
{"id":6086,"date":"2016-11-17T00:10:09","date_gmt":"2016-11-16T23:10:09","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6086"},"modified":"2016-11-17T00:10:09","modified_gmt":"2016-11-16T23:10:09","slug":"w-ecm-sa-rozne-muzyki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2016\/11\/17\/w-ecm-sa-rozne-muzyki\/","title":{"rendered":"W ECM s\u0105 r\u00f3\u017cne muzyki"},"content":{"rendered":"<p>S\u0142uchali\u015bmy dzi\u015b w Bielsku dw\u00f3ch zupe\u0142nie od siebie odmiennych koncert\u00f3w, ale ka\u017cdy z nich w jaki\u015b spos\u00f3b pasuje do profilu ECM.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce bardziej pierwszy, czyli wyst\u0119p dw\u00f3ch trzecich (ale zasadniczych) zespo\u0142u Food \u2013 norweskiego perkusisty Thomasa Str\u00f8nena i brytyjskiego saksofonisty Iaina Ballamy\u2019ego; obaj u\u017cywaj\u0105 te\u017c elektroniki. Wraz z gitarzyst\u0105 Christianem Fenneszem nagrali trzy lata temu (a wyda\u0142o ECM w zesz\u0142ym roku) p\u0142yt\u0119 <em>This is Not a Miracle;<\/em> koncert po\u015bwi\u0119cony by\u0142 materia\u0142owi z tej w\u0142a\u015bnie p\u0142yty. A w\u0142a\u015bciwie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce z grubsza materia\u0142owi, muzycy bowiem podkre\u015blaj\u0105, \u017ce graj\u0105 improwizacje (<em>this is a high risk strategy<\/em> &#8211; zaznaczy\u0142 saksofonista). Niby tego si\u0119 w jazzie nie musi podkre\u015bla\u0107, ale po pierwsze nieraz widujemy ca\u0142kiem dok\u0142adnie wypisane \u201ekwity\u201d u jazzmen\u00f3w, a po drugie czy to, co gra Food, to tak do ko\u0144ca jazz? Jest to taki strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ry sobie p\u0142ynie mniej lub bardziej wartkim nurtem, o klimatach nieco new age\u2019owych. Skojarzenie to pot\u0119gowa\u0142 jeszcze pokazywany w tle <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=79v6Tj9d64A\">film Dave\u2019a McKeana<\/a> z dzikimi p\u00f3\u0142nocnymi krajobrazami, kt\u00f3rego ka\u017cdy kadr m\u00f3g\u0142by sta\u0107 si\u0119 ok\u0142adk\u0105 dla ECM. Mam tu mieszane uczucia: o ile soli\u015bci s\u0105 znakomici, zw\u0142aszcza perkusista, i graj\u0105 ciekawie (cho\u0107 przyznam si\u0119, \u017ce momentami odp\u0142ywa\u0142am), to obraz tu moim zdaniem troch\u0119 przeszkadza, bo jednak jeste\u015bmy wzrokowcami i natychmiast zaczynamy si\u0119 wg\u0142\u0119bia\u0107 i szuka\u0107 jakich\u015b powi\u0105za\u0144 mi\u0119dzy warstwami. Zdecydowanie lepiej s\u0142ucha si\u0119 Food bez obrazk\u00f3w, o czym przekona\u0142am si\u0119 wcze\u015bniej podczas przes\u0142uchiwania p\u0142yty.<\/p>\n<p>Nie mo\u017cna by\u0142o wymy\u015bli\u0107 wi\u0119kszego kontrastu ni\u017c drugiego koncertu z pierwszym. Tr\u0119bacz izraelski Avishai Cohen (nie myli\u0107 ze znakomitym r\u00f3wnie\u017c kontrabasist\u0105 o tym samym imieniu i nazwisku!) mia\u0142 ju\u017c wyst\u0105pi\u0107 na Jazzowej Jesieni dwa lata temu w kwartecie Marka Turnera, jednak przed samym koncertem zosta\u0142 dramatycznym telefonem zawezwany do domu z powodu choroby ojca (Tomasz Sta\u0144ko w\u0142a\u015bnie mi powiedzia\u0142, \u017ce Avishai sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 wtedy\u00a0dos\u0142ownie o 20 minut \u2013 kiedy przyjecha\u0142, ojciec ju\u017c nie \u017cy\u0142). Dzi\u015b przyjecha\u0142 jako lider w\u0142asnego kwartetu, z kt\u00f3rym nagra\u0142 p\u0142yt\u0119 <em>Into the Silence<\/em> po\u015bwi\u0119con\u0105 w\u0142a\u015bnie zmar\u0142emu ojcu \u2013 ukaza\u0142a si\u0119 w lutym br.<\/p>\n<p>Ju\u017c w przerwie mi\u0119dzy koncertami b\u0119d\u0105c na zapleczu s\u0142ysza\u0142am, jak si\u0119 rozgrywa\u0142 pokazuj\u0105c i\u015bcie imponuj\u0105c\u0105 technik\u0119. Ale na scenie us\u0142yszeli\u015bmy co\u015b innego \u2013 czyst\u0105 poezj\u0119. Cho\u0107 w szybszych fragmentach oczywi\u015bcie technik\u0119 te\u017c. Zesp\u00f3\u0142 przyjecha\u0142 w nieco innym sk\u0142adzie ni\u017c na p\u0142ycie: ten sam pianista Yonathan Avishai, ale zamiast Erica Revisa na basie gra\u0142 Yoni Zelnik, a na perkusji zamiast Nasheeta Waitsa pojawi\u0142 si\u0119 wspania\u0142y Jonathan Blake, kt\u00f3remu pa\u0142eczki same \u015bmiga\u0142y w d\u0142oniach. Na p\u0142ycie wyst\u0119puje jeszcze tenorzysta Bill McHenry. <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=kj_Hp7SONtM\">Tutaj <\/a>jeszcze troch\u0119 inny sk\u0142ad.<\/p>\n<p>Pianista jest niezwykle interesuj\u0105cy, gra na pe\u0142nym luzie, wida\u0107 te\u017c, \u017ce ma formacj\u0119 klasyczn\u0105. Og\u00f3lnie muzyka z albumu \u2013 jak powiedzia\u0142 lider, pi\u0119ciocz\u0119\u015bciowa suita, z kt\u00f3rej wykonano cztery pierwsze cz\u0119\u015bci \u2013 jest bardzo oryginalna, ma w sobie \u015bwie\u017co\u015b\u0107, napi\u0119cie i drapie\u017cno\u015b\u0107. Mog\u0142aby by\u0107 ilustracj\u0105 krymina\u0142u noir, co\u015b jak muzyka Milesa Davisa do <em>Wind\u0105 na szafot<\/em>. My\u015bl\u0119, \u017ce jeszcze ciekawsza mo\u017ce b\u0119dzie kolejna p\u0142yta zespo\u0142u, z kt\u00f3rej materia\u0142 muzycy pokazali jako ostatni punkt programu. Na bis by\u0142a klasyka \u2013 <em>Art Deco <\/em>Dona Cherry\u2019ego, czysta rado\u015b\u0107 \u017cycia i grania.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>S\u0142uchali\u015bmy dzi\u015b w Bielsku dw\u00f3ch zupe\u0142nie od siebie odmiennych koncert\u00f3w, ale ka\u017cdy z nich w jaki\u015b spos\u00f3b pasuje do profilu ECM.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6086"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6086"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6086\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6087,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6086\/revisions\/6087"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6086"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6086"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6086"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}