{"id":620,"date":"2011-02-28T00:13:00","date_gmt":"2011-02-27T23:13:00","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=620"},"modified":"2011-02-28T00:19:52","modified_gmt":"2011-02-27T23:19:52","slug":"francuski-folk-romantyczny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/02\/28\/francuski-folk-romantyczny\/","title":{"rendered":"Francuski folk romantyczny"},"content":{"rendered":"

My\u015bl\u0119, \u017ce koncerty z cyklu Mazovia Goes Baroque mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 kultowe. W pi\u0105tek zreszt\u0105 podobno by\u0142a pe\u0142na sala, w sobot\u0119 ju\u017c przysz\u0142o mniej ludzi, ale dla tzw. meloman\u00f3w wszechstronnych by\u0142a konkurencja –\u00a0wyst\u0119p graj\u0105cego na pianoforte Janusza Olejniczaka na Zamku Kr\u00f3lewskim. Ja zdecydowa\u0142am si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 na wyst\u0119p zespo\u0142u Les Musiciens de Saint-Julien<\/a>, a potem szybko pojecha\u0107 do domu i wys\u0142ucha\u0107 retransmisji poprzedniego koncertu.<\/p>\n

Dzisiejszy by\u0142 w\u0142a\u015bciwie praktycznie ca\u0142kowicie folkowy – po\u015bwi\u0119cony ludowym pie\u015bniom z „g\u0142\u0119bi Francji”, co sprowadza si\u0119 mniej wi\u0119cej do region\u00f3w Owerni, Limousin,\u00a0Burgundii, Berry. Tematycznie skupia\u0142y si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na opowie\u015bciach o pasterzach i wilkach. Pysznie brzmia\u0142o trio skrzypce-dudy-lira korbowa; ka\u017cdy z artyst\u00f3w wyst\u0105pi\u0142 te\u017c solo i \u015bpiewaj\u0105co. Rytmy bourr\u00e9e dominowa\u0142y, by\u0142y te\u017c walce i polki, a nawet mazurek. By\u0142o po prostu \u017cywio\u0142owo, a dwie dziewczyny z boku sali w pewnym momencie zacz\u0119\u0142y ta\u0144czy\u0107, ca\u0142kiem jak na Nowej Tradycji.<\/p>\n

O wiele jednak ciekawszy by\u0142 program pi\u0105tkowy. Zestawienie opracowanych przez kompozytor\u00f3w XIX- i XX-wiecznych piosenek ludowych, zn\u00f3w najcz\u0119\u015bciej w rytmie bourr\u00e9e, ale w formie szkolonego \u015bpiewu (Fran\u00e7oise Masset) z fortepianem, z nachodz\u0105cymi na nie ludowymi brzmieniami dud czy liry korbowej by\u0142o po prostu urocze. A opracowania\u00a0– przer\u00f3\u017cne. Folklor\u00a0wszed\u0142 na salony\u00a0w czasach romantyzmu. W programie\u00a0pojawi\u0142o si\u0119 nawet opracowanie Chopina (a i owszem, jest takie<\/a>); t\u0119 epok\u0119 reprezentowa\u0142 te\u017c Liszt (Pastorale<\/a><\/em> z Lat pielgrzymki<\/em>, prawie nie grywane), a tak\u017ce… Pauline Viardot. Ma\u0142a suita zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona Nohant i George Sand (melodie beryszo\u0144skie). P\u00f3\u017aniejsi autorzy opracowa\u0144 to Georges Bizet, Emmanuel Chabrier, Augusta Holm\u00e8s, Edmond Lemaigre, Maurice Ravel, wreszcie Joseph Canteloube. \u015aliczne by\u0142o to pomieszanie konwencji, ukazanie jednocze\u015bnie dw\u00f3ch stron medalu. Pe\u0142ny postmodernizm i z niego korzy\u015bci.<\/p>\n

Cezary Zych projektuj\u0105c kolejne koncerty cyklu coraz cz\u0119\u015bciej robi takie folkowe wypady. Nast\u0119pna ods\u0142ona Mazovia Goes Baroque (10-11 marca w Warszawie, 12 marca na zamku w Gostyninie i 13 marca w pa\u0142acu w \u0141ochowie) tak\u017ce w t\u0119 stron\u0119 si\u0119 sk\u0142ania. Jednego wieczoru Holland Baroque Society (ciekawostka: jeden z solist\u00f3w, S\u0142owak, nazywa si\u0119 Jan Rokyta) poka\u017ce s\u0142owia\u0144skie inspiracje Telemanna, czyli samograj. Drugiego przedziwna sprawa: Winterreise<\/em> w wersji na sopran i lir\u0119 korbow\u0105. Trudno mi to sobie wyobrazi\u0107, jedno jest pewne: b\u0119dzie ciekawie.<\/p>\n

Oby tylko kolejne cz\u0119\u015bci cyklu mog\u0142y odbywa\u0107 si\u0119 bez zak\u0142\u00f3ce\u0144…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

My\u015bl\u0119, \u017ce koncerty z cyklu Mazovia Goes Baroque mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 kultowe. W pi\u0105tek zreszt\u0105 podobno by\u0142a pe\u0142na sala, w sobot\u0119 ju\u017c przysz\u0142o mniej ludzi, ale dla tzw. meloman\u00f3w wszechstronnych by\u0142a konkurencja –\u00a0wyst\u0119p graj\u0105cego na pianoforte Janusza Olejniczaka na Zamku Kr\u00f3lewskim. Ja zdecydowa\u0142am si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 na wyst\u0119p zespo\u0142u Les Musiciens de Saint-Julien, a potem szybko […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/620"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=620"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/620\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=620"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=620"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=620"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}