \u017ce na powa\u017ck\u0119 nie mia\u0142 si\u0142 ani nastroju.<\/p>\n
Koncert rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 pierwszym \u0142ab\u0119dzim akcentem \u2013 utworem Arvo P\u00e4rta Swansong<\/em><\/a>, b\u0119d\u0105cym orkiestrow\u0105 przer\u00f3bk\u0105 ch\u00f3ralnego Littlemore Tractus<\/a><\/em>. Gdybym nie wiedzia\u0142a, \u017ce to P\u00e4rt, nie pozna\u0142abym tego nawi\u0105zania z jednej strony do \u015bredniowiecza spod znaku Dufaya, z drugiej (w wersji orkiestrowej) do jakiego\u015b skrzy\u017cowania Sibeliusa z\u2026 Glassem. Bardzo filmowo to brzmi; wersja ch\u00f3ralna takich skojarze\u0144 nie wywo\u0142uje.<\/p>\n P\u00f3\u017aniej \u2013 Koncert skrzypcowy<\/em> op. 67 Mieczys\u0142awa Weinberga z Gidonem Kremerem jako solist\u0105. Jak wykonuje on ten koncert \u2013 pisa\u0142am ju\u017c<\/a> kilka miesi\u0119cy temu, gdy gra\u0142 go z Sinfoniett\u0105 Cracovi\u0105. Dodam tylko, \u017ce tym razem sprawia\u0142 wra\u017cenie troch\u0119 zm\u0119czonego, a poza tym parokrotnie rozchodzili si\u0119 z orkiestr\u0105 \u2013 mo\u017ce pr\u00f3b by\u0142o za ma\u0142o? Bis by\u0142 inny ni\u017c w Krakowie, r\u00f3wnie\u017c nastrojowy, ale aktualny: dzie\u0142o Igora \u0141obody Requiem dla Ukrainy<\/em>, z przewijaj\u0105cym si\u0119 motywem pie\u015bni Rewe ta stohne Dnipr szyrokyj<\/em>, jednym s\u0142owem to, co gra\u0142a w Kijowie<\/a> na bis Lisa Batiashvili, ale w wersji chyba troch\u0119 bardziej rozbudowanej.<\/p>\n Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ju\u017c ca\u0142kiem zape\u0142ni\u0142y \u0142ab\u0119dzie: suita koncertowa z Jeziora \u0142ab\u0119dziego<\/em> Czajkowskiego, skompilowana przez dyrygenta, Kristjana J\u00e4rvi. Trwa\u0142a godzin\u0119 i by\u0142a jednym wielkim ci\u0105giem hit\u00f3w, walc\u00f3w, polek i innych ta\u0144c\u00f3w \u2013 na plus nale\u017cy zapisa\u0107, \u017ce motyw czo\u0142owy Jeziora<\/em> pojawi\u0142 si\u0119 dopiero o 5 minutach, a ma\u0142e \u0142ab\u0105dki zata\u0144czy\u0142y po p\u00f3\u0142godzinie\u2026 Dyrygent, kt\u00f3ry w dw\u00f3ch poprzednich utworach by\u0142 bardziej na serio, tu zn\u00f3w wr\u00f3ci\u0142 do swoich efekciarskich chwyt\u00f3w w ameryka\u0144skim stylu, jak przykucanie i skakanie albo pokazywanie publiczno\u015bci, \u017ce tak, teraz mo\u017ce klaska\u0107. Mnie to dra\u017cni, ale ludziom si\u0119 podoba. I jeszcze dwa bisy: najpierw wyciszenie w kr\u00f3tkim utworze Sibeliusa, a na koniec opracowanie ludowych pie\u015bni esto\u0144skich, podczas kt\u00f3rych J\u00e4rvi szala\u0142 po ca\u0142ej sali, coraz to kogo\u015b porywaj\u0105c do ta\u0144ca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oby to tylko nie by\u0142a wr\u00f3\u017cba, bowiem koncert w gda\u0144skim Europejskim Centrum Solidarno\u015bci zosta\u0142 zorganizowany z okazji 25-lecia dobros\u0105siedzkich stosunk\u00f3w polsko-niemieckich.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5990"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5990"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5990\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5994,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5990\/revisions\/5994"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5990"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5990"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5990"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}