{"id":6501,"date":"2017-05-13T00:22:17","date_gmt":"2017-05-12T22:22:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6501"},"modified":"2017-05-13T00:22:17","modified_gmt":"2017-05-12T22:22:17","slug":"duch-lubelskiego-wesela","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/05\/13\/duch-lubelskiego-wesela\/","title":{"rendered":"Duch lubelskiego wesela"},"content":{"rendered":"<p>Znakomite jest <em>Wesele lubelskie<\/em> Aleksandra Ko\u015bciowa. Co wi\u0119cej, zachwycaj\u0105 si\u0119 nim wsp\u00f3\u0142wykonawcy &#8211; Kronos Quartet.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Czy musia\u0142 to by\u0107 a\u017c tak rozbuchany projekt, tj. czy nie m\u00f3g\u0142by tego zagra\u0107 zamiast Kronos\u00f3w\u00a0kt\u00f3ry\u015b ze znakomitych polskich kwartet\u00f3w? Mam nadziej\u0119, \u017ce w przysz\u0142o\u015bci &#8211; tak. Ale tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce sprawa si\u0119 urodzi\u0142a w zwi\u0105zku z tym zespo\u0142em. Pokr\u00f3tce: Kronos Quartet wyst\u0105pi\u0142 w Lublinie trzy lata temu, zreszt\u0105 w warunkach <a href=\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2014\/05\/16\/kronos-z-akompaniamentem-yvette\/\">do\u015b\u0107 paskudnych<\/a>. Wieczorem wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w pota\u0144c\u00f3wce z udzia\u0142em zespo\u0142u Go\u015bcie Weselni, a David Harrington zachwyci\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas polskimi basami. W efekcie otrzyma\u0142 basy wykonane przez polskiego lutnika, a ponadto Aleksander Ko\u015bci\u00f3w (kt\u00f3rego nagraniami zesp\u00f3\u0142 te\u017c si\u0119 zachwyci\u0142) napisa\u0142 specjalnie na\u00a0celebrowany przez Kronos\u00f3w festiwal urodzinowy Terry&#8217;ego Rileya utw\u00f3r pt. <em>Oberek dla Terry&#8217;ego Rileya<\/em>, w kt\u00f3rym mog\u0105 gra\u0107 basy, ale te\u017c zwyk\u0142a wiolonczela.<\/p>\n<p>Tak \u017ce powi\u0105zania zespo\u0142u z kompozytorem i z polsk\u0105 muzyk\u0105 ludow\u0105 ju\u017c by\u0142y &#8211; z t\u0105 ostatni\u0105 przecie\u017c r\u00f3wnie\u017c przez kwartety Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego. Harrington na pokoncertowym spotkaniu z publiczno\u015bci\u0105 potwierdzi\u0142, \u017ce czu\u0142 ten zwi\u0105zek. Czy b\u0119dzie co\u015b z tego dalej, np. nagranie? To si\u0119 oka\u017ce po dalszych rozmowach. Jest te\u017c przecie\u017c jeszcze druga cz\u0119\u015b\u0107 wykonawc\u00f3w &#8211; sze\u015b\u0107 dziewczyn z Mi\u0119dzynarodowej Szko\u0142y Muzyki Tradycyjnej \u015bpiewaj\u0105cych bia\u0142ym g\u0142osem pie\u015bni ludowe z Lubelszczyzny, przygotowanych przez Jana Bernada. Kwartet te\u017c podkre\u015bla\u0142, jak bardzo mu si\u0119 podoba to brzmienie i zestawienie.<\/p>\n<p>To mo\u017ce w ko\u0144cu o samym utworze. Kompozytor otrzyma\u0142 zbi\u00f3r pie\u015bni weselnych przechowywanych w Archiwum Etnolingwistycznym UMCS oraz swobod\u0119 dzia\u0142ania &#8211; m\u00f3g\u0142 je wykorzysta\u0107 jakkolwiek. Postanowi\u0142 jednak trzyma\u0107 si\u0119 weselnej chronologii, co nada\u0142o dzie\u0142u charakteru rytua\u0142u. Dziewczyny co jaki\u015b czas wchodzi\u0142y z kolejn\u0105 pie\u015bni\u0105, maj\u0105c te\u017c dodatkowe zadania perkusyjne (dzwony, wielki b\u0119ben cicho uderzany, ma\u0142e dzwoneczki). W tle kwartet snu\u0142 swoj\u0105 opowie\u015b\u0107. By\u0142y momenty, owszem, kiedy stawa\u0142 si\u0119 swoist\u0105 kapel\u0105 weseln\u0105, graj\u0105c tanecznie i rytmicznie; by\u0142a te\u017c \u0142agodniejsza muzyka repetycyjna, transowa, ale najwi\u0119cej by\u0142o po prostu zadumy, powolnych, refleksyjnych wypowiedzi &#8211; taki rodzaj komentarza, echa przypominaj\u0105cego, \u017ce ten obrz\u0119d w tej formie to ju\u017c przesz\u0142o\u015b\u0107. Troch\u0119 co\u015b na kszta\u0142t wywo\u0142ywania duch\u00f3w.<\/p>\n<p>Mo\u017cna by\u0142o autentycznie si\u0119 wzruszy\u0107. Utw\u00f3r wart tak zacnej okazji, jak\u0105 jest 700-lecie Lublina.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Znakomite jest Wesele lubelskie Aleksandra Ko\u015bciowa. Co wi\u0119cej, zachwycaj\u0105 si\u0119 nim wsp\u00f3\u0142wykonawcy &#8211; Kronos Quartet.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6501"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6501"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6501\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6502,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6501\/revisions\/6502"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6501"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6501"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6501"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}