Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 ostatni etap Konkursu im. Wieniawskiego. Jak na razie to, czego si\u0119 spodziewa\u0142am, potwierdza si\u0119.<\/p>\n
<\/p>\n
Jak wspomina\u0142am wcze\u015bniej, kiedy sobie kompletowa\u0142am \u201emoj\u0105\u201d fina\u0142ow\u0105 sz\u00f3stk\u0119, mia\u0142am pewne trudno\u015bci. Tym bardziej si\u0119 zdziwi\u0142am, kiedy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zamiast sz\u00f3stki jest si\u00f3demka. Czyli na wyrost. I c\u00f3\u017c, teraz musimy si\u0119 m\u0119czy\u0107\u2026<\/p>\n
Pierwszy wiecz\u00f3r fina\u0142\u00f3w by\u0142 najtrudniejszy, bo wyst\u0105pi\u0142y a\u017c trzy osoby, ka\u017cda z dwoma koncertami skrzypcowymi. Na szcz\u0119\u015bcie: po pierwsze, nie grali dw\u00f3ch pod rz\u0105d, wi\u0119c mogli w przerwie odpocz\u0105\u0107; po drugie, poza Wieniawskim (wszyscy finali\u015bci graj\u0105 Koncert d-moll<\/em>) ka\u017cdy wykonywa\u0142 inny utw\u00f3r. Tylko prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c jak por\u00f3wnywa\u0107 Brahmsa i Beethovena z Szostakowiczem?<\/p>\n Rozpocz\u0105\u0142 Richard Lin Wieniawskim pod batut\u0105 \u0141ukasza Borowicza (kt\u00f3ry dyryguje orkiestr\u0105 Filharmonii Pozna\u0144skiej na przemian z Markiem Pijarowskim). Pocz\u0105tek by\u0142 \u015bpiewny i romantyczny, ale nic z tego nie wynik\u0142o. Tak w\u0142a\u015bnie jest z tym skrzypkiem: jeden spos\u00f3b gry, jedna ekspresja, z pocz\u0105tku mo\u017ce si\u0119 podoba\u0107, po jakim\u015b czasie nu\u017cy, przynajmniej mnie. Ponadto by\u0142o s\u0142ycha\u0107, tak\u017ce w dziedzinie techniki, \u017ce ten koncert jest dla niego kompletnie \u015bwie\u017cy. Druga cz\u0119\u015b\u0107 by\u0142a \u015bpiewna jak trzeba, ale w dalszej cz\u0119\u015bci zbyt du\u017co by\u0142o glissand i nieczysto\u015bci. A fina\u0142 by\u0142 bez blasku.<\/p>\n Ryosuke Suho to podobny przypadek. Te\u017c na pocz\u0105tku wydaje si\u0119, \u017ce jest \u0142adnie, i te\u017c szybko przestaje. Je\u015bli nawet pocz\u0105tek sprawia\u0142 wra\u017cenie dramatyczne, to potem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to tylko poz\u00f3r. I w pewnym momencie zrobi\u0142o si\u0119 po prostu nudno.<\/p>\n Przerwy dzi\u015b by\u0142y dwie \u2013 z lito\u015bci dla orkiestry. Po pierwszej wreszcie pojawi\u0142 si\u0119 ciekawszy Wieniawski, lekki, romantyczny i wiosenny – gra\u0142a Veriko Tchumburidze. Marek Pijarowski troch\u0119 oci\u0105ga\u0142 tempa, ale m\u0142odej skrzypaczce uda\u0142o si\u0119 pokaza\u0107 w\u0142a\u015bciwy nastr\u00f3j, a fina\u0142 mia\u0142 zaci\u0119cie. Potem z tym samym dyrygentem Lin gra\u0142 Koncert<\/em> Beethovena \u2013 i to by\u0142 dopiero koszmar. Sama I cz\u0119\u015b\u0107 trwa\u0142a p\u00f3\u0142 godziny i cho\u0107 na pocz\u0105tek skrzypek sprawia\u0142 wra\u017cenie pewniejszego ni\u017c w Wieniawskim, to w \u015brodku co\u015b jakby si\u0119 zatrzyma\u0142o, zrobi\u0142o si\u0119 jako\u015b szkolnie. Obawiam si\u0119, \u017ce dyrygent te\u017c odegra\u0142 tu swoj\u0105 rol\u0119. Lin wzbudzi\u0142 jednak sympati\u0119 m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3rej w przerwie, ju\u017c na korytarzu, za\u015bpiewa\u0142 pono\u0107 (nie s\u0142ysza\u0142am, ale s\u0142ysza\u0142am burz\u0119 oklask\u00f3w) co\u015b z chi\u0144skiego popu. Mo\u017ce w tej dziedzinie powinien startowa\u0107?<\/p>\n O Wieniawskim Suho nie b\u0119d\u0119 si\u0119 rozpisywa\u0107, bo musia\u0142abym napisa\u0107 co\u015b podobnego jak o Linie. Ale potem wreszcie doczekali\u015bmy si\u0119 prawdziwej kreacji, czyli I Koncertu<\/em> Szostakowicza w wykonaniu Veriko Tchumburidze. Gra\u0142a jak w transie, a orkiestra pod batut\u0105 Borowicza pr\u00f3bowa\u0142a jej dzielnie towarzyszy\u0107. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 \u2013 nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119 melodia, ale swoim polarnym ch\u0142odem wywo\u0142uj\u0105ca ciarki chodz\u0105ce po krzy\u017cu; druga sardoniczna i bezwzgl\u0119dna; Passacaglia<\/em> pe\u0142na tragizmu, wstrz\u0105saj\u0105ca kadencja, wreszcie na koniec dzika Burleska<\/em>. Odby\u0142 si\u0119 pierwszy stojak na tym konkursie, w pe\u0142ni zas\u0142u\u017cony. I nie powiem, \u017ce tego nie przewidzia\u0142am.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 ostatni etap Konkursu im. Wieniawskiego. Jak na razie to, czego si\u0119 spodziewa\u0142am, potwierdza si\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6031"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6031"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6031\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6419,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6031\/revisions\/6419"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6031"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6031"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6031"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}