
{"id":6057,"date":"2016-11-06T13:31:01","date_gmt":"2016-11-06T12:31:01","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6057"},"modified":"2016-11-06T13:31:01","modified_gmt":"2016-11-06T12:31:01","slug":"koncert-wielkiego-pedagoga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/11\/06\/koncert-wielkiego-pedagoga\/","title":{"rendered":"Koncert wielkiego pedagoga"},"content":{"rendered":"<p>Dzi\u015b, jak przypomnia\u0142 <strong>schwarzerpeter<\/strong>, urodziny Ignacego Jana Paderewskiego, z czym zwi\u0105zany by\u0142 wczorajszy koncert w FN. Ale g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 by\u0142o pierwsze w Polsce wykonanie utworu jego pedagoga, Teodora Leszetyckiego.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>To by\u0142a nies\u0142ychanie barwna posta\u0107. Urodzi\u0142 si\u0119 w \u0141a\u0144cucie, gdzie jego ojciec, a wcze\u015bniej dziadek, uczyli muzyki ma\u0142ych Potockich. Jako cudowne dziecko debiutowa\u0142 we Lwowie pod batut\u0105 Franza Xaviera Mozarta. Przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia mieszka\u0142 w Wiedniu. Wyst\u0119powa\u0107 nie lubi\u0142, powo\u0142anie znalaz\u0142 w pedagogice. Nazwiska jego uczni\u00f3w, ilo\u015b\u0107 znakomito\u015bci, kt\u00f3re wykszta\u0142ci\u0142, mo\u017ce zapiera\u0107 dech. Jego metody nauczania (on sam twierdzi\u0142, \u017ce nie ma \u017cadnej metody, ale chodzi te\u017c cho\u0107by o styl pracy) zosta\u0142y udokumentowane w ksi\u0105\u017ckach napisanych przez uczni\u00f3w. Jego cztery kolejne \u017cony tak\u017ce uczy\u0142y si\u0119 u niego, niekt\u00f3re pozostawi\u0142y po sobie r\u00f3wnie\u017c wspomnienia pisane. A do tego wszystkiego jeszcze komponowa\u0142 &#8211; wiele z jego utwor\u00f3w nie zosta\u0142o zreszt\u0105 wykonanych ani wydanych. Dotyczy to nawet dw\u00f3ch oper, a tak\u017ce wykonanego wczoraj <em>Koncertu c-moll<\/em>. Kiedy on mia\u0142 na to wszystko czas? Zdumiewaj\u0105ce.<\/p>\n<p>A <em>Koncert c-moll<\/em> jest dzie\u0142em mo\u017ce nie genialnym ani wybitnym, ale interesuj\u0105cym. Mo\u017cna go pos\u0142ucha\u0107 <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=qLfyPxUwVkY\">tutaj<\/a> i <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=3JdYMdr4cs0\">tutaj<\/a>. Powsta\u0142 prawdopodobnie w czasach m\u0142odo\u015bci &#8211; w programie podana jest data 1852, ale ze znakiem zapytania. To sp\u00f3\u017aniony wykwit stylu brillant; szczeg\u00f3lna jest atmosfera koncertu, bliska marszowi \u017ca\u0142obnemu (zw\u0142aszcza nietuzinkowe jest podprowadzenie pod wej\u015bcie solowego fortepianu). Zaskakuj\u0105ce s\u0105 te\u017c pojawiania si\u0119 sol\u00f3wek instrument\u00f3w d\u0119tych drewnianych, wchodz\u0105cych z solist\u0105 w dialog.<\/p>\n<p>Promotorem pokazania tego koncertu w Warszawie by\u0142 Hubert Rutkowski, kt\u00f3ry po uko\u0144czeniu tutejszej akademii studiowa\u0142 w Hamburgu u Korolova, pozosta\u0142 tam i obecnie jest jednym z najm\u0142odszych profesor\u00f3w tej uczelni, a teraz nawet kierownikiem katedry fortepianu. Jedn\u0105 z jego pasji jest wykonawstwo na fortepianach historycznych, inn\u0105 &#8211; wygrzebywanie dzie\u0142 zapomnianych. Pisa\u0142am tu o jego dw\u00f3ch p\u0142ytach: z <a href=\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2013\/03\/07\/pare-plytek-wokol-fortepianu\/\">dzie\u0142ami uczni\u00f3w Chopina<\/a> oraz <a href=\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2013\/10\/16\/erard-spod-lodzi\/\">utworami m\u0142odego Debussy&#8217;ego<\/a>. <em>Koncert<\/em> Leszetyckiego wykona\u0142 na fortepianie marki <span class=\"st\">B\u00f6sendorfer, <\/span>instrumencie historycznym z dw\u00f3ch powod\u00f3w: pierwszy to oczywi\u015bcie czas zbudowania (1882 r.), drugi &#8211; poniewa\u017c nale\u017ca\u0142 do Leszetyckiego, a grywa\u0142 na nim m.in. Paderewski (po utworze Leszetyckiego Rutkowski wykona\u0142 jeszcze <em>Fantazj\u0119 polsk\u0105<\/em> Paderewskiego). Zosta\u0142 wypo\u017cyczony specjalnie na ten koncert z kolekcji Clavier-Salon w Getyndze.<\/p>\n<p>I tu b\u0142\u0105d zasadniczy. Towarzyszy\u0142a Polska Orkiestra Radiowa pod batut\u0105 Micha\u0142a Klauzy. Nie ta epoka, nie ten kaliber, nie to brzmienie. Ten dziewi\u0119tnastowieczny przecie\u017c jeszcze instrument, o brzmieniu bardziej nik\u0142ym od wsp\u00f3\u0142czesnego, chwilami bywa\u0142 po prostu przez orkiestr\u0119 zag\u0142uszany. Potrzebny tu by\u0142by raczej zesp\u00f3\u0142 w rodzaju Orkiestry Wieku O\u015bwiecenia &#8211; wci\u0105\u017c mam w pami\u0119ci pi\u0119kne wykonanie <a href=\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2011\/08\/31\/steinway-rocznik-1875\/\">Brahmsa na Chopiejach<\/a>. A instrument, na kt\u00f3rym w\u00f3wczas gra\u0142 Lubimov, jest starszy od tego tylko o 7 lat.<\/p>\n<p>O drugiej cz\u0119\u015bci koncertu, po\u015bwi\u0119conej Mozartowi, nie b\u0119d\u0119 si\u0119 wypowiada\u0107 &#8211; nie wypad\u0142a niestety najlepiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dzi\u015b, jak przypomnia\u0142 schwarzerpeter, urodziny Ignacego Jana Paderewskiego, z czym zwi\u0105zany by\u0142 wczorajszy koncert w FN. Ale g\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 by\u0142o pierwsze w Polsce wykonanie utworu jego pedagoga, Teodora Leszetyckiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6057"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6057"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6057\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6059,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6057\/revisions\/6059"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6057"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6057"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6057"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}