
{"id":6315,"date":"2017-03-11T00:26:10","date_gmt":"2017-03-10T23:26:10","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6315"},"modified":"2017-03-11T00:26:10","modified_gmt":"2017-03-10T23:26:10","slug":"dwadziescia-lat-piotra-beczaly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/03\/11\/dwadziescia-lat-piotra-beczaly\/","title":{"rendered":"Dwadzie\u015bcia lat Piotra Becza\u0142y"},"content":{"rendered":"<p>Swoj\u0105 karier\u0119 nasz wspania\u0142y tenor liczy od zwi\u0105zania si\u0119 z oper\u0105 w Zurychu w 1997 roku. Na jubileusz daje cykl recitali\u00a0pie\u015bniowych &#8211; w\u0142a\u015bnie wyst\u0105pi\u0142 w Warszawie.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>W ci\u0105gu najbli\u017cszego miesi\u0105ca wyst\u0105pi z recitalami jeszcze kilkakrotnie; p\u00f3\u017aniej b\u0119d\u0105 kolejne w sierpniu. Kiedy rozmawiali\u015bmy r\u00f3wno dwa lata temu dla &#8222;Polityki&#8221;, wspomnia\u0142 o tym, \u017ce zamierza coraz cz\u0119\u015bciej \u015bpiewa\u0107 pie\u015bni, i opisa\u0142 program, kt\u00f3ry przedstawi\u0142 rok wcze\u015bniej na s\u0142ynnym austriackim festiwalu Schubertiada w Schwarzenbergu, a nast\u0119pnie powt\u00f3rzy\u0142 w Zurychu i wiede\u0144skiej Musikverein. A ten program by\u0142 dok\u0142adnie taki sam, jak dzisiejszy: w pierwszej cz\u0119\u015bci ca\u0142y cykl <em>Dichterliebe<\/em> Schumanna, w drugiej &#8211; repertuar s\u0142owia\u0144ski, czyli pie\u015bni Kar\u0142owicza, <span class=\"st\">Dvo\u0159\u00e1ka i Rachmaninowa<\/span>. Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce od owego debiutu tenor pojawia si\u0119 na Schubertiadzie co roku; b\u0119dzie tam i w najbli\u017cszym sierpniu, \u015bpiewaj\u0105c pie\u015bni Chopina, Szymanowskiego i Tostiego. To pi\u0119kne, \u017ce stara si\u0119 wci\u0105\u017c promowa\u0107 muzyk\u0119 polsk\u0105.<\/p>\n<p>Nie dziwi wi\u0119c, \u017ce skoro ma ten repertuar tak dobrze o\u015bpiewany, wykonywa\u0142 prawie wszystko z pami\u0119ci. Prawie, bo do <em>Zigeunerlieder<\/em> <span class=\"st\">Dvo\u0159\u00e1ka postawi\u0142 sobie jednak obok pulpit, ale stara\u0142 si\u0119 korzysta\u0107 z nut nader dyskretnie, z rzadka zagl\u0105daj\u0105c do nich k\u0105tem oka. Dzi\u0119ki temu skupieniu m\u00f3g\u0142 bardziej wczuwa\u0107 si\u0119 w dzie\u0142o tak\u017ce od strony aktorskiej. Jego rozwojowi w dziedzinie techniki wokalnej towarzyszy r\u00f3wnie\u017c widoczny rozw\u00f3j w\u0142a\u015bnie umiej\u0119tno\u015bci aktorskich; kiedy\u015b mo\u017cna by\u0142o mie\u0107 pewne zastrze\u017cenia do tego aspektu, ale to ju\u017c bardzo odleg\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107. Dzi\u015b mo\u017cna by\u0142o prze\u017cywa\u0107 wszystkie zmiany nastroj\u00f3w poety-bohatera dzie\u0142a Schumanna\/Heinego: od mi\u0142o\u015bci radosnej, szcz\u0119\u015bliwej, do beznadziejnej i tragicznej. W drugiej cz\u0119\u015bci za\u015b mieli\u015bmy przyk\u0142ad idealnego rozumienia muzyki s\u0142owia\u0144skiej &#8211; mo\u017cna by\u0142o si\u0119 przekona\u0107, \u017ce mo\u017cliwe jest \u015bpiewanie po polsku tak, by ka\u017cde s\u0142owo da\u0142o si\u0119 zrozumie\u0107; artysta ma te\u017c znakomit\u0105 wymow\u0119 czesk\u0105, a zw\u0142aszcza rosyjsk\u0105.<\/span><\/p>\n<p><span class=\"st\">Im dalej, tym bardziej si\u0119 roz\u015bpiewywa\u0142. Podziwia\u0107 te\u017c mo\u017cna by\u0142o skal\u0119 dynamiki: od niemal nies\u0142yszalnego piana, kt\u00f3re wbrew pozorom, jak podejrzewam, mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 z ka\u017cdego niemal punktu sali (a przecie\u017c Sala im. Moniuszki w Operze Narodowej ma bardzo trudn\u0105 akustyk\u0119; dobrze, \u017ce opuszczona by\u0142a \u017celazna kurtyna), do forte wype\u0142niaj\u0105cego sal\u0119 bez problemu. Rozumiej\u0105cym partnerem by\u0142 Helmut Deutsch, znany r\u00f3wnie\u017c z wyst\u0119p\u00f3w z innymi wybitnymi \u015bpiewakami (z Becza\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuje od pewnego czasu).<\/span><\/p>\n<p>Potem by\u0142y wielkie owacje i oczywi\u015bcie bisy &#8211; a\u017c pi\u0119\u0107. Solista zacz\u0105\u0142 i sko\u0144czy\u0142 piosenkami neapolita\u0144skimi (ostatni\u0105 by\u0142 tradycyjny bis dla \u017cony Katarzyny &#8211; <em>Core \u201angrato &#8211; Catari<\/em>); w \u015brodku by\u0142y <em>Zueignung<\/em> Richarda Straussa, aria <span class=\"st\"><em>La fleur que tu m&#8217;avais jet\u00e9e<\/em><\/span> z <em>Carmen<\/em>, a tak\u017ce <em>E lucevan le stelle<\/em> z <em>Toski<\/em>.<\/p>\n<p>W wydrukowanym w programie wywiadzie artysta zako\u0144czy\u0142 rozmow\u0119 tak: &#8222;Kultura powinna \u0142\u0105czy\u0107 i mo\u017ce przez muzyk\u0119 b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 si\u0119 troch\u0119 przyczyni\u0107 do tego, aby chocia\u017c na czas koncertu run\u0119\u0142y mury dziel\u0105ce moich rodak\u00f3w i by opu\u015bcili sal\u0119 pe\u0142ni pozytywnej energii&#8221;. Je\u015bli chodzi o publiczno\u015b\u0107, to si\u0119 sprawdzi\u0142o. Ale w tym samym czasie o ulic\u0119 dalej mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 o &#8222;<em>Odzie do rado\u015bci<\/em> granej w imi\u0119 nienawi\u015bci&#8221;, by &#8222;uniemo\u017cliwi\u0107 Polakom korzystanie z ich praw&#8221;&#8230; Ob\u0142\u0119d post\u0119puje niestety.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Swoj\u0105 karier\u0119 nasz wspania\u0142y tenor liczy od zwi\u0105zania si\u0119 z oper\u0105 w Zurychu w 1997 roku. Na jubileusz daje cykl recitali\u00a0pie\u015bniowych &#8211; w\u0142a\u015bnie wyst\u0105pi\u0142 w Warszawie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6315"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6315"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6315\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6316,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6315\/revisions\/6316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6315"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6315"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6315"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}