Festiwalu Huddersfield<\/a>… Poza tym obok teatru przycupn\u0105\u0142 chwilowo wysiedlony z Placu Grzybowskiego klub Pardon, To Tu, gdzie s\u0105 koncerty jazzowe.<\/p>\nProgram Sceny Muzyki Nowej jest dzie\u0142em Andrzeja Bauera i Krzysztofa Kwiatkowskiego. Seria zaplanowana jest na kilka sezon\u00f3w, a w tym roku jeszcze m.in. utwory Gy\u00f6rgy Kurt\u00e1ga, Agaty Zubel, Georga Friedricha Haasa… Na inauguracji za\u015b us\u0142yszeli\u015bmy trzy dzie\u0142a, by tak rzec, ju\u017c z klasyki, i dwa – tw\u00f3rc\u00f3w pokolenia czterdziestolatk\u00f3w.<\/span><\/p>\nChain Ensemble, jak sama nazwa wskazuje, powsta\u0142 w zwi\u0105zku z Lutos\u0142awskim, a dok\u0142adniej przy Towarzystwie im. Witolda Lutos\u0142awskiego. Nie mog\u0142o wi\u0119c by\u0107 inaczej – na pocz\u0105tek koncertu musia\u0142 zabrzmie\u0107 jego utw\u00f3r. Wyb\u00f3r pad\u0142 na Przezrocza<\/em> (Slides<\/em>). Bardzo lubi\u0119 ten kr\u00f3tki, zwarty utw\u00f3r, kt\u00f3ry rzeczywi\u015bcie przypomina pokaz slajd\u00f3w: seri\u0119 kr\u00f3tkich obrazk\u00f3w d\u017awi\u0119kowych przedzielanych energicznymi uderzeniami w wielki b\u0119ben (zmiany slajd\u00f3w). Ucieszy\u0142am si\u0119, \u017ce zosta\u0142 przypomniany – zbyt rzadko si\u0119 go wykonuje. Ucieszy\u0142o mnie r\u00f3wnie\u017c wykonanie Appendix<\/em> Paw\u0142a Szyma\u0144skiego z 1983 roku – do tego utworu te\u017c mam s\u0142abo\u015b\u0107 i te\u017c nie s\u0142ysza\u0142am go od lat. Jest to jednak dzie\u0142o trudne i nie znam satysfakcjonuj\u0105cego mnie w pe\u0142ni wykonania. S\u0142uchaj\u0105c go przypomnia\u0142am sobie, jak wa\u017cne dla mnie by\u0142y utwory Paw\u0142a z tej dekady, od Villanelli<\/em> i Sonaty<\/em> pocz\u0105wszy – co\u015b porz\u0105dkowa\u0142y, pokrzepia\u0142y, wzrusza\u0142y w tych trudnych czasach. Dzi\u015b zn\u00f3w mamy trudne czasy, ale zawsze warto s\u0142ucha\u0107 tej muzyki.<\/p>\nCz\u0119\u015b\u0107 pierwsz\u0105 zako\u0144czy\u0142 Koncert kameralny<\/em> Gy\u00f6rgy<\/span> Ligetiego – stosunkowo wczesny, z 1969-70 roku, czyli jeszcze z czas\u00f3w, gdy tworzy\u0142 muzyk\u0119 bardziej statyczn\u0105. Andrzej Bauer, kt\u00f3ry zapowiada\u0142 utwory, wspomnia\u0142, \u017ce ten utw\u00f3r budzi w nim uczucie niedosytu, co potwierdzi\u0142o mu si\u0119, gdy przeczyta\u0142 w sieci wywiad z kompozytorem, gdzie on wspomina, \u017ce chcia\u0142by, by s\u0142uchacz przy jego muzyce mia\u0142 poczucie niedosytu. P\u00f3\u017aniej si\u0119 to zmieni\u0142o zreszt\u0105.<\/p>\nW drugiej cz\u0119\u015bci = najpierw Finito ogni gesto<\/em> (2010) Francesca Filidei – 44-letniego kompozytora rodem z Pizy, ucznia Salvatore Sciarrino, zwi\u0105zanego z IRCAM. Utw\u00f3r mia\u0142 charakter solenny, \u017ca\u0142obny (nawet w oznaczeniu tempa, jak zacytowa\u0142 dyrygent, znalaz\u0142o si\u0119 s\u0142owo funebre<\/em>). M\u0142odszy o dwa lata jest Rapha\u00ebl Cendo z Nicei, r\u00f3wnie\u017c coraz bardziej ceniony – Chain Ensemble na zako\u0144czenie koncertu przedstawi\u0142 jego utw\u00f3r-fajerwerk Action Painting<\/em>. Rzeczywi\u015bcie, ha\u0142a\u015bliwo\u015b\u0107 i pewna bezkszta\u0142tno\u015b\u0107 mog\u0142a si\u0119 nieco kojarzy\u0107 z malarstwem Jacksona Pollocka.<\/span><\/p>\nW Chain Ensemble graj\u0105 znakomici kamerali\u015bci i wykonawcy muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej, m.in. p\u00f3\u0142 Kwadrofonika (pianistka Emilia Sitarz i perkusista Mi\u0142osz P\u0119kala), skrzypaczka Anna Kwiatkowska, altowiolistka Katarzyna Budnik-Ga\u0142\u0105zka, wiolonczelista Miko\u0142aj Pa\u0142osz, waltornista Tomasz Bi\u0144kowski. Ju\u017c jestem ciekawa kolejnych koncert\u00f3w. Miejsce mo\u017ce nie jest bardzo pi\u0119kne i akustyczne, ale te\u017c nie jest z\u0142e, a ponadto dla bywalc\u00f3w teatru Warlikowskiego kultowe. Widownia by\u0142a pe\u0142na i to dobrze rokuje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142am ze \u015bwietnego koncertu Chain Ensemble pod batut\u0105 Andrzeja Bauera, kt\u00f3ry zainaugurowa\u0142 cykl koncert\u00f3w w tym miejscu w wykonaniu tego zespo\u0142u. Zapowiada si\u0119 znakomicie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6600"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6601,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600\/revisions\/6601"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6600"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6600"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6600"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}