{"id":6626,"date":"2017-07-15T11:26:03","date_gmt":"2017-07-15T09:26:03","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6626"},"modified":"2017-07-15T11:59:22","modified_gmt":"2017-07-15T09:59:22","slug":"swiat-animowany","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/07\/15\/swiat-animowany\/","title":{"rendered":"\u015awiat animowany"},"content":{"rendered":"

Coraz bardziej pogr\u0105\u017camy si\u0119 w krain\u0119 Kr\u00f3la Ubu<\/a> (pami\u0119tamy, co Ubu zrobi\u0142 z s\u0119dziami – akt III scena II). Ja przez kilka dni ostatniego tygodnia \u017cy\u0142am w pozornie innym \u015bwiecie, kt\u00f3ry jednak bardzo wyostrza spojrzenie.<\/p>\n

<\/p>\n

Zosta\u0142am zaproszona przez pozna\u0144ski Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Film\u00f3w Animowanych Animator (w tym roku by\u0142a to jubileuszowa, dziesi\u0105ta edycja) do konkursowego jury oceniaj\u0105cego filmy kr\u00f3tkometra\u017cowe. Bardzo mnie ta propozycja od dawnego kolegi Marcina Gi\u017cyckiego zaskoczy\u0142a, ale do animacji zawsze mia\u0142am s\u0142abo\u015b\u0107 (a poza tym obecno\u015b\u0107 speca od muzyki mia\u0142a swoje uzasadnienie w jednej z przyznawanych przez nas nagr\u00f3d – za film muzyczny lub muzyk\u0119 do filmu; muzyka zreszt\u0105 bywa w tych filmach bardzo wa\u017cna), wi\u0119c ucieszy\u0142am si\u0119 i wyrazi\u0142am zgod\u0119. Codziennie wi\u0119c sp\u0119dza\u0142am z obowi\u0105zku przedpo\u0142udnie w kinie, po czym wci\u0105ga\u0142o mnie to tak, \u017ce zostawa\u0142am jeszcze na cz\u0119\u015b\u0107 popo\u0142udniowych projekcji.<\/p>\n

Filmy by\u0142y bardzo zr\u00f3\u017cnicowane, z u\u017cyciem animacji rysunkowej, lalkowej i wszelkiej innej. Mia\u0142y te\u017c bardzo r\u00f3\u017cnorodn\u0105 tematyk\u0119, od beztroskiej zabawy poprzez wa\u017cne problemy spo\u0142eczne po tragedie wojenne i los uchod\u017ac\u00f3w. W ramach festiwalu odbywa\u0142y si\u0119 te\u017c najrozmaitsze inne przegl\u0105dy i konferencje, na kt\u00f3re niestety kompletnie nie mia\u0142am czasu, a jeden z temat\u00f3w by\u0142 szczeg\u00f3lnie dla mnie interesuj\u0105cy: animowana polityka (w zast\u0119pstwie skusi\u0142am si\u0119 na najnowszy numer „Czasu Kultury”, w kt\u00f3rym jest blok tekst\u00f3w na ten temat). Co\u015b jednak z projekcji wok\u00f3\u0142 tego tematu by\u0142am w stanie obejrze\u0107. Zapozna\u0142am si\u0119 wi\u0119c z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 mojego znakomitego kolegi z jury, Phila Mulloya<\/a>, mocn\u0105 i zjadliw\u0105, pe\u0142n\u0105 i\u015bcie brytyjskiego sarkazmu i bardzo niestety przystaj\u0105c\u0105 do naszych czas\u00f3w. Tu przyk\u0142ady: trylogia o nietolerancji cz\u0119\u015b\u0107 I<\/a> (s\u0105 te\u017c na YouTube pozosta\u0142e cz\u0119\u015bci) oraz par\u0119 odcink\u00f3w serii o kowbojach: tutaj<\/a> i tutaj<\/a>. Uprzedzam, tu i \u00f3wdzie bywa drastycznie, ale inaczej si\u0119 tu nie da.<\/p>\n

