{"id":6549,"date":"2017-06-11T00:13:46","date_gmt":"2017-06-10T22:13:46","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6549"},"modified":"2017-06-11T00:14:22","modified_gmt":"2017-06-10T22:14:22","slug":"do-bolu-glowy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/06\/11\/do-bolu-glowy\/","title":{"rendered":"Do b\u00f3lu g\u0142owy"},"content":{"rendered":"

Na spektaklu Umar\u0142e miasto<\/em> Ericha Korngolda w re\u017cyserii Mariusza Treli\u0144skiego w Operze Narodowej mo\u017ce si\u0119 zakr\u0119ci\u0107 w g\u0142owie od nadu\u017cywania obrot\u00f3wki i mo\u017ce gard\u0142o rozbole\u0107 od s\u0142uchania g\u0142\u00f3wnego bohatera.<\/p>\n

<\/p>\n

Z tym zawrotem g\u0142owy to premedytacja – mo\u017cna o tym przeczyta\u0107 w rozmowie re\u017cysera z Wojciechem Eichelbergerem, opublikowanej w programie. Chodzi oczywi\u015bcie o szale\u0144stwo Paula, kt\u00f3ry utraci\u0142 ukochan\u0105 \u017con\u0119, znajduje kobiet\u0119 \u0142udz\u0105co do niej podobn\u0105 i nie wie, co z ni\u0105 zrobi\u0107. W trzecim obrazie obrot\u00f3wka chodzi w\u0142a\u015bciwie bez przerwy. Jednak poza ow\u0105 premedytacj\u0105 widz\u0119 jeszcze jeden pow\u00f3d: Treli\u0144skiemu jako filmowcowi brakuje na teatralnej scenie ruchu kamery. Dow\u00f3d: w ka\u017cdym niemal jego spektaklu „jednak si\u0119 kr\u0119ci”…<\/p>\n

Og\u00f3lnie scenografia Borisa Kudlicki jest estetyczna: konstrukcja zbudowana na scenie przedstawia wn\u0119trze mieszcza\u0144skiego apartamentu z XIX w. (ale wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie umeblowanego). Wsp\u00f3\u0142gra z nim gra \u015bwiate\u0142 i projekcji wideo. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 akcji to przywidzenia g\u0142\u00f3wnego bohatera, kt\u00f3remu wy\u015bni\u0142 si\u0119 romans z „dublerk\u0105” zmar\u0142ej \u017cony, jej „z\u0142e prowadzenie” i, w efekcie, morderstwo, kt\u00f3re na niej pope\u0142nia – na szcz\u0119\u015bcie w tym momencie przychodzi przebudzenie.<\/p>\n

23-letni Korngold napisa\u0142 dzie\u0142o zwarte, barwne, ilustracyjne, nawi\u0105zuj\u0105ce do tw\u00f3rczo\u015bci Richarda Straussa, lecz bardziej eklektyczne, przywodz\u0105ce ju\u017c na my\u015bl muzyk\u0119 filmow\u0105, kt\u00f3ra mia\u0142a w przysz\u0142o\u015bci sta\u0107 si\u0119 jego specjalno\u015bci\u0105. R\u00f3\u017cni znajomi spotkani w przerwie zastanawiali si\u0119, po co nam taka opera w repertuarze. Ja osobi\u015bcie uwa\u017cam, \u017ce czemu nie – jest to dzie\u0142o, kt\u00f3re w pewnym momencie europejskiego \u017cycia by\u0142o istotne (dwie jednoczesne premiery w Kolonii i Hamburgu, wielki sukces, cho\u0107 recenzje zr\u00f3\u017cnicowane), no, a sam kompozytor przed wojn\u0105 zd\u0105\u017cy\u0142 szcz\u0119\u015bliwie wyemigrowa\u0107 do USA, zrobi\u0142 karier\u0119 w Hollywood, otrzyma\u0142 kilka nominacji do Oscar\u00f3w oraz dwie statuetki.<\/p>\n

Jednak takie dzie\u0142a wystawia si\u0119, je\u015bli ma si\u0119 kim. Bezsprzeczn\u0105 gwiazd\u0105 tego spektaklu jest wspania\u0142a Marlis Petersen, obdarzona nie tylko pi\u0119knym g\u0142osem i urod\u0105, ale i wyrazist\u0105 osobowo\u015bci\u0105 sceniczn\u0105. Udane s\u0105 te\u017c role poboczne: Bernadetta Grabias w roli s\u0142u\u017c\u0105cej Brigitte i Micha\u0142 Partyka jako Frank, przyjaciel Paula. Ale przecie\u017c najwa\u017cniejsz\u0105 rol\u0105 jest tu Paul, kt\u00f3ry przez ca\u0142y czas jest na scenie i \u015bpiewa jedn\u0105 z najtrudniejszych partii tenorowych w historii muzyki operowej.<\/p>\n

Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce ta rola zosta\u0142a powierzona Jackowi Laszczkowskiemu – zachodz\u0119 w g\u0142ow\u0119. To prawda, da\u0142 rad\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 tego wszystkiego, a jest to bardzo obszerna partia. Ale po co? Wszystko \u015bpiewa\u0142 g\u0142osem tak wysilonym, o tak nie\u0142adnej barwie, \u017ce po prostu gard\u0142o mnie rozbola\u0142o od samego s\u0142uchania, i wiem, \u017ce nie mnie jedn\u0105. Nawet aktorstwem tym razem nie bardzo by\u0142 w stanie nadrobi\u0107. Czemu si\u0119 zabiera\u0107 za co\u015b takiego, je\u015bli nie ma si\u0119 do tego warunk\u00f3w? Ambicja, pycha? Podczas uk\u0142on\u00f3w zosta\u0142 wybuczany, ale za to otrzyma\u0142 najwi\u0119cej kwiat\u00f3w – na sali by\u0142a widziana pani doktor dyrektor, wi\u0119c pewnie te\u017c od niej. W sumie – szkoda ca\u0142o\u015bci przedsi\u0119wzi\u0119cia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na spektaklu Umar\u0142e miasto Ericha Korngolda w re\u017cyserii Mariusza Treli\u0144skiego w Operze Narodowej mo\u017ce si\u0119 zakr\u0119ci\u0107 w g\u0142owie od nadu\u017cywania obrot\u00f3wki i mo\u017ce gard\u0142o rozbole\u0107 od s\u0142uchania g\u0142\u00f3wnego bohatera.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6549"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6549"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6549\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6551,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6549\/revisions\/6551"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6549"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6549"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6549"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}