{"id":6238,"date":"2017-02-10T01:00:26","date_gmt":"2017-02-10T00:00:26","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6238"},"modified":"2017-02-10T01:00:26","modified_gmt":"2017-02-10T00:00:26","slug":"z-czasow-wielkiej-wojny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/02\/10\/z-czasow-wielkiej-wojny\/","title":{"rendered":"Z czas\u00f3w Wielkiej Wojny"},"content":{"rendered":"

Tak w Europie nazywa si\u0119 I wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105. Cykl p\u0142yt Les Musiciens de la Grande Guerre<\/em> – zacz\u0119to wydawa\u0107 w jej stulecie, w 2014, i w nim w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142 si\u0119 repertuar zaprezentowany w Filharmonii Narodowej przez Marca Mauillona i pianistk\u0119 Anne Le Bozec.<\/p>\n

<\/p>\n

W kr\u00f3tkim s\u0142owie wst\u0119pnym \u015bpiewak (dzi\u015b wyst\u0119puj\u0105cy raczej jako baryton; tak te\u017c jest okre\u015blany na p\u0142ytach z tego cyklu) opowiedzia\u0142, \u017ce zostali jako duet zaproszeni do nagrania p\u0142yty w tej serii; w\u00f3wczas we wsp\u00f3\u0142pracy z muzykologami zacz\u0119li zapoznawa\u0107 si\u0119 z repertuarem i sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na tym, \u017ce nagrali dwie p\u0142yty. Seria ukazuje si\u0119 wci\u0105\u017c w wydawnictwie Hortus i zawiera na razie 20 p\u0142yt (nast\u0119pne w przygotowaniu). Jak wida\u0107 – repertuar bogaty i zr\u00f3\u017cnicowany<\/a>. Francuski duet nagra\u0142 p\u0142yty nr 4 (M\u00e9lodies – Prescience Conscience<\/em>) i 15 (\u00c0 nos morts ignor\u00e9s<\/em>). Us\u0142yszeli\u015bmy utwory, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 na obu p\u0142ytach (sprzedawano je w filharmonicznym stoisku; kupi\u0142am i z przyjemno\u015bci\u0105 przes\u0142ucham).<\/p>\n

Jak powiedzieli arty\u015bci (pianistka te\u017c powiedzia\u0142a par\u0119 s\u0142\u00f3w od siebie), muzyka ta przynios\u0142a im wiele emocji i wzrusze\u0144. Us\u0142yszeli\u015bmy dzie\u0142a, kt\u00f3rych m\u0142odzi, utalentowani autorzy – jak pochodz\u0105cy z Sydney 35-letni Frederick Kelly, zaledwie 27-letni Niemiec Fritz J\u00fcrgens i jego starszy o rok rodak Rudi Stephan, a tak\u017ce 31-letni Anglik George Butterworth – zgin\u0119li podczas wojny. Tak\u017ce pie\u015bni tych, co mieli szcz\u0119\u015bcie prze\u017cy\u0107, w tym przepi\u0119kne Troix beaux oiseaux de paradis<\/em><\/a> Maurice’a Ravela, kt\u00f3ry upar\u0142 si\u0119, \u017ceby w wojnie uczestniczy\u0107, lecz nie chciano go wzi\u0105\u0107 do wojska z powodu w\u0105t\u0142ej konstytucji fizycznej; ostatecznie uda\u0142o mu si\u0119 przez chwil\u0119 zosta\u0107 kierowc\u0105 ci\u0119\u017car\u00f3wki; dwie pie\u015bni Alberta Roussela, dawnego marynarza, kt\u00f3ry ju\u017c jednak podczas wojny dzia\u0142a\u0142 tylko w Czerwonym Krzy\u017cu; dwie – pochodz\u0105cego z Czech Erwina Schulhoffa, kt\u00f3rego fatum mia\u0142o dopa\u015b\u0107 podczas kolejnej, straszniejszej jeszcze wojny. Par\u0119 jeszcze nazwisk, kt\u00f3re mi si\u0119 obi\u0142o o ucho (Reynaldo Hahn, Andr\u00e9 Caplet czy Lili Boulanger, kt\u00f3ra zmar\u0142a w wieku zaledwie 24 lat na zapalenie p\u0142uc, zreszt\u0105 dziesi\u0119\u0107 dni przed Debussym) i kilka takich, kt\u00f3rych w \u017cyciu nie s\u0142ysza\u0142am. Utw\u00f3r Debussy’ego te\u017c si\u0119 w tym programie pojawi\u0142, ale fortepianowy – rzadko grywana Berceuse H\u00e9ro\u00efque<\/em><\/span><\/a>.<\/p>\n

Wszystkie te dzie\u0142a \u0142\u0105cz\u0105 daty powstania, ograniczone do wojennych lat. Ale jak r\u00f3\u017cnorodna jest ich stylistyka! I jak typowa dla swoich kraj\u00f3w. To ju\u017c bana\u0142, \u017ce utwory francuskie s\u0105 bli\u017csze impresjonizmowi, a niemieckie – ekspresjonizmowi, ale np. jedna z pie\u015bni Butterwortha zapowiada ju\u017c Brittena. Pie\u015bni Schulhoffa te\u017c wybiegaj\u0105 w przysz\u0142o\u015b\u0107 (ju\u017c nied\u0142ugo zostan\u0105 entartete Musik<\/em>); z \u017calem te\u017c mo\u017cna sobie wyobra\u017ca\u0107, jak m\u00f3g\u0142by si\u0119 rozwin\u0105\u0107 talent Lili Boulanger czy Rudiego Stephana. To prawdziwe \u0142ab\u0119dzie \u015bpiewy.<\/p>\n

Do wojny podchodzono te\u017c mniej powa\u017cnie. Oba bisy przedstawia\u0142y satyryczne, musicalowe spojrzenie na wojn\u0119. Oh, it’s a lovely war<\/em><\/a>… Zaiste, chyba co jaki\u015b czas ludzko\u015b\u0107 musi g\u0142upie\u0107. Tylko dlaczego?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tak w Europie nazywa si\u0119 I wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105. Cykl p\u0142yt Les Musiciens de la Grande Guerre – zacz\u0119to wydawa\u0107 w jej stulecie, w 2014, i w nim w\u0142a\u015bnie pojawi\u0142 si\u0119 repertuar zaprezentowany w Filharmonii Narodowej przez Marca Mauillona i pianistk\u0119 Anne Le Bozec.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6238"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6238"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6238\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6239,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6238\/revisions\/6239"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}