Kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce ten Dywan wytrzyma dziesi\u0119\u0107 lat. A jako\u015b wytrzyma\u0142 i nadal zamierza lata\u0107, ku uciesze jego Fr\u0119dzelk\u00f3w!<\/p>\n
<\/p>\n
Dziesi\u0105tka to ju\u017c taka rocznica, \u017ce nie da si\u0119 jej nie zauwa\u017cy\u0107. Bo dziewi\u0105tk\u0119 ju\u017c si\u0119 da. Czego najlepszy przyk\u0142ad by\u0142 rok temu, kiedy to wszyscy o rocznicy po prostu zapomnieli\u015bmy – i ja, i Wy. Dwa lata temu te\u017c przebieg\u0142a jako\u015b mimochodem, bo w\u0142a\u015bnie wraca\u0142am z Kaiserslautern, gdzie by\u0142am na Halce<\/em> (ciekawe do\u015bwiadczenie). Ale kiedy dotar\u0142am do domu, ju\u017c pod koniec dnia, przypomnia\u0142am sobie w ostatniej chwili. (Wielki W\u00f3dz<\/strong> napisa\u0142 wtedy: „Za dwa lata trzeba b\u0119dzie si\u0119 porz\u0105dnie upi\u0107 w\u00a0dobrym towarzystwie, o!”. To co, upijemy si\u0119?). Zapomnia\u0142abym te\u017c cztery lata temu, gdyby nie przypomnia\u0142a Alicja<\/strong>, a sze\u015b\u0107 lat temu – nieod\u017ca\u0142owana Jaruta<\/strong>…<\/p>\n W poprzednich latach zdarza\u0142o mi si\u0119 nawi\u0105zywa\u0107 do pierwszego wpisu<\/a>, podsumowywa\u0107 poprzednie lata<\/a> (w pi\u0119ciolatk\u0119), wspomnie\u0107 tylko o rocznicy w komentarzach po powrocie z Chin, a w pierwszych latach – nawi\u0105zywa\u0107 do wypowiedzi pierwszych komentuj\u0105cych (tutaj<\/a> i tutaj<\/a>). A z tych\u017ce komentator\u00f3w spod pierwszego wpisu do dzi\u015b pojawiaj\u0105 si\u0119 (acz du\u017co rzadziej) cztery osoby: Hoko<\/strong>, PAK<\/strong>, Witold<\/strong>, a cappella<\/strong>. Dzi\u0119ki za wytrwa\u0142o\u015b\u0107!<\/p>\n Troch\u0119 to dziwnie wygl\u0105da, \u017ce kiedy\u015b strasznie du\u017co tu gadali\u015bmy (bardzo to zreszt\u0105 mi\u0142o wspominam i troch\u0119 mi tego szkoda), a teraz jakby przestali\u015bmy. Ale przecie\u017c z wieloma z Was, w tym w wi\u0119kszo\u015bci z anonimowymi, nie odzywaj\u0105cymi si\u0119 tu czytelnikami, spotykam si\u0119 bardzo cz\u0119sto po prostu w realu – na koncertach, w operze, ostatnio bywa\u0142o, \u017ce nawet na ulicy (przez t\u0119 dekad\u0119 dzi\u0119ki zdj\u0119ciu w winiecie sta\u0142am si\u0119 rozpoznawalna, do czego wcale nie by\u0142o mi tak \u0142atwo si\u0119 przyzwyczai\u0107…) – i wtedy sobie gadamy. Szczeg\u00f3lnie cieszy, \u017ce jeste\u015bcie w r\u00f3\u017cnym wieku, z r\u00f3\u017cnych stron, o rozmaitych formacjach. Mo\u017ce jeste\u015bmy elitarn\u0105 grup\u0105, ale to zr\u00f3\u017cnicowanie dowodzi rzeczy dla nas oczywistej, cho\u0107 niekoniecznie dla wszystkich: \u017ce muzyka teoretycznie mog\u0142aby by\u0107 wa\u017cna dla ka\u017cdego. A je\u015bli dla kogo\u015b tak nie jest, to… po prostu nie mia\u0142 okazji si\u0119 o tym przekona\u0107. Tak czy siak, jest po co pisa\u0107.<\/p>\n