Ma\u0142o kto z m\u0142odych obiecuj\u0105cych artyst\u00f3w ma w Polsce szcz\u0119\u015bcie trafi\u0107 na bogatego wujka-sponsora, kt\u00f3ry mu od lat wiernie towarzyszy i wspomaga. Ale i ten wujek-sponsor mia\u0142 dziki fart: jego pupil wygra\u0142 Konkurs Chopinowski. Tak wi\u0119c korzy\u015b\u0107 w obie strony.<\/p>\n
Wujek-sponsor wy\u0142o\u017cy\u0142 ostatnio pieni\u0105\u017cki na uroczysty koncert w Filharmonii w Wilnie z okazji polskiego \u015bwi\u0119ta narodowego – by\u0142 to w\u0142a\u015bnie recital chopinowski Rafa\u0142a Blechacza. No i sta\u0142o si\u0119 to, co zwykle dzieje si\u0119 na takich oficja\u0142kach: r\u00f3\u017cne zaproszone figury nie poprzychodzi\u0142y, w zwi\u0105zku z czym wida\u0107 by\u0142o\u00a0puste miejsca\u00a0na parterze (siedzia\u0142am na balkonie), a wielu ch\u0119tnych odesz\u0142o sprzed kasy z kwitkiem. Troch\u0119 ich wesz\u0142o, w tym m\u0142odzi ludzie bardzo zaanga\u017cowani i prze\u017cywaj\u0105cy, troch\u0119 fachowc\u00f3w (widzia\u0142am pani\u0105 \u015bledz\u0105c\u0105 pilnie nuty Preludi\u00f3w<\/em>); cz\u0119sto w przerwie i po koncercie s\u0142ysza\u0142o si\u0119 j\u0119zyk polski. Kiedy ludzie (niestety tylko zaproszeni go\u015bcie) wychodzili po pokoncertowym bankiecie, ka\u017cdy otrzyma\u0142 torb\u0119, w kt\u00f3rej znalaz\u0142 si\u0119 album po\u015bwi\u0119cony Rafa\u0142owi, drugi po\u015bwi\u0119cony drodze \u017cyciowej Chopina (po angielsku), pi\u0119knie wydany, z do\u0142\u0105czon\u0105 r\u00f3wnie\u017c p\u0142yt\u0105 Rafa\u0142a, oraz komplet jego nagra\u0144 konkursowych, zgromadzonych na trzech p\u0142ytach. Promocja niesamowita. Chcia\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej takich przypadk\u00f3w…<\/p>\n A Rafa\u0142? Zagra\u0142 komplet Preludi\u00f3w<\/em> op. 28, 3 Mazurki<\/em> op. 50 i Sonat\u0119 h-moll<\/em>. Przyj\u0119ty z entuzjazmem, zagra\u0142 jeszcze dwa bisy: Iskierki<\/em> Maurycego Moszkowskiego – wirtuozowski fajerwerk z repertuaru Horowitza – i melancholijny Walc cis-moll<\/em>. Wida\u0107, \u017ce czuje si\u0119 teraz o wiele swobodniej; jeden z Mazurk\u00f3w<\/em> zagra\u0142 tak, \u017ce – jak mu powiedzia\u0142am – pewnie na konkursie by si\u0119 to nie podoba\u0142o. „Wiem, nareszcie mog\u0119 sobie poeksperymentowa\u0107” – odpowiedzia\u0142 i pu\u015bci\u0142 oko \ud83d\ude00<\/p>\n No, na niema\u0142o mo\u017ce sobie teraz ch\u0142opak pozwoli\u0107. Deutsche Grammophon bardzo zadowolone z p\u0142yty, ju\u017c s\u0105 projekty trzech kolejnych (sonaty klasyczne, potem koncerty fortepianowe Chopina, potem impresjonizm). W sierpniu debiut na festiwalu w Salzburgu. A teraz wci\u0105\u017c koncerty w Europie; niedawno w Amsterdamie mia\u0142 standing ovation<\/em> ju\u017c po pierwszej cz\u0119\u015bci (nie chopinowskiej!), co rzadko si\u0119 zdarza. R\u00f3\u017cne s\u0105 jeszcze plany, na razie nie ma co zdradza\u0107 wszystkich, ale ju\u017c to brzmi imponuj\u0105co.<\/p>\n