{"id":624,"date":"2011-03-06T21:12:03","date_gmt":"2011-03-06T20:12:03","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=624"},"modified":"2011-03-06T23:34:56","modified_gmt":"2011-03-06T22:34:56","slug":"dwa-swiaty-w-jednym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/03\/06\/dwa-swiaty-w-jednym\/","title":{"rendered":"Dwa \u015bwiaty w jednym"},"content":{"rendered":"

Ostatnia przed wielkim remontem (i przed zmian\u0105 na stanowisku dyrektora) premiera operowa w Teatrze Wielkim w \u0141odzi sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z zestawu, na kt\u00f3ry wpad\u0142 Piotr Kami\u0144ski<\/strong> (\u015bmiesznie si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce akurat dok\u0142adnie te dwa utwory zestawiono dopiero co w operze we Frankfurcie<\/a>); w programie t\u0142umaczy, \u017ce znalaz\u0142 w nich punkty wsp\u00f3lne, swoisty awers i rewers. O Dydonie i Eneaszu<\/em>: „Sens opowie\u015bci jest jasny. M\u0119\u017cczyzna nie mo\u017ce si\u0119 spe\u0142ni\u0107 w mi\u0142osno-ma\u0142\u017ce\u0144skim zwi\u0105zku. W czterech \u015bcianach domu czuje si\u0119 jak sp\u0119tany orze\u0142”.\u00a0O Zamku Sinobrodego<\/em> Bart\u00f3ka: „…to samo, ale z m\u0119skiego punktu widzenia (…) M\u0119\u017cczyzna musi mie\u0107 swoje Tajemnice, podczas gdy Kobieta chce go pozna\u0107 i ca\u0142ego mie\u0107 dla siebie”. Czyli tak czy siak: baby zbyt wiele chc\u0105 (Dydona) i zbyt wiele pytaj\u0105 (Judith). R\u00f3\u017cnica jest taka, \u017ce Dydona si\u0119 nie domaga, wr\u0119cz, kiedy widzi zdrad\u0119, odpycha i odrzuca; Judith pyta rzeczywi\u015bcie do\u015b\u0107 nachalnie (ale przy jak cudownej muzyce…).<\/p>\n

Pomys\u0142 pocz\u0105tkowo jeszcze by\u0142 taki, \u017ceby spektakl zosta\u0142 wyre\u017cyserowany przez Andrzeja Seweryna, co okaza\u0142o si\u0119 niemo\u017cliwe. No i bardzo dobrze, nie wiadomo, co by nas spotka\u0142o. Za to odby\u0142 si\u0119 kolejny re\u017cyserski debiut operowy – wyj\u0105tkowo nie ze strony m\u0142odego re\u017cysera, lecz do\u015bwiadczonego, g\u0142\u00f3wnie w filmie i telewizji – Jacka G\u0105siorowskiego; dekoracje i kostiumy zaprojektowa\u0142a Anna Wunderlich, r\u00f3wnie\u017c po raz pierwszy w operze. Spektakl poprowadzi\u0142 \u0141ukasz Borowicz, kt\u00f3rego trzeba naprawd\u0119 podziwia\u0107 za to, co uda\u0142o mu si\u0119 zrobi\u0107 z zespo\u0142em, kt\u00f3ry na co dzie\u0144 grywa r\u00f3\u017cni\u015bcie, a zar\u00f3wno Purcella, jak Bart\u00f3ka nie grywa\u0142 w og\u00f3le (nale\u017cy go podziwia\u0107 tak\u017ce za jako\u015b\u0107 pracy w tym stresie, jaki teraz prze\u017cywa za spraw\u0105 wiadomych pan\u00f3w w Polskim Radiu). PMK natomiast popracowa\u0142 w Dydonie<\/em> nad angielszczyzn\u0105 (najlepszy efekt w ch\u00f3rze), a do Zamku<\/em>, \u015bpiewanego zwykle jednak po w\u0119giersku, przyrz\u0105dzi\u0142 tekst polski. Nie, wbrew temu, co podejrzewali wsp\u00f3\u0142pracownicy, nie zna w\u0119gierskiego – tak si\u0119 nam przyzna\u0142: wzi\u0105\u0142 wszelkie mo\u017cliwe przek\u0142ady (angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, tak\u017ce polski) oraz oryginaln\u0105 partytur\u0119 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 z tego \u015bredni\u0105 arytmetyczn\u0105. Efekt \u015bwietny.<\/p>\n