Obejrza\u0142am w tym kr\u0119gu tematycznym r\u00f3wnie\u017c seri\u0119 polskich film\u00f3w politycznych lub o takowych aluzjach z czas\u00f3w komuny, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 oczywi\u015bcie zosta\u0142a „zaszczycona” statusem p\u00f3\u0142kownik\u00f3w. Niekt\u00f3re zna\u0142am wcze\u015bniej (np. poetycki Labirynt<\/em><\/a> Lenicy). By\u0142y przypowiastki aluzyjne<\/a>, by\u0142y te\u017c takie, kt\u00f3re zatr\u0105ca\u0142y o radosny pure nonsense.<\/a> Ciekawe zreszt\u0105, \u017ce \u00f3wczesna cenzura by\u0142a te\u017c szczeg\u00f3lnie ci\u0119ta na erotyk\u0119, nawet tak zabawn\u0105 jak w tym filmie<\/a>. Dyktatury zwykle s\u0105 bardzo puryta\u0144skie. Z kolei ten film<\/a> zosta\u0142 przepuszczony przez cenzur\u0119, ale chytrze do\u0142\u0105czony (starsi pami\u0119taj\u0105 instytucj\u0119 dodatk\u00f3w przed filmami wy\u015bwietlanymi w kinach) do jakiego\u015b filmu korea\u0144skiego i wypuszczony w dw\u00f3ch kopiach, z kt\u00f3rych jedna zosta\u0142a spalona (jak na stosie!) przez operatora kina w Lubniu na specjalne \u017cyczenie… miejscowego proboszcza.<\/p>\n

Po ca\u0142ych dniach ogl\u0105dania animacji bardzo ciekawie zmienia si\u0119 ogl\u0105d \u015bwiata. Cz\u0142owiek wychodzi z kina i wszystko mu si\u0119 kojarzy. Czynno\u015bci powtarzalne, sytuacje, wszystko wpada w kr\u0105g, w kt\u00f3rym wszyscy wirujemy. Bardzo intensyfikuje si\u0119 odbi\u00f3r d\u017awi\u0119ku – poszczeg\u00f3lne d\u017awi\u0119ki te\u017c si\u0119 kojarz\u0105… W filmach animowanych panuje zasada podobna do tej stosowanej w s\u0142uchowiskach radiowych: wyolbrzymiania poszczeg\u00f3lnych zjawisk d\u017awi\u0119kowych, budowania poprzez nie klimatu (w s\u0142uchowisku d\u017awi\u0119k dopowiada si\u0119 do ca\u0142kowitego braku obrazu, w animacji – do obraz\u00f3w symbolicznych). Gdy postrzegamy w ten spos\u00f3b real, \u017cyjemy w grotesce. Ale takie czasy, \u017ce i tak w niej – i to z\u0142owrogiej – \u017cyjemy. I stajemy si\u0119 kukie\u0142kami w r\u0119kach z\u0142owrogich animator\u00f3w.<\/p>\n

PS. Radiowe Centrum Kultury Ludowej ju\u017c chyba zostanie zniszczone. Tekst na press.pl<\/a> na ten temat nie pozostawia z\u0142udze\u0144 – w poniedzia\u0142ek prawdopodobnie to si\u0119 zadecyduje. Szczerze powiem, \u017ce zdumiewa mnie takie dzia\u0142anie u w\u0142adzy, kt\u00f3ra pono\u0107 tak uwielbia tradycj\u0119. Ale i pod tym wzgl\u0119dem k\u0142ania si\u0119 stalinizm – min. Gli\u0144ski w\u0142a\u015bnie ostatnio uczyni\u0142 instytucjami narodowymi zespo\u0142y \u015al\u0105sk i Mazowsze. Nie ujmuj\u0105c im nic, to jest tylko cepelia, daleka od prawdy artystycznej, a ta, nawet ludowa, jest dla tych rz\u0105dz\u0105cych niezrozumia\u0142a, niepolukrowana, a przez to niebezpieczna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Coraz bardziej pogr\u0105\u017camy si\u0119 w krain\u0119 Kr\u00f3la Ubu (pami\u0119tamy, co Ubu zrobi\u0142 z s\u0119dziami – akt III scena II). Ja przez kilka dni ostatniego tygodnia \u017cy\u0142am w pozornie innym \u015bwiecie, kt\u00f3ry jednak bardzo wyostrza spojrzenie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6626"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6626"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6626\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6637,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6626\/revisions\/6637"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6626"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6626"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6626"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}