Z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci spektaklu, o ile jestem absolutn\u0105 zwolenniczk\u0105 drugiego, to pierwszy mnie… tak \u015brednio. To znaczy – doceniam i szanuj\u0119 t\u0119 robot\u0119 z tymi lud\u017ami. Ale naprawd\u0119 podoba\u0142 mi si\u0119 najbardziej dorobiony przez realizator\u00f3w wst\u0119p: obraz troch\u0119 boschowski, niby taniec \u015bmierci, a naprawd\u0119 marsz \u015bmierci<\/a>. Ten moment naprawd\u0119 mnie poruszy\u0142. Bo potem? Agnieszka Rehlis to zdolna i muzykalna \u015bpiewaczka, ale jej Dydona mi nie pasowa\u0142a (nie ten styl); Dorot\u0119 W\u00f3jcik te\u017c ju\u017c w tym teatrze widzia\u0142am w lepszej roli ni\u017c Belindy; Adam Szersze\u0144 by\u0142 niezgorszym, ale nie wstrz\u0105saj\u0105cym Eneaszem. W sumie: mo\u017ce by\u0107, ale wola\u0142abym ca\u0142kiem inaczej.<\/p>\n

Nie mam natomiast \u017cadnych zastrze\u017ce\u0144 do Zamku Sinobrodego<\/em>. Ta sama para g\u0142\u00f3wnych \u015bpiewak\u00f3w – Agnieszka Rehlis jako Judith i Adam Szersze\u0144 jako Sinobrody – ca\u0142kowicie odnalaz\u0142a tu swoje emploi. To jest utw\u00f3r genialny i nie mam poj\u0119cia, czemu nie jest cz\u0119\u015bciej wykonywany. Nie wiem nawet, kt\u00f3ry kawa\u0142ek wybra\u0107 z tuby, bo wszystko jest wspania\u0142e, wi\u0119c zalecam pobuszowanie. I to wcale nie jest trudna muzyka, a emocje – ca\u0142kowicie jasne i klarownie wyra\u017cone.<\/p>\n

Spektakl pojedzie – ju\u017c wiadomo – na Bydgoski Festiwal Operowy. B\u0119dzie zagrany kilka razy. No i remont teatru. Szkoda.<\/p>\n

PS. Przy okazji us\u0142ysza\u0142am krzepi\u0105c\u0105 informacj\u0119: nasza petycja<\/a> w pewnym sensie odnios\u0142a skutek. Krzysztof Knittel, cz\u0142onek Rady Programowej PR i zarazem prezes Polskiej Rady Muzycznej, stwierdzi\u0142, \u017ce natchn\u0119\u0142o go, i\u017c skierowali\u015bmy petycj\u0119 w\u0142a\u015bnie do przewodnicz\u0105cego KRRiT Jana Dworaka i uzna\u0142 te\u017c, \u017ce to w\u0142a\u015bciwy adres. Najpierw zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do prezesa Hasi\u0144skiego o wyja\u015bnienia, a nie uzyskawszy odpowiedzi zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie do pana przewodnicz\u0105cego. W efekcie\u00a0prezes Hasi\u0144ski zosta\u0142 do pana przewodnicz\u0105cego zawezwany na \u015brod\u0119; b\u0119dzie te\u017c na spotkaniu kilka wa\u017cnych os\u00f3b ze \u015brodowiska muzycznego, kt\u00f3re zapewne\u00a0powiedz\u0105 to i owo. Swoj\u0105 drog\u0105 tak si\u0119 zastanawiam, czemu ci prezesi tak si\u0119 spiesz\u0105, \u017ceby ten dil z MTM zachachm\u0119ci\u0107, bo przecie\u017c i tak zanied\u0142ugo sobie p\u00f3jd\u0105 stamt\u0105d. Mo\u017ce ju\u017c si\u0119 jako\u015b u\u0142o\u017cyli na wsp\u00f3lne czerpanie zysk\u00f3w? Oby koniec tej historii jak najszybciej wreszcie nast\u0105pi\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ostatnia przed wielkim remontem (i przed zmian\u0105 na stanowisku dyrektora) premiera operowa w Teatrze Wielkim w \u0141odzi sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z zestawu, na kt\u00f3ry wpad\u0142 Piotr Kami\u0144ski (\u015bmiesznie si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce akurat dok\u0142adnie te dwa utwory zestawiono dopiero co w operze we Frankfurcie); w programie t\u0142umaczy, \u017ce znalaz\u0142 w nich punkty wsp\u00f3lne, swoisty awers i rewers. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=624"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/624\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}